นายแพทย์เว่ย ซื่อหาง จากคลินิกชูริ (ไต้หวัน ประเทศจีน) กล่าวว่า " ความเข้าใจผิดทั่วไปที่ว่าคนผอมไม่เป็นโรคไขมันพอกตับนั้น เป็นเพราะคิดว่าไม่ใช่โรคที่ร้ายแรง ไม่ว่าปริมาณไขมันในร่างกายทั้งหมดหรือดัชนีมวลกาย (BMI) จะเป็นเท่าใด หากปริมาณไขมันที่สะสมในตับเกิน 5% ของน้ำหนักตับ คุณก็เป็นโรคไขมันพอกตับแล้ว"

แน่นอนว่าผู้ที่มีน้ำหนักเกินหรือเป็นโรคอ้วนมีความเสี่ยงต่อโรคต่างๆ สูงกว่า แต่ไม่ได้หมายความว่าคนผอมจะไม่เสี่ยง ในความเป็นจริง ความเสี่ยงจะยิ่งสูงขึ้นสำหรับผู้ที่ขาดสารอาหารหรือควบคุมอาหารมากเกินไป

เด็กหญิงตกใจมากเมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นโรคไขมันพอกตับ ทั้งที่รูปร่างผอมมาก (ภาพประกอบ)

ในบรรดาคนไข้ล่าสุดของเขา มีหญิงอายุเกือบ 30 ปีชื่อหลิน (จากไต้หวัน ประเทศจีน) ซึ่งก็ประหลาดใจเช่นกันที่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคไขมันพอกตับ ทั้งๆ ที่ผอมมาก เธอเข้ารับการตรวจรักษาเนื่องจากมีอาการอ่อนเพลียเรื้อรัง ปวดท้องเล็กน้อยทางด้านขวา เบื่ออาหาร และไม่ชอบอาหารมันๆ

คุณหลินสูง 163 เซนติเมตร แต่น้ำหนักน้อยกว่า 48 กิโลกรัม โดยมีดัชนีมวลกาย (BMI) 18.1 ซึ่งถือว่าผอมเกินไป“นอกจากหน้าท้องที่ขยายใหญ่ขึ้นเล็กน้อยแล้ว คนไข้ผอมมากทั้งตัว โดยเฉพาะแขนและขา ถ้ามองเผินๆ คุณคงเดาไม่ออกว่าเธอหนักเกิน 45 กิโลกรัม คนไข้บอกว่าตอนที่สังเกตเห็นว่าหน้าท้องใหญ่ขึ้น เธอคิดว่าคงเป็นเพราะทำงานในออฟฟิศและนั่งเป็นเวลานาน จึงทำให้น้ำหนักขึ้น”ดร.เว่ยเล่า

ผลการตรวจพบว่า นางสาวหลินเป็นโรคไขมันพอกตับระยะที่ 2 โดยปริมาณไขมันที่สะสมในตับคิดเป็นประมาณ 12% ของน้ำหนักตับ ตามที่ ดร.เว่ย กล่าว โรคไขมันพอกตับระยะที่ 1 มีไขมันสะสม 5-10% ซึ่งตรวจพบได้ยากเพราะไม่มีอาการชัดเจน ปริมาณไขมัน 10-20% ของน้ำหนักตับบ่งชี้ว่าโรคได้ลุกลามไปถึงระยะที่ 2 แล้ว อย่างไรก็ตาม คนส่วนใหญ่มักประมาท คิดว่าเป็นเพียงโรคเล็กน้อยที่มีอาการ เช่น เบื่ออาหาร ปวดเล็กน้อยบริเวณซี่โครงส่วนล่าง อ่อนเพลียเรื้อรัง หรือคลื่นไส้ในระยะนี้

โรคไขมันพอกตับระยะที่ 3 ซึ่งเป็นระยะสุดท้าย คือระยะที่ปริมาณไขมันสะสมในตับเกิน 20% ทำให้โรคนี้อันตรายมาก อาการต่างๆ เช่น ปวดตับ ดีซ่าน (ผิวหนังและดวงตาเหลือง) เนื้องอกในหลอดเลือด น้ำหนักลด และความไม่สมดุลของฮอร์โมน จะปรากฏชัดเจน ในระยะนี้ โรครักษาไม่หาย การรักษาจึงเน้นที่การดูแลแบบประคับประคองและลดภาวะแทรกซ้อน เช่น ตับอักเสบเรื้อรัง ตับแข็ง และมะเร็งตับ

ในกรณีของคุณหลิน การรักษาที่มีประสิทธิภาพยังคงเป็นไปได้ด้วยการรักษาทางการแพทย์ควบคู่กับการปรับเปลี่ยนอาหาร การเพิ่มกิจกรรมทางกาย และการพักผ่อนอย่างเพียงพอ นอกจากนี้ ดร.เว่ยยังพบว่าสาเหตุของอาการป่วยของเธอเกิดจากความผิดพลาดในการบริโภคผลไม้ที่หลายคนชื่นชอบ แม้กระทั่งเข้าใจผิดว่าดีต่อสุขภาพ และมักใช้เมื่อพยายามลดน้ำหนัก นั่นคือ การดื่มน้ำผลไม้มากเกินไป

เขากล่าวว่า"คนไข้บอกว่าเธอต้องการลดน้ำหนัก ดังนั้นเธอจึงดื่มน้ำผลไม้แทนอาหารเช้าและอาหารเย็นมาเป็นเวลานานแล้ว อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเธอชอบทานของหวานและกลัวขาดสารอาหาร เธอจึงมักเลือกใช้ผลไม้ที่มีน้ำตาลสูง และเติมน้ำตาลและน้ำผึ้งลงไปเมื่อดื่ม"

โดยทั่วไปแล้วน้ำผลไม้มีประโยชน์ต่อสุขภาพ แต่การดื่มอย่างไม่ถูกต้องอาจส่งผลเสียและนำไปสู่โรคต่างๆ ได้มากมาย (ภาพประกอบ)

ผลไม้มีฟรุกโตสสูง ต่างจากกลูโคสซึ่งเป็นแหล่งพลังงานหลักที่ร่างกายใช้โดยตรงในการบำรุงเซลล์ ฟรุกโตสต้องผ่านกระบวนการในตับก่อนจึงจะนำไปใช้ได้ และตับเป็นอวัยวะเดียวในร่างกายที่สามารถเปลี่ยนฟรุกโตสเป็นกลูโคสได้ เมื่อเวลาผ่านไป ตับจะทำงานหนักเกินไปและเริ่มเปลี่ยนฟรุกโตสเป็นไขมันแทน

นอกจากนี้ การรับประทานผลไม้สดซึ่งมีใยอาหารสูง สามารถช่วยยับยั้งการดูดซึมน้ำตาล ทำให้รู้สึกอิ่ม และช่วยควบคุมปริมาณแคลอรี่ ในทางกลับกัน น้ำผลไม้มีแต่น้ำตาล ซึ่งจะเร่งการดูดซึมน้ำตาล ทำให้ต้องรับประทานผลไม้มากขึ้น ดังนั้น แม้ว่าผลไม้จะเป็นอาหารที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ แต่การบริโภคมากเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำผลไม้ที่เติมน้ำตาลเพิ่มดังเช่นในกรณีของผู้ป่วยรายนี้ อาจนำไปสู่การสะสมไขมันในตับ ทำให้เกิดโรคไขมันพอกตับที่ไม่เกิดจากแอลกอฮอล์ และระดับไขมันในเลือดสูงขึ้นได้”