ในสังคมโบราณของหลายประเทศในเอเชีย รวมถึงจีนและเวียดนาม มีความเชื่อเกี่ยวกับโหงวเฮ้งและลักษณะทางกายภาพที่ถูกส่งต่อกันมาหลายชั่วอายุคน หนึ่งในคำกล่าวที่มักถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงคือ “คนที่แก้มตอบไร้เนื้อ อย่าคบหาลึกซึ้ง” ซึ่งเป็นสุภาษิตที่สะท้อนมุมมองของคนสมัยก่อนต่อการสังเกตบุคลิกนิสัยจากรูปลักษณ์ภายนอก

ตามหลักความเชื่อโบราณ แก้มที่อิ่มเอิบและมีเนื้อเต็มถือเป็นสัญลักษณ์ของความมั่นคง ความใจกว้าง และความมีเมตตา ขณะที่คนที่มีแก้มตอบมากหรือใบหน้าดูซูบผอม มักถูกตีความว่าเป็นคนที่ต้องเผชิญความลำบากในชีวิต หรืออาจมีนิสัยเก็บตัว ระมัดระวัง และไม่เปิดเผยความรู้สึกให้ผู้อื่นรับรู้ได้ง่าย

อย่างไรก็ตาม การตีความเช่นนี้เป็นเพียงความเชื่อที่เกิดขึ้นในบริบทของสังคมสมัยก่อน ซึ่งผู้คนยังไม่มีความรู้ด้านจิตวิทยาหรือวิทยาศาสตร์พฤติกรรมอย่างในปัจจุบัน การสังเกตรูปลักษณ์ภายนอกจึงกลายเป็นหนึ่งในวิธีที่ใช้ประเมินบุคลิกและนิสัยของผู้อื่น

นักประวัติศาสตร์วัฒนธรรมหลายคนมองว่า คำกล่าวดังกล่าวอาจสะท้อนสภาพสังคมในอดีตมากกว่าการตัดสินลักษณะนิสัยจริง ๆ เพราะในยุคที่อาหารและทรัพยากรยังมีจำกัด ผู้ที่มีใบหน้าอิ่มเอิบมักเป็นผู้ที่มีฐานะมั่นคงและมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี ส่วนผู้ที่ผอมซูบอาจเป็นผู้ที่ต้องเผชิญความยากลำบาก ส่งผลให้เกิดการเชื่อมโยงระหว่างรูปลักษณ์กับสถานะทางสังคม

ในมุมมองของวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ ลักษณะของใบหน้าสามารถได้รับอิทธิพลจากหลายปัจจัย เช่น พันธุกรรม อายุ สุขภาพ โภชนาการ และโครงสร้างกระดูก จึงไม่สามารถใช้เป็นตัวชี้วัดนิสัย ความซื่อสัตย์ หรือคุณธรรมของบุคคลได้อย่างแม่นยำ

ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยายังชี้ว่า การตัดสินผู้อื่นจากรูปลักษณ์ภายนอกเพียงอย่างเดียวอาจนำไปสู่ความเข้าใจผิดได้ เพราะบุคลิกภาพและพฤติกรรมของคนเรามีความซับซ้อนกว่าที่มองเห็นจากใบหน้า หลายครั้งผู้ที่ดูเคร่งขรึมหรือเข้าถึงยาก อาจเป็นคนจริงใจและมีน้ำใจอย่างมาก ในขณะที่บางคนที่มีบุคลิกเป็นมิตรภายนอกก็อาจไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไป

แม้คำสอนของคนโบราณจะสะท้อนภูมิปัญญาและประสบการณ์ชีวิตในยุคหนึ่ง แต่ในสังคมปัจจุบัน หลายคนมองว่าการคบหาผู้อื่นควรพิจารณาจากการกระทำ ความรับผิดชอบ ความจริงใจ และคุณธรรมมากกว่ารูปลักษณ์ภายนอก เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยที่สะท้อนตัวตนของบุคคลได้ชัดเจนกว่า

ดังนั้น คำกล่าวที่ว่า “คนที่แก้มตอบไร้เนื้อ อย่าคบหาลึกซึ้ง” จึงอาจไม่ใช่ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับนิสัยของคน แต่เป็นภาพสะท้อนของความเชื่อและค่านิยมในอดีตที่ถูกส่งต่อมาจนกลายเป็นสุภาษิตให้คนรุ่นหลังได้ศึกษาและทำความเข้าใจถึงบริบททางวัฒนธรรมของยุคสมัยนั้นมากกว่า