ให้เงินแม่ 90,000 บาททุกเดือน จนแม่จากไป พอเห็นยอดบัญชี น้ำตาผมไหลทันที

ผมส่งเงินให้แม่ทุกเดือน เดือนละ 90,000 บาท ตั้งแต่ผมเริ่มมีรายได้ที่มั่นคง ผมอยากให้แม่มีชีวิตที่ดี กินของอร่อย ใส่เสื้อผ้าสวย ๆ ใช้ชีวิตอย่างสบาย ผมไม่เคยถามว่าแม่เอาเงินไปทำอะไร เพราะผมเชื่อว่าเงินนี้เป็นของแม่ และแม่ควรใช้มันตามใจชอบ
แต่แล้ววันหนึ่ง วันที่ผมไม่อยากให้มาถึง... แม่จากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ
หลังจากจัดการพิธีศพ ผมได้รับใบแจ้งยอดบัญชีธนาคารของแม่ ผมเปิดมันขึ้นมาโดยไม่คิดอะไร แต่พอเห็นตัวเลขตรงนั้น ผมถึงกับช็อก
เงินในบัญชีแม่เหลือศูนย์บาท!
ผมไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เงินที่ผมให้แม่ทุกเดือนเป็นล้าน ๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หายไปไหนหมด? แม่เอาไปทำอะไร?
ผมหัวใจเต้นแรง มือสั่น น้ำตาคลอ ความคิดมากมายพุ่งเข้ามาในหัว ผมกลัวว่าแม่อาจโดนหลอก หรือใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายโดยที่ผมไม่เคยรู้
แต่เมื่อผมได้คุยกับญาติ ๆ และคนใกล้ชิด ผมถึงได้รู้ความจริง...
ความลับที่แม่ไม่เคยบอก
แม่ของผมไม่เคยใช้เงินเพื่อความสุขส่วนตัวอย่างที่ผมคิด แม่ไม่ได้ซื้อกระเป๋าแพง ๆ หรือเครื่องประดับหรู ๆ แม่ใช้ชีวิตเรียบง่ายเหมือนเดิม กินข้าวแกงข้างทาง ใส่เสื้อผ้าตัวเก่า ๆ ใช้ของเดิม ๆ
เงินทุกบาทที่ผมให้แม่ไป... แม่เอาไปช่วยเหลือคนอื่นหมด
แม่ช่วยเหลือญาติที่ลำบาก ส่งเสียให้เด็กยากจนได้เรียนหนังสือ ซื้อข้าวของให้เพื่อนบ้านที่ไม่มีจะกิน บางครั้งแม่ยังเอาเงินไปทำบุญ ซ่อมแซมวัดที่เก่าโทรม หรือแม้แต่ช่วยคนแปลกหน้าที่แม่เห็นว่าเดือดร้อน
แม่ไม่เคยบอกผม เพราะแม่รู้ว่าถ้าผมรู้ ผมอาจจะห้ามแม่ทำ
ผมนั่งนิ่ง มือกำใบแจ้งยอดธนาคารแน่น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
ความหมายที่แท้จริงของ “การให้”
ตลอดชีวิตของแม่ แม่ไม่ได้สะสมทรัพย์สมบัติใด ๆ เลย สิ่งเดียวที่แม่สะสม คือ "ความดี"
ผมเคยคิดว่าผมเป็นคนให้แม่... แต่ความจริงแล้ว แม่เป็นคนให้มากกว่าผมหลายเท่า แม่ไม่ได้เก็บเงินไว้ในบัญชีธนาคาร แต่แม่ฝากมันไว้ในหัวใจของผู้คน
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ถึงมีแต่รอยยิ้ม มีแต่คนรักและเคารพแม่ เพราะแม่ใช้ชีวิตอย่างมีค่า และจากไปอย่างไม่มีอะไรติดค้าง
เงินในบัญชีแม่อาจเหลือศูนย์... แต่ความรักและความดีของแม่ มีค่ามากกว่านั้นไม่รู้กี่ล้านเท่า
แม่ครับ... ผมภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่