หลายคนที่เป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ไม่รู้ตัวว่าเป็นโรคนี้จนกว่าผลตรวจเลือดจะแสดงระดับน้ำตาลในเลือดที่ผิดปกติ หรือจนกว่าโรคจะลุกลามและเริ่มมีภาวะแทรกซ้อนร้ายแรง

ต่อไปนี้คืออาการผิดปกติบางอย่างที่อาจเป็นสัญญาณเริ่มต้นของโรคเบาหวานที่คุณควรทราบ:

เหงือกอักเสบหรือติดเชื้อ

โรคปริทันต์ หรือที่รู้จักกันในชื่อโรคเหงือก อาจเป็นสัญญาณเริ่มต้นของโรคเบาหวานชนิดที่ 2 งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร BMJ Open Diabetes Research & Careระบุว่า ผู้ที่มีโรคเหงือก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่รุนแรง มีความเสี่ยงสูงกว่าที่จะเป็นโรคเบาหวาน (ทั้งที่ได้รับการวินิจฉัยแล้วและยังไม่ได้รับการวินิจฉัย) และภาวะก่อนเป็นเบาหวาน เมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่มีโรคเหงือก

ความเชื่อมโยงระหว่างโรคเหงือกและโรคเบาหวานไม่ใช่เรื่องใหม่ และปรากฏในสองลักษณะ คือ โรคหนึ่งเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดอีกโรคหนึ่ง และในทางกลับกัน

การเปลี่ยนแปลงสีผิว

ก่อนที่คุณจะเป็นโรคเบาหวาน คุณอาจสังเกตเห็นผิวหนังบริเวณท้ายทอยคล้ำขึ้น สภาวะนี้ในทางการแพทย์เรียกว่า อะแคนโทซิส นิกริแคนส์ (acanthosis nigricans) ซึ่งมักเป็นสัญญาณของภาวะดื้อต่ออินซูลิน – การสูญเสียความไวต่อฮอร์โมนที่ร่างกายใช้ในการควบคุมระดับน้ำตาล – ซึ่งอาจนำไปสู่โรคเบาหวานได้

ในบางกรณีที่พบได้ไม่บ่อยนัก โรคอะแคนโทซิส นิกริแคนส์ อาจทำให้เกิดซีสต์ในรังไข่ ความผิดปกติของฮอร์โมนหรือต่อมไทรอยด์ หรือมะเร็งได้ ยาและอาหารเสริมบางชนิด รวมถึงยาคุมกำเนิดและคอร์ติโคสเตียรอยด์ อาจเป็นสาเหตุได้

รู้สึกแปลกๆ ที่เท้า

ประมาณ 10% ถึง 20% ของผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเบาหวานจะมีอาการเส้นประสาทเสียหายในระดับต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับโรคนี้ ในระยะเริ่มต้น อาการอาจไม่รุนแรง คุณอาจรู้สึกชาหรือรู้สึกเหมือนมีอะไรมาจี้ที่ขา หรือความรู้สึกรับรู้ลดลงและเสียสมดุล

แน่นอนว่า ความรู้สึกแปลกๆ อาจเกิดจากสิ่งง่ายๆ เช่น การใส่รองเท้าส้นสูง หรือการยืนอยู่กับที่นานเกินไป แต่ก็อาจเกิดจากภาวะร้ายแรงอื่นๆ เช่น โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องไปพบแพทย์หากคุณมีอาการเช่นนี้

การสูญเสียการได้ยินหรือการมองเห็น

น้ำตาลในเลือดสูงสามารถทำลายจอประสาทตาและเปลี่ยนแปลงระดับของเหลวรอบดวงตา ทำให้มองเห็นไม่ชัดหรือมองเห็นบกพร่องได้ โดยปกติแล้วการมองเห็นจะกลับมาเป็นปกติเมื่อระดับน้ำตาลในเลือดกลับสู่ปกติ แต่หากปล่อยให้โรคเบาหวานไม่ได้รับการควบคุมเป็นเวลานาน ความเสียหายอาจเป็นถาวรได้

นอกจากนี้ น้ำตาลในเลือดสูงยังอาจส่งผลกระทบต่อเซลล์ประสาทในหูและทำให้สูญเสียการได้ยินได้อีกด้วย

งีบหลับยาว

ผลการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ชี้ให้เห็นว่า ผู้ที่งีบหลับเป็นเวลานานเป็นประจำ มีความเสี่ยงที่จะเป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2 สูงกว่าผู้ที่นอนงีบหลับน้อยหรือไม่นอนงีบเลยถึง 45%

ผู้เขียนเสนอว่า แม้การงีบหลับนานๆ จะไม่ทำให้เกิดโรคเบาหวาน แต่ก็อาจเป็นสัญญาณเตือนของความผิดปกติที่ซ่อนอยู่ เช่น การนอนหลับไม่เพียงพอ ภาวะซึมเศร้า หรือภาวะหยุดหายใจขณะหลับ ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเชื่อมโยงกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของโรคเบาหวาน