นอกจากนี้ ผู้คนควรจำกัดหรือหลีกเลี่ยงการรับประทานปลาประเภทต่อไปนี้ เพราะปลาเหล่านี้มีโลหะหนัก ปนเปื้อนปรสิตได้ง่าย และอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งได้

ปลาเป็นแหล่งอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง ให้โปรตีนคุณภาพสูง กรดไขมันโอเมก้า 3 และวิตามินและแร่ธาตุที่จำเป็นมากมาย อย่างไรก็ตาม ปลาบางชนิดก็ไม่ปลอดภัยสำหรับการบริโภคเป็นประจำ

ศาสตราจารย์ Tran Thuan Thang จากภาควิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอาหาร มหาวิทยาลัยมหาสมุทรเซี่ยงไฮ้ (จีน) ให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์ People's Daily แนะนำให้หลีกเลี่ยงการรับประทานปลาบางชนิด หรือควรรับประทานในปริมาณที่จำกัด

การรับประทานปลาดิบมีความเสี่ยงสูงต่อการติดเชื้อปรสิต ภาพ: Savor Japan

ปลาที่มีชีวิต - เสี่ยงต่อการติดเชื้อปรสิต

ปลาในน้ำจืด เช่น ปลาคาร์พและปลากะพงขาว อาจเป็นพาหะของปรสิตที่สามารถติดต่อจากสัตว์สู่คนได้ เช่น พยาธิใบไม้ในตับ พยาธิใบไม้ในปอด และพยาธิตัวตืด การรับประทานปลาเหล่านี้ดิบจะทำให้ปรสิตเจริญเติบโตในร่างกายมนุษย์ ก่อให้เกิดความเสียหายต่อระบบย่อยอาหารและระบบภูมิคุ้มกัน

ดังนั้น คุณไม่ควรรับประทานปลาสดจากน้ำจืดโดยเด็ดขาด อาหารทะเลที่เคยอาศัยอยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยก็ไม่ควรรับประทานดิบเช่นกัน ตัวอย่างเช่น ปลาแซลมอนป่าที่อพยพไปยังปากแม่น้ำน้ำจืดอาจติดเชื้อพยาธิอะนิซาคิส หรือพยาธิตัวตืดได้

การรับประทานปลาดิบอาจนำไปสู่การติดเชื้อแบคทีเรีย Vibrio parahaemolyticus, Salmonella และ Vibrio cholerae ซึ่งทำให้เกิดอาการอาเจียน ท้องเสีย และในกรณีร้ายแรงอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

นอกจากนี้ ปลาดิบอาจมีไวรัส เช่น ไวรัสตับอักเสบเอ และโนโรไวรัส ซึ่งสามารถก่อให้เกิดโรคตับอักเสบและโรคกระเพาะและลำไส้อักเสบเฉียบพลันได้

ปลาทอดที่สุกเกินไปจะก่อให้เกิดสารอันตรายหลายชนิด

ปลาอุดมไปด้วยกรดไขมันไม่อิ่มตัว ซึ่งช่วยปกป้องระบบหัวใจและหลอดเลือด และช่วยบำรุงสุขภาพสมอง อย่างไรก็ตาม เมื่อทอดปลาด้วยอุณหภูมิสูง กรดไขมันดีเหล่านี้จะเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชัน ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์กรดไขมันออกซิไดซ์และอะมีนเฮเทอโรไซคลิก ซึ่งเป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนอะโรมาติกหลายวง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อะมีนเฮเทอโรไซคลิกมีคุณสมบัติก่อกลายพันธุ์และก่อมะเร็งอย่างรุนแรงนอกจากนี้ การทอดยังเพิ่มปริมาณไขมันในปลา ซึ่งเป็นอันตรายต่อการควบคุมระดับไขมันในเลือด

ปลาทอดที่สุกเกินไปอาจก่อให้เกิดสารประกอบที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพและก่อให้เกิดมะเร็งได้ ภาพ: Sohu

ปลาแห้งมีกลิ่นเหม็น - เสี่ยงต่อการเน่าเสียสูง

ปลาแห้งมีกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูง ทำให้ไวต่อการเกิดออกซิเดชันและการเน่าเสีย ส่งผลให้มีกลิ่นเหม็น การรับประทานปลาแห้งอาจทำให้เกิดอาการผิดปกติทางระบบย่อยอาหาร เช่น คลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้อง และท้องเสีย การบริโภคในระยะยาวอาจนำไปสู่แผลในกระเพาะอาหาร โรคไขมันพอกตับ และมะเร็งได้

นอกจากดมกลิ่นแล้ว คุณควรสังเกตลักษณะของปลาแห้งด้วยเมื่อเลือกซื้อปลาแห้ง ปลาแห้งคุณภาพดีมักมีสีขาวนวล บางชนิดอาจมีขอบสีเหลืองไหม้เล็กน้อย ชิ้นปลาจะแบน มีรูปทรงสวยงาม และเนื้อปลาเห็นได้ชัดเจน

ปลาที่ใส่เกลือไม่ถูกวิธี มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดมะเร็ง

ปลาเค็มมีปริมาณเกลือสูงและยังมีไนไตรต์อยู่จำนวนหนึ่ง การบริโภคในปริมาณมากเป็นเวลานานอาจก่อให้เกิดมะเร็งได้

อย่างไรก็ตาม ปลาเค็มไม่ได้กินไม่ได้เสียทีเดียว ควรเลือกผลิตภัณฑ์ที่เค็มทั่วถึง มีผิวมันเงา มีกลิ่นคาวปลาที่เป็นเอกลักษณ์ และผ่านกระบวนการหมักด้วยแบคทีเรียที่เป็นประโยชน์ ส่งผลให้มีระดับไนไตรต์ต่ำ การรับประทานในปริมาณน้อยเป็นครั้งคราวยังคงปลอดภัย

ปลาที่ใส่เกลือไม่ถูกวิธีมักจะเปลี่ยนเป็นสีดำ แบคทีเรียที่เป็นประโยชน์ถูกทำลาย และมีปริมาณไนไตรต์สูง ดังนั้นควรหลีกเลี่ยงการรับประทานปลาประเภทนี้

ปลาตากแห้งและปลาเค็มเป็นที่นิยมมากเพราะมีรสชาติอร่อยและเข้ากันได้ดีกับข้าว แต่ก็อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพได้หลายประการ ภาพ: Inews

ปลาที่มีสีสันสดใสอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการเป็นพิษได้

ปลาที่สวยงามยิ่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสที่จะมีพิษมากขึ้นเท่านั้น ตัวอย่างเช่น ปลาปะการังมักมีสารพิษซิกัวทอกซิน ซึ่งทนความร้อนสูงและไม่ถูกทำลายด้วยการปรุงอาหาร หากรับประทานเข้าไป อาจทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย และแม้กระทั่งอัมพาตของเส้นประสาทและหายใจลำบาก ซึ่งอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตในกรณีร้ายแรงได้

ปลาขนาดใหญ่ที่กินเนื้อเป็นอาหารจะสะสมโลหะหนักในร่างกาย

ตามข้อมูลของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาแห่งสหรัฐอเมริกา โลหะหนัก เช่น ปรอท สามารถสะสมในสิ่งมีชีวิตในน้ำได้ง่าย ความเข้มข้นของสารมลพิษ เช่น โลหะหนัก ในร่างกายของปลาจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นตามห่วงโซ่อาหาร (จากแพลงก์ตอน → ปลาขนาดเล็ก → ปลาล่าเหยื่อขนาดใหญ่) ทำให้เกิดปรากฏการณ์การสะสมทางชีวภาพอย่างชัดเจน ดังนั้น ยิ่งปลาตัวใหญ่ อายุยืน และอยู่สูงขึ้นไปในห่วงโซ่อาหาร ความเข้มข้นของปรอทในร่างกายก็จะยิ่งสูงขึ้น

คำแนะนำขององค์การอาหารและยา (FDA) เกี่ยวกับการบริโภคปลาแบ่งออกเป็นสามกลุ่มตามระดับสารปรอท:

• กลุ่มปลาที่ควรหลีกเลี่ยง:ปลาแมคเคอเรล, ปลากะพงขาว, ฉลาม, ปลาดาบ, ปลาไทล์ฟิช, ปลาทูน่าตาโต, ปลาแอมเบอร์แจ็ค
• กลุ่มปลาที่ควรรับประทานในปริมาณที่พอเหมาะ (สัปดาห์ละครั้งเท่านั้น):ปลาคาร์พ, ปลากะพงชิลี, ปลาฮาลิบัตขนาดใหญ่, ปลาโลมา, ปลาเดวิลฟิช, ปลากะพงขาว, ปลาทูน่าครีบขาวและครีบเหลือง, ปลากะรัง
• ปลาที่ดีต่อสุขภาพ (สามารถรับประทานได้ 2-3 ครั้งต่อสัปดาห์):ปลาแอนโชวี่, ปลาแมคเคอเรลแอตแลนติก, ปลากะพงดำ, ปลาดุก/ปลาหัวงู, ปลาค็อด, ปลาฮาลิบัต, ปลาเฮริง, ปลามูลเล็ต, ปลาแซลมอน, ปลาซาร์ดีน, ปลานิล, ปลาไวท์ฟิช

หนังสือ"กินอย่างฉลาด ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข"โดยผู้เขียน มาคิตะ เซ็นจิ อธิบายถึงเหตุผลว่าทำไมการจำกัดปริมาณน้ำตาลอย่างเคร่งครัดจึงมีความสำคัญมากขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น นอกจากนี้ หนังสือเล่มนี้ยังให้ข้อมูลเกี่ยวกับประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับระดับน้ำตาลในเลือด กลไกเบื้องหลังโรคอ้วน ความชรา และโรคต่างๆ และเสนอแผนการรับประทานอาหารที่เหมาะสมเพื่อช่วยให้คุณรักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้มีสุขภาพดีและหลีกเลี่ยงโรคที่เกี่ยวข้องกับระดับน้ำตาลในเลือด