พ่อเสียชีวิต สามีภรรยาของฉันดูแลแม่สามีตลอด 3 ปี แต่กลับไม่ได้รับเงินแม้แต่บาทเดียวตอนที่เธอขายที่ดิน: เมื่อรู้เหตุผล ฉันรู้สึกละอายใจอย่างมาก

คำประกาศของแม่สามีในระหว่างการประชุมครอบครัวทำให้ลูกสะใภ้อย่างฉันถึงกับชะงักงัน

ต่อไปนี้คือเรื่องราวที่ถ่ายทอดโดยผู้เขียน หลู่จิ้งอี เผยแพร่บนแพลตฟอร์ม Toutiao (ประเทศจีน)

ปีนี้ฉันและสามีอายุ 42 ปีเท่ากัน และมีลูกด้วยกัน 2 คน ตั้งแต่แต่งงานมา เราอาศัยอยู่ร่วมกับพ่อแม่ของสามีมาโดยตลอด ครอบครัวของสามีมีฐานะดี บ้านใหญ่และมั่นคง หลายคนบอกว่าฉัน “โชคดี” มากที่ได้แต่งเข้ามาในครอบครัวนี้ ฉันจึงพยายามทำหน้าที่ลูกสะใภ้ให้ดีที่สุด ทั้งทำงานนอกบ้านและดูแลพ่อแม่สามี รวมถึงครอบครัวเล็ก ๆ ของตัวเองอย่างเต็มที่

เมื่อ 3 ปีก่อน พ่อสามีของฉันเกิดเส้นเลือดในสมองแตกและเสียชีวิต แม่สามีเสียใจอย่างหนักและแทบล้มทั้งยืน ในช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้น มีเพียงฉันและสามีเท่านั้นที่อยู่ข้างเธอ คอยดูแลและให้กำลังใจน้องชายและน้องสาวของสามีต่างก็อาศัยอยู่ไกลและมีภาระหน้าที่ จึงกลับมาเยี่ยมได้เพียงเป็นครั้งคราว งานทุกอย่างในบ้านจึงตกอยู่กับฉันเกือบทั้งหมด ด้วยเหตุนี้ คนในครอบครัวจึงให้ความสำคัญและรักฉันมาก โดยเฉพาะแม่สามี อย่างไรก็ตาม ภายหลังฉันจึงรู้ว่าตัวเองอาจเข้าใจบางอย่างผิดไป

เมื่อ 2 สัปดาห์ก่อน แม่สามีประกาศว่าเธอต้องการขายที่ดินผืนเล็กสุดท้ายของครอบครัว เนื่องจากราคาที่ดินกำลังสูงขึ้นอย่างมาก หลังจากติดต่อผ่านนายหน้า ที่ดินผืนนั้นก็ถูกขายออกไป และแม่สามีได้รับเงินประมาณ 8.5 ล้านหยวน หรือประมาณ 42 ล้านบาท (ประมาณ 42 ล้านดอลลาร์ไต้หวันใหม่ / ประมาณ 42 ล้านบาทไทย) จากเงินจำนวนนี้ แม่สามีเก็บไว้เพียง ประมาณ 1.5 ล้านบาทไทย เป็นเงินเก็บส่วนตัว และตั้งใจจะแบ่งส่วนที่เหลือให้ลูกคนอื่น ๆ

แม้ว่าเธอยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ แต่ฉันได้ยินจากสามีว่า เงินส่วนใหญ่จะถูกแบ่งให้น้องชายคนที่สองและน้องสาวคนเล็ก ส่วนฉันกับสามีซึ่งอาศัยอยู่ในบ้านของพ่อแม่อยู่แล้ว จะไม่ได้รับเงินส่วนนี้

ข่าวนี้เหมือนฟ้าผ่ากลางใจ ฉันนึกถึงความเหน็ดเหนื่อยตลอดหลายปีที่ทุ่มเทให้ครอบครัวสามี แต่กลับไม่ได้อะไรเลยเมื่อแม่สามีขายที่ดิน ฉันรู้สึกน้อยใจ ผิดหวัง และคิดว่าแม่สามีไม่ยุติธรรมกับฉัน แม้ฉันจะไม่ได้อิจฉาน้องของสามี แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บปวด หลายวันนั้นฉันกินไม่ได้นอนไม่หลับ สามีก็ไม่ได้ปลอบใจฉันมากนัก เพียงบอกว่าแม่คงคิดมาอย่างรอบคอบแล้ว

หนึ่งเดือนต่อมา แม่สามีเรียกประชุมครอบครัว โดยให้น้องชายและน้องสาวของสามีกลับมาพร้อมหน้ากัน แม้ว่าฉันจะไม่อยากเข้าร่วม แต่สุดท้ายฉันก็ยอมกลับบ้านเพื่อช่วยเตรียมอาหารเย็นให้ทุกคน

เมื่อถึงเวลาประกาศ แม่สามีบอกว่า เงินจากการขายที่ดินประมาณ 7 ล้านบาทไทย จะถูกแบ่งเท่า ๆ กันให้กับน้องชายและน้องสาวของสามี ส่วนฉันและสามีจะไม่ได้รับเงินสด แต่เธอตัดสินใจยกบ้าน 4 ชั้นที่เราอาศัยอยู่ให้กับเราทั้งหมด

เธอกล่าวว่า
“หลายปีมานี้ ลูกทั้งสองคนดูแลพ่อแม่และรับผิดชอบครอบครัวนี้มาโดยตลอด บ้านหลังนี้คือของขวัญเพื่อขอบคุณลูก แม่ก็อายุมากแล้ว จึงอยากแบ่งทรัพย์สินล่วงหน้า เพื่อจะได้ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสบายใจ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉันถึงกับพูดไม่ออก สามีของฉันรีบกล่าวขอบคุณแม่ทันที และน้องของเขาก็ไม่ได้คัดค้านอะไร บรรยากาศกลับมาอบอุ่นอีกครั้ง ทุกคนรับประทานอาหารร่วมกันอย่างมีความสุข

แต่ในคืนนั้น ฉันกลับนอนไม่หลับ ไม่ใช่เพราะความโกรธหรือความเสียใจเหมือนก่อนหน้านี้ แต่เป็นเพราะความละอายใจและความรู้สึกผิด ฉันตระหนักว่า แม่สามีปฏิบัติกับฉันอย่างดีเสมอ แต่ฉันกลับเคยมีความคิดไม่ดีต่อเธอ ความเห็นแก่ตัวและความโลภในใจฉันเคยบดบังเหตุผล

โชคดีที่ความรักและความรอบคอบของแม่สามี ทำให้ฉันได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญ บทเรียนที่ฉันเชื่อว่าจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต