ไปงานแต่งเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย ฉันบังเอิญได้เจอใครบางคนอีกครั้ง แค่สบตากันครั้งเดียว ฉันก็รู้เลยว่าจะต้องมีเรื่องเกิดขึ้น

ในงานเลี้ยงวันนั้น ฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติ แต่สายตาของเพื่อน ๆ รอบข้างกลับทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ

สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ชีวิตของฉันผูกพันกับชื่อหนึ่งที่แม้เวลาจะผ่านไปนาน ก็ยังให้ความรู้สึกทั้งคุ้นเคยและห่างเหินไปพร้อมกัน นั่นคือ “เฮียว”

ตอนนั้นเขาเป็นหนุ่มฮอตของมหาวิทยาลัย สูง หล่อ มีฐานะดี และเรียนก็ไม่แย่ ต่างจากฉันที่ดูธรรมดาทุกอย่าง แต่ไม่รู้ทำไม เราสองคนถึงได้คบกัน

ความรักของเรากลายเป็นเรื่องที่คนรอบข้างพูดถึง บางคนบอกว่าฉันโชคดี บางคนบอกว่าเขาแค่คบเล่น ๆ สุดท้ายคงเลิกกัน ฉันได้ยินทุกอย่าง แต่ก็ยังเชื่อในความรู้สึกของตัวเอง

เราคบกันเกือบ 1 ปี แล้วก็เลิกกัน ไม่มีเหตุการณ์ใหญ่โต แค่รู้สึกว่าไม่เหมาะกัน ฉันเหนื่อยกับสายตาและคำพูดของคนอื่น ส่วนเขาก็ดูเหมือนจะเบื่อกับการต้องอธิบายเรื่องของเรา

หลังเลิกกัน เรื่องราวกลับยิ่งถูกพูดถึงมากขึ้น ราวกับทุกคนรอให้มันจบแบบนี้ เพื่อพิสูจน์ว่าเราคงไปกันไม่รอด

หลังเรียนจบ ฉันไปทำงาน และได้พบกับสามีในปัจจุบัน เขาเป็นคนธรรมดา มีงานมั่นคง นิสัยเรียบง่าย ไม่โดดเด่น แต่ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจ ฉันแต่งงานกับเขาอย่างเรียบง่าย ไม่มีเรื่องดราม่า

จนกระทั่งวันหนึ่ง เราไปงานแต่งเพื่อนมหาวิทยาลัย และฉันก็ได้เจอกับเฮียวอีกครั้ง

เขายังดูดีเหมือนเดิม แถมดูภูมิฐานขึ้น ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย พูดจามั่นใจ และดูเหมือนจะประสบความสำเร็จในธุรกิจ

เราทักทายกันเล็กน้อย ไม่มีอะไรพิเศษ แต่ในใจฉันกลับรู้สึกสั่นไหวเล็ก ๆ ไม่ใช่เพราะยังรัก แต่เหมือนความทรงจำเก่าถูกปลุกขึ้นมา

สามีของฉันยืนอยู่ข้าง ๆ เขาเงียบ แต่ฉันรู้ว่าเขาสังเกตทุกอย่าง

ตลอดงาน ฉันพยายามทำตัวปกติ แต่สายตาของเพื่อน ๆ ที่มองสลับไปมาระหว่างฉัน เฮียว และสามีของฉัน ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด

ไม่กี่วันต่อมา เรื่องราวในอดีตก็ถูกพูดถึงอีกครั้ง มีคนเอาฉันไปเปรียบเทียบกับเฮียว และแม้แต่เอาสามีของฉันไปเปรียบเทียบด้วย

ฉันไม่รู้ว่าสามีได้ยินเรื่องพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ช่วงหลังเขาเริ่มถามคำถามที่ไม่เคยถามมาก่อน เช่น ความสัมพันธ์ในอดีตของฉันเป็นอย่างไร ฉันเคยเสียใจหรือเสียดายไหม

ฉันตอบตามความจริง แต่ยิ่งตอบ ทุกอย่างกลับยิ่งซับซ้อน เรื่องที่เคยคิดว่าไม่สำคัญ กลับกลายเป็นเรื่องหนักหนาเมื่อผ่านคำพูดของคนอื่น

บางครั้งฉันมองสามี เห็นเขาเงียบมากขึ้น ไม่ใช่โกรธ ไม่ใช่โทษ แต่เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง จนฉันรู้สึกว่าระยะห่างระหว่างเรากำลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ฉันไม่รู้ว่าควรอธิบายต่อไป หรือปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไป เพราะยิ่งพูด เรื่องเก่าก็ยิ่งถูกขุดขึ้นมา แต่ถ้าเงียบ ฉันก็กลัวว่าเขาจะเข้าใจผิด