กรมศิลปากรเผยความคืบหน้าครั้งสำคัญทางประวัติศาสตร์ หลังค้นพบ "แหวนทองคำโบราณ" อายุราว 2,000 ปี ที่แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง จังหวัดเพชรบุรี พร้อมเปิดเผยความหมายของคำจารึกโบราณที่สะท้อนถึงอารยธรรมและการติดต่อสื่อสารในยุคอดีต

เมื่อเร็วๆ นี้ กรมศิลปากรได้รายงานการค้นพบที่น่าตื่นตาตื่นใจ ณ แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง ตำบลสมอพลือ อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี โดยได้ขุดพบแหวนทองคำโบราณจำนวน 2 วง ซึ่งมีความพิเศษอยู่ที่ส่วนหัวของแหวนมีการสลักอักษรโบราณเอาไว้ คาดการณ์ว่ามีอายุเก่าแก่ถึง 2,000 ปี

เปิดความหมาย "จารึกอักษรพราหมี" บนหัวแหวนทองคำ

ล่าสุด ทาง "สาขาวิชาจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก  ได้ออกมาเปิดเผยข้อมูลทางวิชาการเกี่ยวกับคำอ่านจารึกดังกล่าว โดย อ.ดร.อุเทน วงศ์สถิตย์ อาจารย์ประจำหลักสูตรจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ให้คำอธิบายอย่างเป็นทางการไว้ดังนี้

• ข้อความจารึกอ่านว่า: “ปุสรขิตส”

• ที่มาของภาษา: เป็นรูปคำในภาษาปรากฤต (ภาษาบาลี ใช้ว่า ปุสฺสรกฺขิตสฺส / ภาษาสันสกฤต ใช้ว่า ปุษฺยรกฺษิตสฺย)

• ความหมาย: แปลว่า "ของปุสรขิตะ" ซึ่งมีความหมายลึกซึ้งว่า “ผู้ถูกรักษาโดยฤกษ์หรือดาวปุษยะ”

ทั้งนี้ คำว่า "ปุษฺยรกฺษิต  เป็นชื่อบุคคลที่มักพบได้ทั่วไปในอินเดียโบราณ ซึ่งการถอดความครั้งนี้ถือเป็นการไขปริศนาทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญอย่างยิ่ง

หลักฐานสำคัญเชื่อมโยง "สุวรรณภูมิ-อินเดีย"

จากการศึกษาลักษณะของรูปอักษรพราหมีบนแหวนทองคำ นักวิชาการพบว่าสอดคล้องกับรูปแบบอักษรในช่วง พุทธศตวรรษที่ 5-7 ซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในแต่ละตัวอักษร ข้อมูลนี้ไม่เพียงแต่ช่วยให้การตีความด้านภาษาและประวัติศาสตร์มีความแม่นยำขึ้น แต่ยังเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ช่วยยืนยันถึง:

• ความสัมพันธ์ด้านการค้า ระหว่างดินแดนต่างๆ ในยุคโบราณ

• การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม ที่มีมาอย่างยาวนาน

• การติดต่อระหว่างดินแดนสุวรรณภูมิกับอินเดีย ในช่วงต้นประวัติศาสตร์

การค้นพบ แหวนทองคำจารึกอักษรพราหมี ที่แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง จังหวัดเพชรบุรี ในครั้งนี้ จึงนับเป็นอีกหนึ่งหน้าประวัติศาสตร์ที่สำคัญของประเทศไทย ที่ช่วยตอกย้ำความรุ่งเรืองและเส้นทางการเชื่อมโยงอารยธรรมโลกในอดีตได้อย่างชัดเจน