โลนคิดว่า แม้สามีของเธอจะทำผิดมากมายเพียงใด แม่สามีก็ยังคงเข้าข้างเธออยู่ดี แต่เปล่าเลย โลนคิดผิด

โลนและเถืองแต่งงานกันมา 5 ปีแล้ว และมีลูกสาวที่น่ารักสองคน

ถึงแม้แม่สามีของโลนจะพูดเสมอว่า " ไม่สำคัญหรอกว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง สำคัญคือต้องเป็นเด็กดี " แต่ลึกๆ แล้วโลนก็รู้ว่าแม่สามีของเธอก็อยากมีหลานชายไว้กอดเหมือนกัน เพราะสามีของเธอเป็นลูกชายคนเดียวในครอบครัว และพ่อของเขาก็เป็นหัวหน้าตระกูล

โลนรู้สึกสบายใจที่ได้อาศัยอยู่กับแม่สามี ครอบครัวสามีของเธอนั้นใจดี และแม่สามีของเธอก็ไม่ได้ดุร้ายเหมือน "แม่สามีในตำนาน" ดังนั้น โลนจึงวางแผนที่จะรอจนกว่าลูกสาวทั้งสองโตขึ้นอีกหน่อยก่อนที่จะเสนอให้สามีมีลูกคนที่สาม

ชีวิตของโลนสงบสุขและมีความสุข จนกระทั่งวันหนึ่งเธอพบว่าสามีของเธอมีชู้ วันนั้นเขาเผลอลืมลบข้อความในเฟซบุ๊ก และโลนบังเอิญไปอ่านเจอบทสนทนาระหว่างสามีกับชู้ของเขา

ด้วยความเสียใจ ผิดหวัง และโกรธแค้นจากการถูกสามีทรยศ โลนจึงโวยวายใหญ่โต เธอถึงกับเตรียมเอกสารหย่าและขอให้สามีเซ็นเพื่อที่จะไปขึ้นศาล แต่แล้วแม่สามีก็เข้ามาในห้องและพูดคุยกับเธออย่างอ่อนโยน เธอแนะนำโลนว่าอย่าใจร้อนและสัญญาว่าจะแก้ไขปัญหาอย่างสันติ

เมื่อรู้สึกว่าโลนไม่ค่อยเชื่อเธอเท่าไหร่ แม่สามีจึงสาบานด้วยความมั่นใจยิ่งขึ้นไปอีกว่า " ไม่ต้องห่วง ถ้าเถืองไปออกเดทกับผู้หญิงคนอื่นอีก ฉันจะไปเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนั้นแทนเธอเอง"

คำพูดของแม่สามีทำให้โลนเชื่อว่าเถืองจะเปลี่ยนนิสัยและจะไม่ทรยศเธออีก (ภาพประกอบ)

พอได้ยินแม่สามีพูดแบบนั้น โลนก็รู้สึกโล่งใจ เธอคิดว่าถึงแม้สามีจะทำผิด แต่ด้วยการสนับสนุนจากทั้งครอบครัว ถืองก็คงต้องเปลี่ยนนิสัยในที่สุด

โลนสังเกตเห็นว่าเถืองเปลี่ยนไปมากจริงๆ เขาไม่กลับบ้านดึกอีกแล้ว เขาเอาใจใส่เธอมากขึ้น ช่วยทำงานบ้านและไปซูเปอร์มาร์เก็ตกับเธอ เขาจำวันครบรอบของพวกเขาได้และให้ของขวัญเธออย่างกระตือรือร้น

โลนมั่นใจว่าแม่สามีของเธอต้องเข้ามาแทรกแซง อาจถึงขั้นดุด่าสามีและเมียน้อยของเขาอย่างรุนแรง บางทีคำพูดของแม่สามีอาจทำให้เถืองรู้สึกเสียใจกับการกระทำของเขาและเห็นคุณค่าของเธอมากขึ้น… สรุปแล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม โลนก็พอใจกับสามีของเธอที่เป็นอยู่

โลนใช้ชีวิตอยู่ในช่วงเวลาแห่งความสุขเช่นเดียวกับตอนที่เธอตกหลุมรักเขาครั้งแรก โลนค่อยๆ ลืมเรื่องการทรยศของเถืองไป

แต่ในขณะที่โลนไม่ทันตั้งตัว หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งก็มาที่บ้านของเธอและก่อเรื่องวุ่นวาย ทันทีที่เธอเห็นแม่สามี หญิงคนนั้นก็ชี้ตรงมาที่เธอและพูดอย่างหยาบคายว่า " อ่า แม่สามีจอมปลอมมาแล้ว มานี่สิ ฉันจะได้ก้มหัวให้เธอ ไอ้คนหน้าซื่อใจคด! ตอนนั้นที่เธอรู้ว่าฉันมีชู้กับถวง เธอบอกว่าถ้าฉันท้อง เธอจะบอกถวงให้แต่งงานกับฉัน แต่ตอนนี้ฉันท้องได้เจ็ดเดือนแล้ว เธอและครอบครัวของเธอยังไม่พูดอะไรเลย หรือบางทีเธออาจจะรู้ว่าลูกเป็นผู้หญิงและไม่อยากรับผิดชอบอีกต่อไปแล้วก็ได้? ช่างขี้ขลาดเหลือเกินนะ คุณนาย!"

 

แม่ยายของโลนไม่พูดอะไร เพียงแต่ไล่หญิงแปลกหน้าคนนั้นออกจากบ้าน โลนเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจากชั้นบน เธอรีบวิ่งลงไปข้างล่าง คว้าไหล่หญิงคนนั้นแล้วเขย่าอย่างแรงพลางถามว่า " บอกฉันมาตรงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น?"

หญิงอีกคนผลักมือของโลนออกไปและเยาะเย้ยว่า " จะเป็นอะไรไปได้อีก? ฉันกำลังเรียกร้องความยุติธรรมให้ลูกของฉัน ตอนที่ฉันคบกับถวง ผู้หญิงคนนี้มาพบฉันและสัญญาว่าถ้าฉันคลอดลูก เธอจะบอกถวงให้แต่งงานกับฉัน แต่พอเธอรู้เพศของเด็ก เธอก็หันหลังให้ฉันทันที ฉันกำลังตั้งท้องหลานของเธอ ลูกของถวง และเป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่ทั้งเขาและแม่ของเขาไม่เคยสนใจถามไถ่ฉันเลย"

โลนตกตะลึงเมื่อได้ยินคนแปลกหน้าเปิดเผยความจริง (ภาพประกอบ)

ทุกคำพูดของหญิงแปลกหน้าคนนั้นทำให้โลนแทบคลั่ง อยากจะกรีดร้องออกมา ปรากฏว่าความใจดีทั้งหมดที่สามีและแม่สามีแสดงให้เธอเห็นนั้นมีเจตนาแอบแฝง หากผู้หญิงคนนั้นคลอดลูกชายจริง ๆ เธอจะไม่ถูกไล่ออกจากบ้านเหรอ? โลนคิดเสมอว่าแม่สามีของเธอจะไปเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนั้นและเรียกร้องความเป็นธรรมให้ แต่กลับกัน เธอกลับไปตกลงกับเมียน้อยของสามี—ใครกันจะยอมรับเรื่องแบบนี้ได้?

เมื่อเห็นน้ำตาคลอเบ้าแม่สามีของโลน เธอจึงรีบอธิบายว่า"มันไม่ใช่แบบที่เธอพูดหรอกจ้ะ เธอใส่ร้ายฉัน ฉันไม่มีวันทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้นหรอก"

 

แต่หูของโลนเริ่มชาลงเรื่อยๆ เธอไม่อยากได้ยินแม่สามีพูดอีกต่อไปแล้ว รวมถึงสามีของเธอด้วย โลนรู้สึกสงสารตัวเอง และหญิงแปลกหน้าคนนี้ก็เช่นกัน เพราะพวกเธอไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายให้แก่ครอบครัวของเขาได้ พวกเธอจึงถูกกีดกันออกจากสังคมไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

โลนคิดเรื่องการหย่าร้างอยู่ครู่หนึ่ง เธอไม่ได้พูดอะไรต่อ แล้วเดินกลับห้องไปอย่างงุนงง โลนอยากคิดให้รอบคอบก่อนตัดสินใจขั้นสุดท้าย