วันที่ 7 พฤศจิกายน 2567 กล้องวงจรปิดของร้านทองแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น จับภาพแม่บ้านของร้านขณะขโมยทองคำรูปพรรณ โดยอาศัยช่วงที่เจ้าของร้านไม่อยู่ เธอได้หยิบทองใส่กระเป๋ากางเกงและนำออกไปจากร้านหลายครั้ง หลังจากพบเหตุการณ์ ทางร้านได้ตรวจสอบย้อนหลัง พบว่าแม่บ้านขโมยทองตั้งแต่ปี 2564 รวม 47 ครั้ง น้ำหนักทองคำกว่า 700 บาท มูลค่าประมาณ 20 ล้านบาท

เจ้าของร้านเล่าว่า เริ่มพบความผิดปกติครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กันยายน 2567 เมื่อตรวจพบว่า มีทองรูปพรรณหล่นจากเสื้อกันเปื้อนของแม่บ้านในครัวหลังร้าน เมื่อซักถาม แม่บ้านอ้างว่าทองอาจหล่นจากตู้โชว์มาใส่ผ้ากันเปื้อน จากนั้นทางร้านตรวจสอบกล้องวงจรปิดย้อนหลัง จนพบหลักฐานชัดเจนว่าเธอขโมยทองมาหลายครั้ง

หลักฐานเพิ่มเติมยังชี้ว่า แม่บ้านได้ใช้ทองที่ขโมยไปซื้อที่ดินและสิ่งของมีค่า รวมถึงมีการโพสต์โชว์ทรัพย์สินบนโซเชียลมีเดีย เช่น สร้อยคอทองคำเส้นใหญ่ที่ลูกสาวสวมใส่

เจ้าของร้านจึงได้แจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ และศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกแม่บ้านคนดังกล่าวเป็นเวลา 235 ปี โดยไม่รอลงอาญา พร้อมสั่งให้ชดใช้ค่าเสียหายอีก 18 ล้านบาท แม้ว่าผู้ต้องหาเคยยอมรับสารภาพ แต่เมื่อขึ้นศาลกลับปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา และยื่นขออุทธรณ์คดี ในระหว่างที่แม่บ้านถูกดำเนินคดี แม่บ้านคนดังกล่าวยังได้ยื่นฟ้องเจ้าของร้านทอง อ้างว่ากล่าวหาให้ตัวเธอเสียหาย

ด้านเจ้าของร้านทอง เผยว่า ได้ให้โอกาสหลายครั้งในการขอคืนทองที่ขโมยไป แต่สุดท้ายแม่บ้านกลับไม่ยอมคืนทองทั้งหมด โดยส่วนหนึ่งของทองที่ขโมยไปได้มีการนำคืนให้เจ้าของร้านประมาณ 7 ล้านบาท แต่ยังเหลืออีกกว่า 18 ล้านบาท ซึ่งแม่บ้านต้องชดใช้ตามคำพิพากษาของศาล