“ลูกสาวเอ๋ย สุดท้ายลูกอยู่ที่ไหนกันนะ พ่อแม่จะทนไม่ไหวแล้ว ขอเพียงได้พบลูกสักครั้งก่อนจากโลกนี้ไป…”

เมื่อหลายปีก่อน ที่หมู่บ้านเถาเจียตี้ เขตลู่ซวนคั่ว มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน คุณตาคุณยายเถา เต่าเจี่ยวกวง และ หลิวอี้หง ในขณะนั้นทั้งคู่ก็มีอายุเกิน 70 ปีแล้ว ใช้ชีวิตพึ่งพากันในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต ทั้งคู่มีความรู้สึกกังวลและเจ็บปวดไม่จางหาย นั่นคือ ลูกสาวคนเดียว เถาเทียน ได้สูญหายการติดต่อไปเกือบสองทศวรรษ

ลูกสาวไปเรียนต่างประเทศที่เยอรมนีแล้วหายไปนาน 17 ปี หลังจากโทรศัพท์ครั้งเดียว: ก่อนตาย พ่อแม่ผู้สูงอายุเพิ่งได้รู้ความจริงอันน่าสยดสยอง

ในปี 2000 เถาเทียนเดินทางไปเรียนต่างประเทศ ถึงปี 2003 หลังจากโทรศัพท์ครั้งสุดท้ายกลับบ้าน เธอก็หายตัวไปโดยสิ้นเชิง ไม่มีใครรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่หรือเสียชีวิตแล้ว หลังจากนั้นหลายปี คุณตาคุณยายเถาพยายามหาลูกด้วยความสิ้นหวัง ติดต่อเพื่อนเก่า สอบถามเพื่อนร่วมชั้นเรียนเก่า และแม้กระทั่งติดต่อสถานทูตจีนในเยอรมนี แต่ทั้งหมดก็ไม่ได้ผล

จนถึงปี 2020 เมื่อทั้งสองถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง รู้ว่าชีวิตเหลือเวลาไม่มาก พวกเขาจึงขอความช่วยเหลือจากสื่ออีกครั้ง สิ่งที่พวกเขาปรารถนาไม่ใช่การกลับมาพบกัน แต่เพียงแค่ได้รับข่าวยืนยันว่าลูกสาวยังมีชีวิตอยู่

จากเด็กสาวที่เรียนเก่งจนฝันอยากไปต่างประเทศ
เถาเทียนเกิดในครอบครัวเกษตรกรยากจน แต่เป็นลูกคนเดียวจึงได้รับความรักจากพ่อแม่เต็มที่ ทั้งคู่ไม่มีการศึกษาสูงหรือฐานะทางการเงินดี จึงฝากความหวังทั้งหมดไว้กับลูกสาว เถาเทียนไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง ตั้งแต่เด็กจนโต เธอเป็นนักเรียนที่เรียนเก่ง ในบ้านเก่าของพ่อแม่ยังเก็บใบประกาศนียบัตรตั้งแต่ประถมจนมัธยม

ในปี 1998 สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ผลดี เถาเทียนอยากไปศึกษาที่กวางตุ้ง แต่พ่อแม่ไม่อยากให้ไปไกล จึงให้เรียนที่มหาวิทยาลัยครูเหลียวหนิง โดยหวังให้เธอเป็นครู เพราะเป็นอาชีพมั่นคง ชีวิตสงบ

ลูกสาวไปเรียนต่างประเทศที่เยอรมนีแล้วหายไปนาน 17 ปี หลังจากโทรศัพท์ครั้งเดียว: ก่อนตาย พ่อแม่ผู้สูงอายุเพิ่งได้รู้ความจริงอันน่าสยดสยอง

แต่ในปีที่สองของมหาวิทยาลัย เถาเทียนแสดงความปรารถนาอยากไปเรียนต่อที่เยอรมนี เธอบอกว่าอยากเรียนสูงขึ้นเพื่ออนาคตที่ดีและดูแลพ่อแม่ได้ แม้เสียใจมาก พ่อแม่ก็ไปกู้เงินจนได้ 70,000 หยวน (ประมาณ 260,000 บาท) ส่งเธอไปเรียน

พวกเขาไม่คิดว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นลูกด้วยตัวเอง

ลูกสาวไปเรียนต่างประเทศที่เยอรมนีแล้วหายไปนาน 17 ปี หลังจากโทรศัพท์ครั้งเดียว: ก่อนตาย พ่อแม่ผู้สูงอายุเพิ่งได้รู้ความจริงอันน่าสยดสยอง

การโทรศัพท์กลับบ้านวนอยู่แค่เรื่องเงิน
เมื่อไปถึงเยอรมนี ค่าใช้จ่ายสูง เถาเทียนต้องเรียนภาษาและทำงานพิเศษไปด้วย เธอเล่าเพียงบางครั้งว่าเหนื่อย ถูกนายจ้างกดเงินเดือน ต้องเรียนเกินเวลาเพื่อจบเร็ว เธอแค่หวังว่าจะกลับไปอยู่กับพ่อแม่เร็ว ๆ

พ่อแม่ได้ยินแล้วทั้งสงสารและปลอบใจตัวเองว่าทุกอย่างจะดีขึ้น เพราะไม่ชำนาญเรื่องส่งจดหมายระหว่างประเทศ จึงรอเพียงโทรศัพท์ครั้งเดียวเพื่อสอบถามและให้กำลังใจ

ปี 2003 เถาเทียนโทรมา ขอให้พ่อแม่ส่งเงินเพิ่ม แม้ยากลำบาก ทั้งสองก็พยายามกู้เงินช่วย แต่ในขณะโกรธที่ลูกไม่ติดต่อบ่อย คุณพ่อเถาได้ตักเตือนอย่างรุนแรง ฝั่งลูกสาวเงียบ แล้วตัดสาย

แม้หลังจากนั้นยังส่งเงินไปให้ แต่ไม่ปรากฏข่าวคราวใด ๆ อีก

17 ปีไม่มีข่าว และความจริงที่มาถึงช้าเกินไป
หลายปีผ่านไป ทั้งสองเชื่อว่าลูกสาวคงไม่ได้ทอดทิ้ง แต่ต้องเจอเหตุการณ์บางอย่าง เพื่อนร่วมชั้นบางคนเผยว่า ตั้งแต่ปีแรกที่มหาวิทยาลัย เถาเทียนไม่อยากเรียนครู รู้สึกถูกพ่อแม่บังคับ และอยากไปต่างประเทศ สิ่งนี้สร้างรอยร้าวในความสัมพันธ์อย่างเงียบ ๆ

ปี 2018 ขณะทำเรื่องขอเงินช่วยเหลือสำหรับครอบครัวที่สูญเสียลูก ทางการท้องถิ่นติดต่อสถานทูตจีนในเยอรมนีเพื่อตรวจสอบ พบว่าเถาเทียนยังมีชีวิตอยู่ในเยอรมนีอย่างน้อยถึงปี 2005 แต่หลังจากนั้นไม่มีร่องรอยชัดเจน

ลูกสาวไปเรียนต่างประเทศที่เยอรมนีแล้วหายไปนาน 17 ปี หลังจากโทรศัพท์ครั้งเดียว: ก่อนตาย พ่อแม่ผู้สูงอายุเพิ่งได้รู้ความจริงอันน่าสยดสยอง

เมื่อสื่อเข้ามา มีเบาะแสใหม่ปรากฏ บางคนบอกว่าเคยเจอเธอในปี 2015 เถาเทียนได้เปลี่ยนชื่อ สัญชาติเป็นเยอรมัน และแต่งงาน ข้อมูลที่สำคัญคือ เธอเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยในมิวนิก และยอมรับตัวตนแต่เลือกไม่ติดต่อกับพ่อแม่

พ่อเถายิ้มเบา ๆ “รู้ว่าลูกมีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว เราไม่หาต่อ กลัวไปรบกวนชีวิตลูก”

ปี 2021 พ่อแม่เถาเสียชีวิต พวกเขาจากไปพร้อมความรู้ว่าลูกสาวยังปลอดภัย แต่ไม่มีโอกาสพบกันอีก เรื่องราวของเถาเทียนยังเป็นที่ถกเถียง บางคนว่าลูกสาวเย็นชาเกินไป บางคนเชื่อว่ามีความเจ็บปวดที่ไม่สามารถบอกเป็นคำพูดได้