หญิงสาวที่ป่วยด้วย "โรคแวมไพร์" นี้ชื่อ เสี่ยวเติ้ง อายุ 25 ปี อาศัยอยู่กับครอบครัวในเมืองหางโจว (มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน)

ตั้งแต่เข้าสู่วัยรุ่น เซียวเติ้งเชื่อมาตลอดว่าอาการปวดเกร็งระหว่างมีประจำเดือนนั้นเป็นเพราะร่างกายของเธอบอบบาง เธอจึงชินกับการกินยาแก้ปวดและหลบอยู่ในห้องทุกครั้งที่มีประจำเดือน แต่ประมาณหนึ่งปีที่ผ่านมา ความอดทนของเธอถึงขีดจำกัดแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงมีประจำเดือนครั้งล่าสุด ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ

หญิงสาวเข้าใจผิดคิดว่าอาการของ "โรคแวมไพร์" เป็นอาการปวดประจำเดือน (ภาพประกอบ)

อาการปวดไม่ได้หายไปหลังจากสองวันเหมือนปกติ แต่กลับนานถึงสี่วัน พร้อมกับมีไข้สูง แน่นหน้าอก และกลัวแสงแดดอย่างมาก เมื่อเธอไปห้องน้ำและเห็นว่าปัสสาวะของเธอกลายเป็นสีแดงเข้ม เซียวเถิงก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เธอคิดว่าคงเป็นแค่ของเหลวจากประจำเดือนปนอยู่ และไม่ได้สงสัยอะไร

ความเข้าใจผิดที่น่าเสียใจนี้ ประกอบกับข้อเท็จจริงที่ว่าอาการต่างๆ มักหายไปหลังมีประจำเดือนแต่ละครั้ง ทำให้เธอเชื่อว่าเธอเป็นเพียงอาการปวดประจำเดือนธรรมดา แม้หลังจากไปโรงพยาบาลหลายแห่งและเข้ารับการตรวจต่างๆ มากมาย ตั้งแต่การส่องกล้องตรวจกระเพาะอาหารไปจนถึงการสแกน CT ผลการตรวจก็ปกติเสมอ ทำให้แพทย์บางคนสงสัยว่าเธออาจมีปัญหาทางจิตใจ

ความจริงปรากฏออกมาเมื่อเซียวเติ้งเริ่มอาเจียนเป็นของเหลวสีดำแปลกๆ และถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลประชาชนแห่งที่ 1 เมืองหางโจว (มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน) เพื่อตรวจร่างกาย

ที่โรงพยาบาล มีการตรวจหลายอย่าง แต่สาเหตุของอาการป่วยยังคงไม่ทราบแน่ชัด โรงพยาบาลถึงกับต้องจัดตั้งทีมปรึกษาหารือแบบสหสาขาวิชาชีพ ด้วยเหตุนี้ รองหัวหน้าแผนกโรคข้อและภูมิคุ้มกันวิทยา นายแพทย์จาง เสี่ยวฟาง จึงสังเกตเห็นความผิดปกติและขอให้ทำการตรวจอย่างละเอียด

เขาเอาตัวอย่างปัสสาวะของเสี่ยวเติ้งไปตากแดด ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ปัสสาวะก็เปลี่ยนจากสีแดงอ่อนเป็นสีน้ำตาลเข้มคล้ายสีซีอิ๊ว จากเบาะแสนี้ เขาจึงทำการทดสอบและเปรียบเทียบทางคลินิกเพิ่มเติม สุดท้ายเขาสรุปว่าเด็กสาวติดเชื้อ "โรคแวมไพร์"

เสี่ยวเติ้งตกใจจนพูดไม่ออก คิดว่าหมอพูดเล่น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินเกี่ยวกับโรคแปลกๆ แบบนี้ เธอคิดมาตลอดว่ามันเป็นแค่ชื่อตัวละครในภาพยนตร์เท่านั้น

"โรคแวมไพร์" คืออะไร อันตรายแค่ไหน และพบได้ยากเพียงใด?

ดร.จางอธิบายว่า "โรคแวมไพร์" นั้นมีชื่อทางการแพทย์อย่างเป็นทางการว่า กลุ่มอาการเอริโทรโปเอติก โปรโตพอร์ฟิเรีย (EPP)

“นี่เป็นโรคหายากที่มีอัตราการเกิดเพียง 1 ใน 50,000 ราย เกิดจากการสะสมของสารพอร์ฟิรินในร่างกายอย่างผิดปกติ เนื่องจากการขาดเอนไซม์บางชนิด หรือการทำงานของเอนไซม์ในกระบวนการสังเคราะห์ฮีมลดลงหรือผิดปกติ สารพอร์ฟิรินใช้ในการสร้างฮีโมโกลบิน ซึ่งเป็นโมเลกุลในเม็ดเลือดแดงที่ทำหน้าที่ลำเลียงออกซิเจนไปทั่วร่างกาย การสะสมของสารพอร์ฟิรินส่งผลกระทบต่อระบบประสาทและผิวหนัง ทำให้เกิดความผิดปกติในระดับต่างๆ” เขากล่าวอธิบายเพิ่มเติม

เกี่ยวกับชื่อ "โรคแวมไพร์" เขาอธิบายว่ามันเกิดจากความไวต่อแสงอย่างมากของผู้ป่วย เมื่อโดนแสงแดด ผิวหนังจะระคายเคืองอย่างเจ็บปวดและเกิดตุ่มพองอย่างรุนแรง การสะสมของสารพิษยังทำให้เกิดอาการปวดท้องอย่างรุนแรง อาเจียน และชัก สำหรับผู้หญิง การมีประจำเดือนเป็นตัวกระตุ้นที่รุนแรงที่สุดเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมน นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเสี่ยวเติ้งจึงมักรู้สึกถึงผลกระทบของโรคนี้อย่างชัดเจนที่สุดในช่วงมีประจำเดือน

โรคอีริโทรโปเอติก โปรโตพอร์ฟิเรีย ซึ่งเป็นความผิดปกติของเลือด มักถูกเรียกว่า "โรคแวมไพร์" เนื่องจากมีความไวต่อแสงแดดอย่างมาก (ภาพประกอบ)

ความตกใจครั้งที่สองสำหรับเสี่ยวเติ้งคือ "โรคแวมไพร์" นั้นรักษาไม่หาย ดร.จางเสี่ยวฟางเตือนว่า"หากปล่อยไว้โดยไม่รักษา โรคนี้อาจทำให้เกิดความไม่สมดุลของอิเล็กโทรไลต์ ปัญหาทางเดินหายใจ ผิวหนังเสียหายอย่างรุนแรง การทำงานของตับและไตบกพร่อง และในกรณีที่รุนแรงอาจทำให้เกิดการอุดตันในลำไส้"

แม้ว่าจะไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่สภาพของเสี่ยวเติ้งก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดหลังจากได้รับยาที่ถูกต้อง แพทย์แนะนำให้เธอหลีกเลี่ยงแสงแดด งดดื่มแอลกอฮอล์ และนอนหลับให้เพียงพอเพื่อป้องกันอาการปวดกำเริบในอนาคต