ชางและเอิง บังเกอร์ (Chang และ Eng Bunker) ฝาแฝดตัวติดกันที่เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1811 แม้ในยุคนั้นผู้คนจะมองว่าพวกเขาเป็น “สิ่งประหลาด” แต่ทั้งสองก็ได้แต่งงานและมีลูกด้วยกันรวมทั้งหมด 21 คน

ฝาแฝดชายคู่นี้ถือกำเนิดในปี ค.ศ. 1811 ที่ประเทศไทย ผู้เขียน โจเซฟ แอนดรูว์ ออร์เซอร์ (Joseph Andrew Orser) เล่าไว้ในหนังสือ The Lives of Chang and Eng ว่า ภายในห้องคลอดอันคับแคบ เหล่าหมอตำแยต่างตกตะลึงเมื่อเห็นทารกทั้งสองติดกันบริเวณช่วงเอว ในยุคนั้น ผู้คนมองเด็กที่เกิดมาตัวติดกันว่าเป็น “สัตว์ประหลาด” หรือ “สิ่งมีชีวิตประหลาด”

ต่อมา โรเบิร์ต ฮันเตอร์ (Robert Hunter) พ่อค้าชาวอังกฤษ ได้ค้นพบสองพี่น้องและมองเห็นว่าพวกเขาสามารถสร้างรายได้มหาศาล เมื่อฝาแฝดอายุได้ 18 ปี เขาจึงพาพวกเขาเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาเพื่อจัดแสดงตัว กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของผู้คน

เมื่อมาถึงสหรัฐฯ แพทย์และผู้เชี่ยวชาญได้ตรวจร่างกายของทั้งสองนับครั้งไม่ถ้วน แพทย์ใช้เข็มทดสอบบริเวณเนื้อเยื่อที่เชื่อมติดกันเพื่อวัดความรู้สึก หากแทงเข็มใกล้ฝั่งของใคร คนนั้นจะรู้สึกเจ็บมากกว่า นอกจากนี้ยังพบว่า เมื่อคนหนึ่งรับรู้รสเปรี้ยว อีกคนก็รับรู้ได้เช่นกัน หรือหากจี้เอวคนหนึ่ง อีกคนก็จะรู้สึกจั๊กจี้เหมือนกัน

ตามรายงานของ New York Post หลังจากนั้น ชางและเอิงก็มีชื่อเสียงไปทั่วโลก โรเบิร์ตพาพวกเขาเดินสายแสดงในหลายประเทศและทำเงินได้มหาศาล เมื่อหมดสัญญากับโรเบิร์ต ฮันเตอร์ ทั้งสองได้ซื้อที่ดินในรัฐนอร์ทแคโรไลนาและเริ่มทำธุรกิจของตนเอง พร้อมทั้งได้รับสัญชาติอเมริกันอย่างเป็นทางการ

ในปี ค.ศ. 1831 เมื่อทางการฝรั่งเศสได้รับแจ้งว่าฝาแฝดตัวติดกันชางและเอิงกำลังจะเดินทางเข้าประเทศ พวกเขาถึงกับสั่งห้ามทั้งคู่เข้าประเทศ เนื่องจากเกรงว่าจะสร้างความแตกตื่นให้กับสังคม

ในปี ค.ศ. 1843 ชางและเอิงแต่งงานกับพี่น้องสาว แอดิเลด เยตส์ (Adelaide Yates) และ ซาราห์ เยตส์ (Sarah Yates) บุตรสาวของเจ้าของที่ดินในท้องถิ่น การแต่งงานครั้งนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก หลายคนถึงกับเรียกว่าเป็น “การแต่งงานที่ผิดธรรมชาติ” หนังสือพิมพ์หลายฉบับรายงานข่าวอย่างครึกโครม และถึงขั้นตั้งคำถามว่า ผู้หญิงควรถูกลงโทษหรือไม่จากการ “แต่งงานกับผู้ชายที่มีสี่ขา”

แม้จะถูกสังคมต่อต้าน แต่ทั้งสองครอบครัวก็ใช้ชีวิตตามปกติ โดยอาศัยอยู่ในบ้านคนละหลัง สองพี่น้องจะผลัดกันไปพักที่บ้านของภรรยาแต่ละคน

ทั้งคู่มีลูกทั้งหมด 21 คน โดยชางมีลูก 10 คน ส่วนเอิงมีลูก 11 คน ชีวิตสมรสและชีวิตทางเพศของพวกเขากลายเป็นปริศนาที่ผู้คนสนใจอย่างมาก

ไม่มีบันทึกใดอธิบายว่าทั้งสองคู่ใช้ชีวิตคู่กันอย่างไร แต่เป็นที่ทราบกันว่า ลูกคนแรกของทั้งสองครอบครัวเกิดห่างกันเพียง 6 วัน และลูกอีกคู่หนึ่งเกิดห่างกันเพียง 8 วัน แม้จะถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก แต่ทั้งสองครอบครัวก็ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างอบอุ่น พร้อมลูกหลานของพวกเขา

จุดจบของชีวิตฝาแฝดตัวติดกัน ชาง–เอิง

ในปี ค.ศ. 1870 ชางเกิดโรคหลอดเลือดสมอง (สโตรก) ทำให้ร่างกายซีกขวาเป็นอัมพาต เอิงคอยดูแลพี่ชายอย่างใกล้ชิดจนมีอาการดีขึ้นบ้าง อย่างไรก็ตาม ชางต้องใช้ไม้ค้ำยัน และพึ่งพาน้องชายในการใช้ชีวิตประจำวัน

ต่อมา สุขภาพของชางทรุดลงเรื่อย ๆ และเสียชีวิตในช่วงต้นปี ค.ศ. 1874 เพียงประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง หลังจากพี่ชายจากไป เอิงก็เสียชีวิตตาม

ในตอนแรก แพทย์เชื่อว่าเอิงเสียชีวิตเพราะตกใจอย่างรุนแรงจากการสูญเสียพี่ชายที่ตัวติดกัน แต่ผลการชันสูตรศพภายหลังพบว่า ทั้งสองใช้ระบบหลอดเลือดและหลอดเลือดแดงร่วมกัน อีกทั้งยังมีปอดบางส่วนที่เชื่อมต่อกัน ดังนั้น เอิงจึงเสียชีวิตจากการสูญเสียเลือดหลังจากชางเสียชีวิตนั่นเอง