ชายคนนั้นตกตะลึงเมื่อธนาคารปฏิเสธที่จะรับผิดชอบต่อการหายไปอย่างปริศนาของเงินจำนวนมาก

เก็บเงินเป็นเวลา 10 ปีเพื่อซื้อบ้านในเมือง

นายตรัชและภรรยามาจากเมืองหนานหนิง ประเทศจีน หลังจากแต่งงานแล้ว พวกเขาประกอบอาชีพเกษตรกรรม เมื่อเห็นคนหนุ่มสาวรอบข้างออกไปทำงานและมีฐานะทางการเงินมั่นคง นายตรัชจึงอยากยกระดับฐานะทางเศรษฐกิจของครอบครัวบ้าง หลังจากปรึกษาหารือกันแล้ว ทั้งคู่จึงตัดสินใจฝากลูกไว้กับปู่ย่าตายายและย้ายไปปักกิ่งเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ ในช่วงแรก นายตรัชและภรรยาทำงานในไซต์ก่อสร้าง แต่เนื่องจากลักษณะงานอันตราย พวกเขาจึงตัดสินใจลาออกหลังจากนั้นไม่นาน  

ในขณะนั้นเอง ชาวบ้านคนหนึ่งได้ติดต่อนายทราค บอกว่าเขาต้องการขายร้านขายผลไม้ของนายทราค และถามว่าเขาสนใจหรือไม่ เนื่องจากเขากำลังหางานอยู่ เขาจึงรู้สึกว่าข้อเสนอนี้ค่อนข้างน่าสนใจ หลังจากประเมินสถานการณ์แล้ว เขาจึงตัดสินใจนำเงินเก็บทั้งหมดไปลงทุนซื้อร้านขายผลไม้แห่งนั้น 

หลังจากรับช่วงบริหารร้านไปได้ระยะหนึ่ง คุณทราคสังเกตเห็นว่ายอดขายดีมากและกำไรก็คุ้มค่า จากนั้นเขาและภรรยาจึงลงทุนขยายร้านและปรับปรุงบริการให้ดียิ่งขึ้นต่อไป 

และแล้วหลังจากทำงานหนักมา 10 ปี คุณทราคและภรรยาก็ค่อยๆเก็บเงินและฝากเงินไว้ในธนาคารใกล้บ้าน เมื่อเงินสะสมถึง 950,000 หยวน (มากกว่า 3.3 ล้านดอง) พวกเขาก็ปรึกษากันเรื่องซื้อบ้านแบบผ่อนชำระเพื่อให้ลูกๆได้มาอยู่ด้วยกัน

นายทราคใช้เวลาว่างไปสำรวจโครงการอสังหาริมทรัพย์ในปักกิ่งอยู่บ่อยครั้ง หลังจากได้รับคำแนะนำและปรึกษาหารือมากมาย ในที่สุดเขากับภรรยาก็ตัดสินใจเลือกอพาร์ตเมนต์ที่ถูกใจ เพื่อความสะดวก เขาจึงนัดพบกับผู้ขายที่ธนาคาร ซึ่งเขาได้ฝากเงินออมไว้ 950,000 หยวน เพื่อถอนเงินและชำระเงินทันที 

จู่ๆ ก็มีหนี้สินถาโถมเข้ามา 

ในวันนัดหมาย นายทราคและภรรยาเดินทางมาถึงธนาคาร หลังจากรอประมาณ 10 นาที เขาก็ได้รับการต้อนรับจากพนักงานหญิงคนหนึ่ง หลังจากแจ้งข้อมูลเกี่ยวกับเงินฝากออมทรัพย์แล้ว เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อได้รับแจ้งว่าเงินจำนวน 950,000 หยวนนั้นไม่มีอยู่จริง 

นายทราค รู้สึกประหลาดใจอย่างมากกับคำตอบนี้ และแสดงความประสงค์ให้ธนาคารตรวจสอบซ้ำอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม พนักงานธนาคารถามคำถามเพิ่มเติมเพื่อตรวจสอบว่าเขามีข้อมูลที่ไม่ถูกต้องหรือไม่ แต่ชายคนนั้นยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดพลาด 

นายทราคตกใจมากเมื่อทราบว่าเงินออมที่เขาสะสมมา 10 ปีหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เพื่อหาสาเหตุอย่างรวดเร็ว พนักงานหญิงจึงตรวจสอบระบบและพบว่าเงินออมของนายทราคจำนวน 950,000 หยวนถูกถอนออกเป็นงวดๆ เมื่อสามเดือนก่อน ซึ่งทำให้เขาประหลาดใจ เพราะเขาได้ลงทะเบียนรับการแจ้งเตือนทาง SMS เกี่ยวกับการถอนหรือฝากเงินออมไว้แล้ว ดังนั้นทำไมเขาถึงไม่ได้รับการแจ้งเตือนใดๆ เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเกิดขึ้น? 

เรื่องราวไม่ได้จบลงแค่นั้น หลังจากตรวจสอบเพิ่มเติม พนักงานธนาคารก็เปิดเผยว่าเขาเป็นเจ้าของบัญชีเงินกู้ก้อนใหญ่ถึง 1.5 ล้านหยวน (มากกว่า 5.2 พันล้านดองเวียดนาม) เมื่อได้ยินเช่นนี้ นายทราคก็ตกตะลึงอย่างมาก “ผมไม่เคยขอสินเชื่อมาก่อนเลย ผมจะเป็นหนี้มากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?”

เมื่อสังเกตเห็นความสับสนของลูกค้า พนักงานธนาคารจึงอธิบายต่อว่า "ตามระบบแล้ว เงินกู้ของคุณกำลังจะค้างชำระ หากคุณไม่ชำระคืนโดยเร็ว คุณจะไม่สามารถกู้เงินได้อีก" 

เนื่องจากนายทราคปฏิเสธที่จะถอนเงินออม 950,000 หยวนและกู้เงินก้อนใหญ่ เขาจึงขอความช่วยเหลือจากธนาคารในการแก้ไขปัญหา แต่ที่น่าประหลาดใจคือ ผู้จัดการธนาคารปฏิเสธคำขอของเขาอย่างเด็ดขาดและยืนยันว่าไม่พบความผิดใดๆ จากทางธนาคาร 

ทีมสืบสวน พบว่าการกระทำผิดมีต้นกำเนิดมาจากพนักงานธนาคารเอง

เพื่อแสวงหาความยุติธรรม นายทราคจึงโทรแจ้งตำรวจท้องที่ เมื่อตำรวจมาถึง พวกเขาได้ฟังคำให้การของทั้งสองฝ่ายและยืนยันว่าคดีนี้มีลักษณะของการฉ้อโกงจากฝ่ายพนักงานธนาคาร 

ตำรวจบอกให้คุณทราคกลับบ้าน โดยรับรองว่าเรื่องนี้จะคลี่คลายหากพบว่าเขาไม่ได้กระทำความผิดใดๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นบ้างและรอฟังข่าวอย่างอดทน

เนื่องจากจำนวนเงินที่สูญหายมีจำนวนมาก หลังจากรวบรวมข้อมูลที่จำเป็นทั้งหมดแล้ว ตำรวจจึงจัดตั้งทีมสืบสวนขึ้นทันที ภายในเวลาประมาณสองวัน ทีมสืบสวนสามารถระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้อย่างรวดเร็ว คือ นายเกาหมี่ พนักงานธนาคาร 

เฉาโมเป็นพนักงานธนาคาร และเธอจับตามองนายทราคอย่างรวดเร็ว เพราะลูกค้ารายนี้มาฝากเงินออมทรัพย์ที่ธนาคารเป็นประจำทุกเดือน 

พนักงานคนนี้อาศัยตำแหน่งและอำนาจของตน โอนเงินออมของนาย Trach ไปบัญชีของสามีโดยพลการ เมื่อเห็นว่าเงิน 950,000 หยวนยังไม่เพียงพอ เธอจึงสร้างบัญชีเงินกู้จำนวน 1.5 ล้านหยวนในชื่อของนาย Trach จากนั้นเงินจำนวนนี้ก็ถูกโอนไปยังบัญชีของสามีของ Cao Mo ต่อไป 

หลังจากได้รับเงินจำนวนมหาศาลแล้ว เฉาโมคิดว่าการลาออกจากงานจะแก้ปัญหาได้ทั้งหมด แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะยังถูกตำรวจเรียกตัวไปสอบสวนอีก 

ที่สถานีตำรวจ เฉามู่และสามีสารภาพความผิดทั้งหมด หลังจากความจริงปรากฏ ทั้งสองถูกนำตัวขึ้นศาลตามกฎหมาย

เนื่องจากเฉาโมและสามีไม่สามารถชำระเงินจำนวนมหาศาลทั้งหมดได้ ศาลจึงสั่งให้ธนาคารชดเชยแก่ลูกค้าเป็นจำนวน 950,000 หยวน พร้อมดอกเบี้ยที่เกี่ยวข้อง ส่วนหนี้จำนวน 1.5 ล้านหยวนในชื่อของนายทราคก็ถูกยกเลิกเช่นกัน 

เนื่องจากไม่เต็มใจที่จะรับเงินชดเชยจำนวนมากเช่นนั้น ธนาคารจึงตัดสินใจยื่นอุทธรณ์ ตัวแทนของธนาคารระบุว่า เนื่องจากพนักงานได้ลาออกจากบริษัทไปแล้ว ธนาคารจึงจะไม่ต้องรับผิดชอบในส่วนนี้ของข้อเรียกร้อง อย่างไรก็ตาม ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า เนื่องจาก Cao Mo ยังคงเป็นพนักงานและอยู่ภายใต้การดูแลของธนาคารในขณะเกิดเหตุ ธนาคารจึงยังคงต้องรับผิดชอบ