เรื่องราวของ รูดอล์ฟ เฟนซ์ (Rudolph Fentz) เคยทำให้สาธารณชนจำนวนมากเชื่อว่ามนุษย์อาจเคยประสบกับการเดินทางข้ามเวลา แต่แท้จริงแล้ว ที่มาของเหตุการณ์นี้แตกต่างไปจากคำร่ำลืออย่างสิ้นเชิง

การเดินทางข้ามเวลาเป็นแนวคิดที่ทั้งน่าหลงใหลและเต็มไปด้วยความลึกลับมาอย่างยาวนาน ทำให้มนุษย์หลงใหลมาหลายศตวรรษ ภาพของการย้อนกลับไปสู่อดีตเพื่อเป็นพยานเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ หรือก้าวไปสู่อนาคตเพื่อมองดูว่าสิ่งใดรออยู่ข้างหน้า ล้วนกระตุ้นจินตนาการของผู้คน แต่คำถามคือ สิ่งเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้จริงหรือไม่

หนึ่งในกรณีที่ถกเถียงกันมากที่สุดคือเรื่องราวของรูดอล์ฟ เฟนซ์ ชายผู้หายตัวไปในศตวรรษที่ 19 และ “ปรากฏตัวอีกครั้ง” ในศตวรรษที่ 20 โดยไม่แก่ลงเลย

ชายผู้มาจากความว่างเปล่า

คืนกลางเดือนมิถุนายน ปี 1951 เวลาประมาณ 23.00 น. ผู้คนจำนวนหนึ่งต่างตกตะลึงเมื่อเห็นชายหนุ่มวัยราว 30 ปี ปรากฏตัวขึ้นกลางจัตุรัสไทม์สแควร์ ในนครนิวยอร์ก เขาสวมเสื้อผ้าในสไตล์ศตวรรษที่ 19 และถูกบรรยายราวกับว่า “ก้าวออกมาจากความว่างเปล่า”

ไม่มีใครรู้ว่าเขามาปรากฏตัวที่นั่นได้อย่างไร รูดอล์ฟยืนอยู่กลางสี่แยกด้วยท่าทีสับสน ไม่รู้ว่าตนเองอยู่ที่ใด เขาดูแปลกแยกกับถนนที่จอแจและรถยนต์ที่สัญจรไปมาอย่างหนาแน่น เมื่อผู้คนรอบข้างเข้าไปสอบถาม เขาบอกว่าตนมาจากปี ค.ศ. 1876

ก่อนที่เจ้าหน้าที่กู้ภัยจะเข้ามาตรวจสอบ เนื่องจากไม่ตระหนักถึงอันตรายของการจราจรสมัยใหม่ เขาวิ่งลงไปบนถนนและถูกรถแท็กซี่ชนเข้าอย่างจัง รูดอล์ฟ เฟนซ์ เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ

ร่างของเขาถูกนำส่งไปยังห้องเก็บศพใกล้เคียง เมื่อเจ้าหน้าที่เริ่มตรวจสอบทรัพย์สินเพื่อยืนยันตัวตน ทุกอย่างกลับยิ่งซับซ้อนมากขึ้น เพราะพวกเขาพบวัตถุประหลาดหลายอย่างที่ทำให้เรื่องราวยิ่งเกินกว่าจะอธิบายได้ด้วยความเข้าใจทั่วไป

สิ่งของ “จากอดีต”

เจ้าหน้าที่ต่างประหลาดใจเมื่อพบเหรียญแลกเบียร์ราคา 5 เซนต์ ซึ่งสลักชื่อบาร์ที่ไม่เคยมีอยู่ในนิวยอร์กยุคนั้น นอกจากนี้ยังมีธนบัตรเก่าเกือบ 70 ดอลลาร์ ซึ่งเลิกใช้ไปแล้วหลายทศวรรษ

ยิ่งไปกว่านั้น ยังพบใบเสร็จค่าเช่าม้าและค่าล้างรถม้า ซึ่งชื่อคอกม้าก็ไม่ปรากฏในสมุดที่อยู่ใด ๆ ของนิวยอร์กในเวลานั้นเช่นกัน

สิ่งของที่มีคุณค่าในการสืบสวนจริง ๆ มีเพียงนามบัตรที่ระบุชื่อรูดอล์ฟ เฟนซ์ พร้อมที่อยู่บนถนนฟิฟท์อเวนิว และจดหมายที่ส่งถึงเขาในปี 1876 สิ่งที่น่าประหลาดคือ วัตถุเหล่านี้ดูใหม่ราวกับไม่เคยผ่านกาลเวลา ทั้งที่ตามการคาดการณ์แล้วควรมีอายุเกือบ 80 ปี

คดีของชายลึกลับรายนี้ถูกส่งต่อให้หน่วยตามหาคนหายของนิวยอร์ก ภายใต้การดูแลของกัปตัน ฮิวเบิร์ต วี. ริม (Hubert V. Rihm) เขาเริ่มสืบหาตัวตนของชายผู้นี้ โดยไปยังที่อยู่บนบัตร แต่เจ้าของอาคารยืนยันว่าไม่เคยได้ยินชื่อดังกล่าว ไม่มีชื่อเฟนซ์ในทะเบียนใด ๆ ไม่มีลายนิ้วมือที่ตรงกัน และไม่พบรายงานคนหายที่สอดคล้องกันเลย

โชคดีที่ในสมุดรายชื่อปี 1939 กัปตันริมพบชื่อ Rudolph Fentz Jr. เมื่อตามไปยังที่อยู่เดิม เขาได้พูดคุยกับผู้อยู่อาศัยในละแวกนั้น ซึ่งจำได้ว่าเฟนซ์จูเนียร์เป็นชายวัยกว่า 60 ปี เคยทำงานอยู่แถวนั้น แต่เขาย้ายออกไปในปี 1940 และไม่มีใครรู้ว่าไปที่ใด

หลังจากติดตามเบาะแสมาหลายวัน กัปตันริมพบธนาคารที่เฟนซ์จูเนียร์เคยใช้ และทราบว่าเขาเสียชีวิตไปแล้วห้าปี แต่ภรรยายังมีชีวิตอยู่และอาศัยอยู่ในรัฐฟลอริดา

เมื่อกัปตันริมติดต่อไป เธอเล่ารายละเอียดที่น่าตกใจสองประการ คือ พ่อของสามีเธอก็ชื่อรูดอล์ฟ เฟนซ์ เช่นกัน และเขาหายตัวไปเมื่ออายุ 29 ปี ระหว่างการออกไปเดินเล่นยามค่ำคืนที่จัตุรัสไทม์สแควร์แห่งเดียวกัน เมื่อตรวจสอบแฟ้มคนหายในปี 1876 คำบรรยายรูปร่างหน้าตาก็ตรงกับศพในห้องเก็บศพอย่างสมบูรณ์

ความบังเอิญมากมายทำให้กัปตันริมรู้สึกสับสน และตัดสินใจปิดคดี เนื่องจากเห็นว่าเรื่องราวผิดปกติเกินกว่าจะสรุปอย่างเป็นทางการได้

ความจริงเบื้องหลังตำนาน

เรื่องราวของรูดอล์ฟ เฟนซ์ เริ่มแพร่หลายในวงกว้างช่วงต้นทศวรรษ 1970 และยิ่งโด่งดังขึ้นเมื่ออินเทอร์เน็ตถือกำเนิด หลายคนเชื่อว่านี่คือหลักฐานชัดเจนของการเดินทางข้ามเวลา การปรากฏตัวอย่างกะทันหัน อาการสับสน เสื้อผ้าโบราณ และสิ่งของประหลาดในกระเป๋า ล้วนถูกมองว่าเป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาได้ก้าวข้ามขอบเขตของเวลา

อย่างไรก็ตาม ผู้ที่ตั้งข้อสงสัยชี้ว่ามีจุดไม่สมเหตุสมผลมากเกินไป ชายคนนี้อาจเป็นเพียงผู้แอบอ้าง หรือมีปัญหาทางจิต และต้องการสร้างเรื่องหลอกลวง สิ่งของโบราณก็อาจซื้อได้จากร้านของเก่าหรือร้านอุปกรณ์การแสดง ความบังเอิญของชื่อในเอกสารเก่าก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนัก

แม้จะมีสมมติฐานมากมาย เรื่องราวของรูดอล์ฟ เฟนซ์ ก็ยังคงโลดแล่นอยู่ในจินตนาการของผู้คน จนกระทั่งปี 2000 เรื่องนี้จึงเริ่มมีจุดพลิกผัน

ในปี 2000 นักวิจัยด้านวัฒนธรรมพื้นบ้าน คริส ออเบร็ค (Chris Aubreck) เริ่มตั้งข้อสงสัยเมื่ออ่านเรื่องของเฟนซ์ในนิตยสารภาษาสเปน ซึ่งนำเสนอในลักษณะ “รายงานข้อเท็จจริง” เขาจึงติดตามแหล่งที่มา และพบว่าเรื่องนี้เคยปรากฏในวารสาร Journal of Borderland Research เมื่อปี 1972

การสืบค้นต่อไปทำให้เขาพบว่า เรื่องราวดังกล่าวเคยอยู่ในหนังสือ A Voice from the Gallery ที่ตีพิมพ์ในปี 1953 โดย ราล์ฟ เอ็ม. ฮอลแลนด์ ต่อมา บาทหลวงชื่อจอร์จ เมอร์ฟี ได้ติดต่อคริสเพื่อให้ข้อมูลเพิ่มเติม

บาทหลวงผู้นี้เปิดเผยว่า ฮอลแลนด์ได้คัดลอกเรื่องราวมาจากนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องสั้นปี 1952 ชื่อ “I’m Scared” ของนักเขียน แจ็ก ฟินนีย์ ซึ่งเป็นผู้มีชื่อเสียงด้านผลงานเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา

ในนิยายดังกล่าว ตัวละครหลักคือกัปตัน ฮิวเบิร์ต วี. ริม ผู้พยายามตามรอยชายคนหนึ่งที่เดินทางข้ามเวลา นั่นเองที่ทำให้ความจริงของเรื่องราวซึ่งสร้างความฮือฮามานานหลายทศวรรษถูกเปิดเผยตำนานเมืองที่หลายคนเคยเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง แท้จริงแล้วเป็นเพียงงานวรรณกรรม ที่ถูกเล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนผู้คนหลงเชื่อว่าเกิดขึ้นจริง แม้ความจริงจะกระจ่างแล้ว แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า เรื่องราวของรูดอล์ฟ เฟนซ์ ยังคงมีเสน่ห์และดึงดูดใจใครก็ตามที่ได้ยินถึงเขา