ลูกชายส่งเงินให้พ่อเดือนละ 1 หมื่นมา 15 ปี จู่ๆ พ่อโทรบอก "ไม่ต้องส่งแล้ว" รีบกลับบ้านไปดู เจอความจริงทำหัวใจสลาย

เรื่องราวสุดซาบซึ้งและสะเทือนใจจากประเทศญี่ปุ่น เมื่อชายวัย 55 ปี คนหนึ่งที่กตัญญูส่งเงินให้ผู้เป็นพ่อวัย 83 ปี เป็นประจำทุกเดือนมาตลอด 15 ปี แต่แล้ววันหนึ่งผู้เป็นพ่อกลับโทรศัพท์มาบอกว่า "ไม่ต้องส่งเงินมาให้อีกแล้ว" ทำให้ลูกชายเกิดความสงสัยและกังวลใจ จึงรีบเดินทางกลับบ้านเกิดทันที ก่อนจะได้พบกับความจริงที่ทำเอาหัวใจคนเป็นลูกต้องแตกสลาย

บ้านว่างเปล่า! พ่อแอบจัดการสิ่งของเตรียมตัวลาโลก

สำนักข่าวต่างประเทศรายงานว่า ชายวัย 55 ปีชื่อว่า ซาเนโอะ (นามสมมติ) อาศัยอยู่กับภรรยาที่กรุงโตเกียว ทั้งคู่ไม่มีบุตรและผ่อนบ้านหมดแล้ว จึงมีฐานะทางการเงินที่มั่นคง แต่สิ่งเดียวที่เขากังวลมาตลอดคือ คาซูโอะ (นามสมมติ) พ่อวัย 83 ปีที่อาศัยอยู่ตัวคนเดียวที่บ้านเกิด

หลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิตไปเมื่อ 15 ปีก่อน ผู้เป็นพ่อก็เกษียณจากการทำร้านอาหาร และประทังชีวิตด้วยเงินบำนาญเดือนละประมาณ 100,000 เยน (ราว 20,000 บาท)

ด้วยความห่วงใยว่าพ่อจะใช้ชีวิตลำบาก ซาเนโอะจึงโอนเงินกตัญญูให้พ่อเดือนละ 50,000 เยน (ราว 10,000 บาท) มาโดยตลอดทว่าเมื่อไม่นานมานี้ พ่อกลับโทรมาปฏิเสธการรับเงิน และไม่ยอมบอกเหตุผลใดๆ ทำให้ซาเนโอะตัดสินใจลางานและรีบเดินทางกลับไปหาพ่อที่บ้านเกิดทันที

เมื่อเดินทางไปถึงบ้าน ซาเนโอะต้องตกใจเมื่อพบว่าเฟอร์นิเจอร์เก่าแก่ของแม่ ไม่ว่าจะเป็นตู้เสื้อผ้า ตู้กับข้าว หรือโต๊ะเครื่องแป้ง ได้ถูกขนย้ายออกไปจนหมด เหลือเพียงห้องที่ว่างเปล่า

iStockphoto

เมื่อเค้นถามความจริง พ่อจึงยอมรับว่าตนเองป่วยเป็น "มะเร็งระยะสุดท้าย" และแพทย์บอกว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงครึ่งปีเท่านั้น พ่อจึงตัดสินใจย้ายไปรับการดูแลแบบประคบประคอง และทยอยจัดการสะสางข้าวของเครื่องใช้ล่วงหน้า เพื่อไม่ให้เป็นภาระของลูกชายในวันที่จากไป

เงินกตัญญูตลอด 15 ปี พ่อไม่เคยใช้แม้แต่เยนเดียว

สิ่งที่ทำให้ซาเนโอะต้องสะเทือนใจและเจ็บปวดอย่างที่สุด คือการได้รู้ความจริงว่า เงินกตัญญูที่เขาส่งมาให้พ่อเดือนละ 10,000 บาทตลอด 15 ปีที่ผ่านมา ผู้เป็นพ่อไม่เคยนำออกมาใช้เลยแม้แต่บาทเดียว แต่กลับเก็บออมไว้ทั้งหมดในบัญชี และยังคงใช้ชีวิตอย่างประหยัดมัธยัสถ์ด้วยเงินบำนาญของตัวเอง ทำเอาลูกชายรู้สึกผิดและเสียใจที่ไม่อาจเจียดเวลามาดูแลพ่อให้มากกว่านี้

หลังจากทราบเรื่อง ซาเนโอะได้ปรับเปลี่ยนตารางงานใหม่ทั้งหมด เพื่อใช้เวลาช่วงวันหยุดเดินทางกลับไปอยู่ดูแลพ่ออย่างใกล้ชิด จนกระทั่ง 7 เดือนต่อมา ผู้เป็นพ่อก็ได้จากไปอย่างสงบต่อหน้าครอบครัว แม้ว่าเขาจะได้ทำหน้าที่ลูกจนถึงวินาทีสุดท้าย แตเขายังคงรู้สึกเสียดายที่น่าจะรู้เรื่องราวให้ไวกว่านี้เพื่อที่จะได้ใช้เวลาร่วมกับพ่อให้ยาวนานขึ้น