ขุดลึกแค่ 80 ซม. เจอทองกว่า 5 กิโล! สั่งปิดไซต์ก่อสร้างด่วน หลังพบขุมทรัพย์พันปีสมัยราชวงศ์ถัง

สั่งปิดไซต์ก่อสร้างด่วน! ระทึกซีอาน ขุดดินเจอสมบัติราชวงศ์ถังนับพันชิ้น ก่อนเกิดดราม่า 'ทองคำระเหย' ที่หาคำตอบไม่ได้นานครึ่งปี

เมืองซีอาน อดีตราชธานีเก่าแก่ของจีนที่รุ่งเรืองมากว่า 13 รัชสมัย ขึ้นชื่อว่าเป็น "พิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิต" เพราะไม่ว่าจะขุดดินลงไปตรงไหนก็มักจะเจอสมบัติล้ำค่าเสมอ แต่คงไม่มีครั้งไหนที่สั่นสะเทือนวงการโบราณคดีได้เท่ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ หมู่บ้านเหอเจีย เมื่อปี 1970

จุดเริ่มต้นจากความบังเอิญใต้ชั้นดิน 0.8 เมตร

วันที่ 15 ตุลาคม 1970 ในไซต์ก่อสร้างแห่งหนึ่งแถบชานเมืองซีอาน กลุ่มคนงานกำลังขุดดินตามปกติ แต่เมื่อขุดลึกลงไปเพียง 0.8 เมตร จอบของคนงานคนหนึ่งก็ไปกระทบกับวัตถุแข็งบางอย่าง เมื่อปัดดินออกดูก็พบว่าเป็น "ไหดินเผาสีเทา" ใบหนึ่ง

ด้วยสัญชาตญาณที่รู้ว่าพื้นที่นี้มีประวัติศาสตร์ยาวนาน พวกเขาจึงค่อยๆ เปิดฝาไหออก และภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาทุกคนต้องตะลึง... ภายในไหนั้นอัดแน่นไปด้วยเครื่องทองและเครื่องเงินสะท้อนแสงแวววาวจำนวนมหาศาลอย่างที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน!

การปิดล้อมพื้นที่และการค้นพบไหใบที่ 2

หลังได้รับแจ้งเหตุ กองกำลังคุ้มครองโบราณวัตถุและคณะโบราณคดีจากพิพิธภัณฑ์มณฑลส่านซีได้รีบลงพื้นที่และสั่ง "พิกัดพื้นที่ก่อสร้างเป็นเขตหวงห้าม" ทันที เพื่อทำการขุดค้นอย่างเร่งด่วน

เพียงไม่กี่วันถัดมา ผู้เชี่ยวชาญก็ขุดพบไหใบที่สองที่มีลักษณะคล้ายกัน ภายในบรรจุทองคำ เงิน และอัญมณีหลากสีสัน รวมถึง "จอกม้าลายอาเกตหัวสัตว์" (Beast-head Agate Cup) ซึ่งเป็นงานศิลปะชั้นสูงที่ทำจากหินอาเกตสีแดงหายาก แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานศิลปะตะวันออกและตะวันตกในยุคราชวงศ์ถังได้อย่างไร้ที่ติ

จากการตรวจนับเบื้องต้น พบโบราณวัตถุกว่า 1,000 ชิ้น ซึ่งต่อมาถูกขนานนามว่า "ขุมทรัพย์หมู่บ้านเหอเจีย" (Hejia Village Treasure) และถูกยกให้เป็นโบราณวัตถุระดับชาติที่ประเมินค่าไม่ได้

ปริศนา "ทองหาย" 1 กิโลกรัม?

ท่ามกลางความยินดี กลับมีเรื่องประหลาดเกิดขึ้น เมื่อบันทึกการขุดค้นระบุว่า "แผ่นทองคำ" ที่พบมีน้ำหนักรวมกว่า 5 กิโลกรัม แต่หลังจากเก็บรักษาในพิพิธภัณฑ์ได้เพียงครึ่งปี เมื่อนำมาชั่งใหม่อีกครั้ง น้ำหนักกลับเหลือเพียง 4 กิโลกรัม!

ข่าวนี้สร้างความโกลาหลและข้อสงสัยว่ามีเจ้าหน้าที่แอบยักยอกสมบัติของชาติไปหรือไม่? จนกระทั่งผู้เชี่ยวชาญจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสต์ต้องเข้ามาพิสูจน์ความจริง

คำตอบที่ได้กลับกลายเป็นเรื่องวิทยาศาสตร์สายเพียว: ในตอนที่ขุดพบครั้งแรก แผ่นทองคำถูกเก็บไว้ในไหที่แช่อยู่ในดินที่มีความชื้นสูง พื้นผิวของทองคำจึงมีละอองน้ำเกาะอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อเวลาผ่านไปในห้องเก็บรักษาที่แห้ง น้ำเหล่านั้นได้ "ระเหย" ออกไปตามธรรมชาติ น้ำหนักที่หายไป 1 กิโลกรัมจึงไม่ใช่ทองที่ถูกขโมย แต่คือ "น้ำ" ที่ระเหยไปนั่นเอง ข้อสงสัยทั้งหมดจึงคลี่คลายลงในที่สุด

มรดกล้ำค่าจากยุคทองของจีน

ปัจจุบัน จอกม้าลายอาเกตหัวสัตว์ และขุมทรัพย์จากหมู่บ้านเหอเจีย กลายเป็นสมบัติชิ้นเอก (Masterpiece) ของพิพิธภัณฑ์มณฑลส่านซี ซึ่งไม่เพียงแต่แสดงถึงความมั่งคั่งของราชวงศ์ถัง แต่ยังเป็นหลักฐานสำคัญของการค้าระหว่างประเทศในยุคเส้นทางสายไหม

เรื่องราวนี้เตือนให้เราเห็นว่า ภายใต้พื้นดินที่เราเหยียบย่ำ อาจมีความลับและอารยธรรมนับพันปีซ่อนอยู่ รอคอยวันที่คนรุ่นหลังจะเปิดมันขึ้นมาบอกเล่าประวัติศาสตร์ที่หายไปอีกครั้ง