เรื่องราวของหญิงสาวด้านล่างนี้กำลังได้รับความสนใจจากผู้อ่านเป็นอย่างมาก หลายคนเชื่อว่าเธอแสดงปฏิกิริยาเกินกว่าเหตุ โปรดอ่านต่อและแสดงความคิดเห็นของคุณ

"ครอบครัวของฉันค่อนข้างมีฐานะดี และฉันเป็นลูกคนเดียว ดังนั้นฉันจึงถูกตามใจจนเสียคน ฉันเป็นคนใจร้อน แต่สามีของฉันอ่อนโยนมาก แม้ว่าฐานะทางการเงินของครอบครัวเขาจะไม่ค่อยดีนัก แต่เขาก็ทำตามที่ฉันบอกเสมอ เขาเอาใจใส่ฉันมากจริงๆ"

ก่อนแต่งงานกับสามีของฉัน ฉันมีผู้ชายมาจีบหลายคน และครอบครัวของพวกเขาก็ค่อนข้างร่ำรวย แต่ฉันรู้ว่าผู้ชายเหล่านั้นคงไม่สามารถเอาใจฉันได้มากเท่ากับสามีของฉันในตอนนี้ ดังนั้นฉันจึงเลือกเขา

ตอนแรก ฉันไม่ได้บอกพ่อแม่ว่าครอบครัวของสามีไม่ได้ร่ำรวย ฉันแค่บอกไปโดยทั่วไปว่าพวกเขาอยู่ในระดับปานกลาง พ่อแม่เชื่อฉันและไม่ได้สงสัยอะไรเลย

อย่างไรก็ตาม ก่อนงานแต่งงาน เราได้พูดคุยกันเรื่องสินสอด และพ่อแม่ของเราก็ใช้โอกาสนี้มาพบปะกัน

ในวันที่เรานัดพบกันที่โรงแรม สีหน้าของพ่อแม่ฉันดูหม่นหมองลงเมื่อได้พบกับพ่อแม่สามีในอนาคต เพราะฐานะทางการเงินของครอบครัวสามีฉันต่ำกว่าค่าเฉลี่ยอย่างที่ฉันได้บอกไปแล้ว

ฉันรู้ว่าพ่อแม่ไม่พอใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะฉันหลอกลวงพวกเขา โดยเฉพาะเรื่องสินสอด พ่อแม่สามีฉันโวยวายว่าพวกเขาจนและไม่มีเงินสำหรับสินสอด พ่อแม่ฉันโกรธมากและเดินออกไปก่อนที่อาหารจะเสิร์ฟด้วยซ้ำ

ภาพประกอบ.

หลังจากนั้นไม่นาน พ่อแม่ของฉันก็ขอร้องให้ฉันคิดทบทวนใหม่ โดยบอกว่าด้วยสถานการณ์ของครอบครัวสามีและทัศนคติของญาติฝ่ายสามี ฉันคงจะลำบากมากในฐานะลูกสะใภ้ แต่ตอนนั้นฉันไม่ฟังพวกเขา สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ต้องช่วยฉันเตรียมสินสอดและโอนกรรมสิทธิ์บ้านให้ฉันเพื่อใช้เป็นห้องแต่งงาน

วิธีการที่พ่อแม่สามีและลูกสะใภ้มีปฏิสัมพันธ์กัน

ต่อมาฉันจึงได้รู้ว่า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา สามีของฉันโกหกพ่อแม่ของเขา โดยบอกพวกเขาว่าเขามีชีวิตที่ดีในเมือง พวกเขาคิดเสมอว่าลูกชายของพวกเขามีความสามารถและซื้อบ้านได้ และบ้านที่เราอาศัยอยู่นั้นก็เป็นบ้านที่เขาซื้อเอง

หลังจากแต่งงานกันแล้ว สามีของฉันถามว่าเขาขอให้พ่อแม่ของเขามาอยู่กับเราได้ไหม โดยอธิบายว่าพวกท่านทำงานหนักมาหลายปีเพื่อเลี้ยงดูเขา แต่ก็ยังคงอาศัยอยู่คนเดียวในบ้านเกิด ตอนแรกฉันไม่ค่อยพอใจนัก แต่เนื่องจากพวกท่านเป็นพ่อแม่ของสามี ฉันจึงตกลง

วันหนึ่ง ขณะที่ฉันลาพักร้อน ลูกน้องคนหนึ่งโทรมาแจ้งอย่างไม่คาดคิดว่ามีเรื่องด่วนที่ต้องรายงาน ฉันจึงอยู่ต่อในห้องทำงานเพื่อจัดการเอกสารเหล่านั้น

 

ตอนเที่ยง ฉันตั้งใจจะรอให้สามีเรียกลงไปทานอาหารกลางวัน แต่แม้จะเลยเที่ยงไปแล้วก็ยังไม่มีใครเรียก ฉันจึงลงไปข้างล่างและเห็นพ่อแม่สามีกำลังทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย พวกเขาทานเสร็จและเก็บจานเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเรียกฉันเลยสักครั้งขณะที่ฉันอยู่ในห้อง

ภาพประกอบ.

นับตั้งแต่พ่อแม่สามีมาอยู่ด้วยกัน พวกเขาก็เอาแต่สนใจอาหารของตัวเองและไม่สนใจฉันเลยสักนิด

ฉันโกรธมากและถามสามีทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น โดยไม่คาดคิด แม่สามีได้ยินเข้าและเปลี่ยนท่าที เธอบอกว่าครอบครัวของพวกเขามีกฎของตัวเอง และเนื่องจากฉันเป็นลูกสะใภ้ อาศัยอยู่ในบ้านของลูกชายและใช้ของใช้ของเขา ฉันจึงควรประพฤติตัวดีและทำอาหารเอง ไม่ใช่รอให้คนอื่นเรียกฉันลงไปกินข้าว

ฉันมองไปที่สามี หวังจะได้คำอธิบาย แต่เขากลับหลบสายตาฉันและเดินไปหาแม่ของเขาอย่างเงียบๆ

 

พอเห็นแบบนั้น ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะบ้า ฉันรีบวิ่งขึ้นไปชั้นบน คว้าโฉนดที่ดิน แล้วพูดกับพ่อแม่สามีด้วยความโกรธว่า "ดูให้ดีๆ นะคะ คุณพ่อคุณแม่ นี่เป็นชื่อของฉันและชื่อของพ่อแม่ฉัน ถึงแม้ว่านี่จะเป็นบ้านของฉัน แต่ฉันก็ยังอยากต้อนรับพวกท่านทั้งสองให้มาอยู่กับเรา เข้าใจไหมคะ"

จากนั้นฉันก็ไล่สามีและพ่อแม่ของเขาออกไปทันที พร้อมบอกพวกเขาว่าอย่ามาบ้านฉันอีก สามีหวังว่าฉันจะใจเย็นลง แต่ฉันคิดว่าเขาทำร้ายฉัน การกระทำของฉันรุนแรงเกินไปหรือไม่?