การรับประทานไข่มีประโยชน์ต่อสุขภาพหลายประการ อย่างไรก็ตาม ไข่ทุกชนิดไม่ควรรับประทานในปริมาณมาก

ต่อไปนี้คือประเภทของไข่ที่ควรจำกัดปริมาณการบริโภคเพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายต่ออวัยวะภายใน

เปลือกไข่แตก

นอกจากไข่ที่สมบูรณ์แล้ว ไข่แตกก็พบเห็นได้ทั่วไปในชีวิตประจำวันเช่นกัน เนื่องจากไข่มักถูกกระแทกกันระหว่างการบรรจุและการขนส่ง ทำให้ไข่บางฟองแตกและเสียหาย เมื่อเปลือกไข่แตกแล้ว เยื่อหุ้มด้านในเปลือกจะไม่สามารถปกป้องไข่ได้อีกต่อไป ทำให้แบคทีเรียสามารถเข้าไปข้างในได้ง่าย การบริโภคไข่แตกเหล่านี้อาจส่งผลเสียต่อสุขภาพได้

ไข่ต้มที่ยังไม่สุกดี

ไข่ลวกเป็นอาหารจานโปรดของหลายๆ คน เนื่องจากไข่แดงนุ่มกว่าไข่ต้มสุก แม้ว่าไข่ลวกจะคงคุณค่าทางโภชนาการไว้ได้มากกว่า แต่เวลาในการต้มที่ค่อนข้างสั้นก็ไม่ได้กำจัดไวรัสต่างๆ เช่น ซัลโมเนลลาและไข้หวัดนกออกไปได้ทั้งหมด การรับประทานไข่ลวกเป็นเวลานานอาจทำให้ตับและไตทำงานหนัก ซึ่งเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

จากนั้นนำไข่ดาวไปตุ๋น

เพื่อเพิ่มรสชาติและความน่ารับประทานของไข่ หลายคนจึงนำไข่ไปทอดก่อนนำไปตุ๋นและปรุงรส อย่างไรก็ตาม กระบวนการทอดไม่เพียงแต่ทำลายสารอาหารในไข่เท่านั้น แต่ยังก่อให้เกิดสารก่อมะเร็ง เช่น เบนโซไพรีนและเฮเทอโรไซคลิกเอมีน หากใช้น้ำมันทอดคุณภาพต่ำหรือน้ำมันที่ใช้แล้ว นอกจากนี้ อุณหภูมิสูงในการทอดจะทำให้เกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันในน้ำมัน และการบริโภคอาจทำให้เกิดการอักเสบในร่างกายได้

ไข่เค็ม 

แม้ว่าไข่เค็มจะมีโปรตีนและแร่ธาตุหลายชนิด แต่ปริมาณโซเดียมในไข่เค็มนั้นสูงเกินปริมาณที่แนะนำต่อวันสำหรับหลายคน การบริโภคโซเดียมมากเกินไปอาจนำไปสู่ความดันโลหิตสูงหรือภาวะความดันโลหิตสูง ซึ่งจะเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดสมอง โรคหัวใจ และภาวะไตวาย

ไข่เค็มหลายชนิดมีปริมาณตะกั่วสูง หากปริมาณตะกั่วที่ดูดซึมเข้าสู่ร่างกายเกินขีดจำกัดที่อนุญาต อาจทำให้เกิดอาการปวดหัว นอนไม่หลับ และความจำเสื่อมได้