ในปี 2017 สำนักงานความปลอดภัยสาธารณะของเขตปกครองตนเองทิเบต (จีน) ได้รับรายงานเกี่ยวกับชายสองคนที่ซื้อทองคำซึ่งกลายเป็น "ทองคำหิน" ตามราคาตลาดในขณะนั้น ทองคำหนัก 25 กิโลกรัมที่สูญหายมีมูลค่า 6.9 ล้านหยวน (24 พันล้านดองเวียดนาม)

ทองคำ 25 กิโลกรัมกลายเป็นหิน

เจ้าของทองคำนี้คือ ตรัน ฟอง และ ตรัน แมค บินห์ เจ้าของร้านทองสองแห่งในท้องถิ่น พวกเขาสั่งซื้อทองคำแท่งร่วมกันเป็นประจำและรับสินค้าผ่านบริการจัดส่งด่วนโดยไม่มีปัญหาใดๆ ดังนั้น ในครั้งนี้ เจ้าของร้านทองทั้งสองจึงไม่ได้เปิดกล่องเพื่อตรวจสอบสิ่งของภายในที่บริเวณรับส่งสินค้าของสนามบิน แต่ได้นำทองคำไปส่งที่บ้านของตรัน ฟองโดยตรง

พวกเขาสั่งซื้อทองคำรวม 30 กิโลกรัม บรรจุในกล่องสองกล่อง คือกล่องเล็กหนัก 5 กิโลกรัม และกล่องใหญ่หนัก 25 กิโลกรัม อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาเปิดกล่องใหญ่ เจ้าของสองคนคือนาย Tran กลับพบเพียงก้อนหิน หลังจากสงบสติอารมณ์แล้ว พวกเขาก็รายงานเหตุการณ์ดังกล่าว ในกล่องใหญ่ เชือกที่ใช้ปิดผนึกมีร่องรอยการถูกเผาและผูกใหม่ ซึ่งบ่งชี้ว่ากล่องนั้นถูกเปิดออกแล้ว

เมื่อเปิดกล่องสีทองออก ปรากฏว่าภายในเต็มไปด้วยก้อนหิน

ลวดปิดผนึกมีร่องรอยการเชื่อมต่อกลับเข้าไปใหม่

ตำรวจจีนสงสัยผู้ซื้อทองเอง โดยไม่ตัดความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะซ่อนทองเพื่อรับเงินประกัน อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่พบเบาะแสใดๆ เกี่ยวกับที่อยู่ของ Tran Phuong และเจ้าของร้านทองทั้งสองก็ไม่มีปัญหาทางการเงินหรือหนี้สินใดๆ ดังนั้นพวกเขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายการสืบสวนไป

คณะทำงานได้เดินทางไปยังสถานที่ที่ขนส่งทองคำ เริ่มแรก พวกเขาไปที่สนามบินเซินเจิ้น ซึ่งกล้องถ่ายภาพความร้อนในบริเวณตรวจความปลอดภัยแสดงให้เห็นว่าทองคำหนัก 25 กิโลกรัมยังคงอยู่ในกล่อง จากนั้น พวกเขาตรวจสอบสนามบินกงการ์ในลาซา (เขตปกครองตนเองทิเบต) ซึ่งนายเฉินทั้งสองคนไปรับสินค้า กล่องไม้ถูกขนลงจากเครื่องบินเวลา 8:00 น. และเจ้าของร้านทองมารับสินค้าเวลา 10:30 น. ในช่วงเวลานี้ ใครจะมีโอกาสเข้าถึงและขโมยทองคำได้?

หลักฐานต่างๆ ปรากฏขึ้น เผยให้เห็นถึงอาชญากรรม

เบาะแสสำคัญปรากฏขึ้นเมื่อตำรวจพบว่าชื่อผู้รับเดิมบนกล่องไม้คือ "หม่า" ซึ่งต่อมาถูกเขียนทับด้วยชื่อเจ้าของร้านทอง ตำรวจจึงติดตามหาทุกคนที่มีนามสกุล "หม่า" ที่เคยใช้บริการส่งทองในพื้นที่

ที่จริงแล้ว ชายคนหนึ่งชื่อหม่าให้การว่า ทุกครั้งที่เขาไปรับสินค้า เขามักจะเก็บเฉพาะทองคำไว้ข้างในและทิ้งกล่องไม้ลงถังขยะในสนามบิน อย่างไรก็ตาม ในวันที่เกิดเหตุ ชายคนนี้มีหลักฐานยืนยันว่าไม่ได้ไปสนามบิน จึงพ้นจากข้อสงสัย

จากคำให้การของนายมา ตำรวจสงสัยว่าผู้กระทำผิดเป็นพนักงานสนามบินที่สามารถเข้าถึงพื้นที่ทิ้งขยะของสนามบินได้ มีเวลามากพอที่จะใส่หินลงในกล่องเพื่อสลับกับกล่องทองคำเดิม และเขียนชื่อใหม่ ตำรวจจึงจำกัดขอบเขตการสืบสวน โดยมุ่งเน้นไปที่พนักงาน 5 คนที่รับผิดชอบในการขนส่งสินค้ามีค่าในวันนั้น

บุคคลเพียงคนเดียวที่สัมผัสกับกล่องไม้คือ หลี่ มู่กัว พนักงานคลังสินค้า กล้องวงจรปิดของสนามบินจากคลังสินค้าในช่วงเวลานั้นเกิดขัดข้องและไม่สามารถบันทึกภาพได้ ต่อมา พวกเขาได้ภาพจากหนึ่งชั่วโมงก่อนที่กล้องจะขัดข้อง ซึ่งเผยให้เห็นร่างมืดๆ แอบเข้าไปในห้องควบคุมกล้องวงจรปิด บุคคลนั้นมีลักษณะคล้ายกับพนักงานหลี่

ตำรวจตรวจสอบประวัติของชายคนดังกล่าวและพบว่าเขามีหนี้สินจำนวนมาก หน่วยเฉพาะกิจจึงเริ่ม "ล่อให้งูออกมาจากรู" โดยแจ้งให้เจ้าหน้าที่ทราบว่าได้กู้คืนภาพจากกล้องวงจรปิดที่บันทึกการขนส่งกล่องทองคำแล้ว และคดีจะคลี่คลายในไม่ช้า

ในบ่ายวันเดียวกันนั้น หลี่ มู่กัวหาข้ออ้างลาพักร้อนและออกจากสนามบินไป โดยไม่รู้ว่าตำรวจกำลังติดตามเขาอยู่ พวกเขาพบว่าหลี่กำลังคุยกับชายคนหนึ่งในร้านอาหารด้วยท่าทีน่าสงสัย การสืบสวนเปิดเผยว่าชายคนนั้นชื่อหลิว มู่หมิง และเขาก็เป็นหนี้จากการพนันเช่นกัน

งานของหลิว มู่หมิง คือการรับและส่งสินค้าที่สนามบิน ซึ่งบ่งชี้ว่าพวกเขาอาจร่วมมือกันเพื่อกำจัดทองคำในกล่องไม้โดยเร็ว ตำรวจตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดที่ประตูหลังของสนามบินและพบเห็นบุคคลที่มีลักษณะคล้ายหลิว มู่หมิง กำลังถือกล่องไม้ออกมา

ตำรวจพบทองคำหนัก 25 กิโลกรัม

หลังจากรวบรวมหลักฐานได้เพียงพอ ตำรวจจึงรีบไปที่โกดังเพื่อจับกุมหลี่ มู่กัว และต่อมาได้จับกุมหลิว มู่หมิง พร้อมทองคำหนัก 25 กิโลกรัม หลี่ซึ่งเป็นพนักงานสารภาพความผิดทั้งหมด ด้วยประสบการณ์การทำงานที่สนามบิน เขาจึงจำกล่องไม้พิเศษที่ใช้ขนส่งสินค้ามีค่าได้

ดังนั้น พวกเขาจึงวางแผนหลอกลวง โดยค้นคว้าหาวิธีปิดการใช้งานกล้องวงจรปิดเมื่อได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการขนส่งทองคำ โดยมีเป้าหมายที่จะขายทองคำเพื่อเป็นทุนในการเล่นการพนัน ในปี 2018 หลิว มู่หมิง และหลี่ มู่กัว ถูกตัดสินจำคุก 15 ปีในข้อหาลักทรัพย์