ทรัพย์สินที่เจ้าหน้าที่สามารถยึดได้จากฐานขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารปลอมในประเทศจีน ทำให้สังคมตกตะลึงอย่างมาก
ร้านขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารปลอมซ่อนตัวอยู่ในชุมชน
คดีดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นในปี 2565 เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจจีนตรวจพบร้านขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารแห่งหนึ่งภายในอาคารที่พักอาศัยในเมืองหวยหนาน มณฑลอันฮุย ประเทศจีน โดยร้านดังกล่าวไม่มีหน้าร้านสำหรับประกอบธุรกิจอย่างชัดเจน ทำให้เจ้าหน้าที่เกิดความสงสัยและเริ่มเฝ้าติดตาม
จากการตรวจสอบพบว่า สินค้าที่วางจำหน่ายไม่มีสัญลักษณ์ “หมวกสีน้ำเงิน” ซึ่งเป็นเครื่องหมายรับรองที่จำเป็นสำหรับผลิตภัณฑ์เสริมอาหารในประเทศจีน
ต่อมาตำรวจพบว่าร้านดังกล่าวมุ่งจำหน่ายสินค้าให้กับผู้ที่มีอายุมากกว่า 50 ปี โดยเน้นการขายผ่านช่องทางออนไลน์ และเฉพาะในเมืองหวยหนาน ยังมีร้านลักษณะเดียวกันอีก 3 แห่งที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนจำหน่าย
เนื่องจากร้านเหล่านี้ดำเนินงานในลักษณะคล้ายบริษัทที่ถูกต้องตามกฎหมาย ผู้สูงอายุจำนวนมากจึงหลงเชื่อและซื้อสินค้าโดยไม่ทันระวัง
ล้วงลึกพบเครือข่ายขนาดใหญ่
เมื่อขยายผลการสอบสวน เจ้าหน้าที่พบว่าเบื้องหลังร้านค้าเหล่านี้ในเมืองหวยหนานคือบริษัทแห่งหนึ่งที่มีสำนักงานใหญ่ในเมืองเหวยฟาง มณฑลซานตง และมีเครือข่ายขนาดใหญ่มาก
บริษัทดังกล่าวมีร้านค้ามากกว่า 600 แห่งทั่วประเทศจีน และมีลูกค้ากว่า 260,000 คน โดยส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ
ภายในบริษัทมีการแบ่งหน้าที่อย่างเป็นระบบ ทั้งฝ่ายฝึกอบรม ฝ่ายดูแลลูกค้า ฝ่ายสื่อออนไลน์ และฝ่ายพัฒนาตัวแทนจำหน่าย
จากการตรวจสอบเส้นทางการเงิน เจ้าหน้าที่ระบุผู้ต้องสงสัยหลัก 2 ราย ซึ่งใช้นามสกุล อิ่น และ จาง โดยภายในเวลาเพียง 1 ปี บัญชีธนาคารของทั้งสองมีเงินหมุนเวียนรวมกันมากกว่า 3,000 ล้านหยวน หรือกว่า 10,000 ล้านบาท สะท้อนให้เห็นถึงขนาดของเครือข่ายดังกล่าว
เปิดโปงศูนย์บัญชาการเครือข่ายหลอกลวง
เจ้าหน้าที่ได้เปิดปฏิบัติการตรวจค้นพร้อมกันในเมืองหวยหนานและสำนักงานใหญ่ของบริษัทที่เมืองเหวยฟาง สามารถจับกุมผู้ต้องสงสัยได้ทั้งหมด 26 คน
เจ้าหน้าที่ยังตรวจยึดของกลางจำนวนมาก ทั้งคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ สมุดบันทึกสคริปต์สำหรับให้คำปรึกษาลูกค้า บันทึกการทำงาน และสมุดบันทึกคำสั่งซื้อสินค้า
จากการสอบสวน ผู้ต้องสงสัยหลักทั้งสองเปิดเผยว่า ก่อนหน้านี้เคยทำงานในธุรกิจผลิตภัณฑ์เสริมอาหารมาก่อน และได้พบกันในงานแสดงสินค้าอาหารแห่งหนึ่งในมณฑลซานตง ก่อนตัดสินใจร่วมกันก่อตั้งบริษัทในปี 2564
หลังจากนั้น พวกเขาได้ขยายเครือข่ายตัวแทนจำหน่ายไปทั่วประเทศจีน พร้อมสร้างระบบการขายผ่าน ไลฟ์สด “ผู้เชี่ยวชาญ” ให้คำแนะนำ และสคริปต์การพูดคุยกับลูกค้าที่ผ่านการฝึกอบรมมาอย่างเป็นระบบ
แต่สิ่งที่น่าตกใจก็คือ สินค้าที่นำมาจำหน่ายนั้นแท้จริงแล้วเป็นเพียง ลูกอมที่ผลิตจากโรงงานขนม มีต้นทุนประมาณ 10 หยวน หรือราว 36 บาทต่อห่อ แต่กลับถูกบรรจุภัณฑ์ในลักษณะคล้ายผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร และอ้างสรรพคุณในการรักษาโรค ก่อนนำไปขายในราคาสูง
ผู้ต้องสงสัยทั้งสองยอมรับว่า พวกเขาเองก็ไม่คาดคิดว่าธุรกิจดังกล่าวจะสร้างกำไรมหาศาลได้ถึงขนาดนี้
ภายในเวลาเพียงกว่า 1 ปี แต่ละคนมีรายได้เกือบ 100 ล้านหยวน หรือกว่า 350 ล้านบาท
เมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจสอบบัญชีธนาคารของภรรยาของชายที่ใช้นามสกุลอิ่น พบยอดเงินคงเหลือมากกว่า 20 ล้านหยวน หรือประมาณ 72 ล้านบาท
แต่สิ่งที่ทำให้เจ้าหน้าที่ถึงกับตกตะลึงยิ่งกว่านั้น คือเมื่อเข้าตรวจค้นบ้านพักของครอบครัว พบ ทองคำจำนวน 38 กิโลกรัม มูลค่ากว่า 15 ล้านหยวน หรือมากกว่า 53 ล้านบาท
ทองคำจำนวนดังกล่าวถูกชายคนนี้ซื้อมาเก็บไว้ เพราะกังวลว่าจำนวนเงินผิดกฎหมายในบัญชีธนาคารมีมากเกินไป และต้องการเก็บทรัพย์สินเหล่านี้ไว้ให้ลูกสาว
อีกคนมีเงินในบัญชีกว่า 143 ล้านบาท
ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่ยังพบว่าบัญชีธนาคารของชายที่ใช้นามสกุลจางมียอดเงินคงเหลือมากกว่า 40 ล้านหยวน หรือประมาณ 143 ล้านบาท
หลังจากสามารถทลายเครือข่ายหลอกลวงทั้งหมดได้ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ดำเนินมาตรการทางกฎหมายกับผู้ต้องสงสัยหลักและบุคคลที่เกี่ยวข้องทั้งหมดตามกฎหมายของจีน
คดีนี้กลายเป็น บทเรียนสำคัญสำหรับสังคม โดยเฉพาะกลุ่มผู้สูงอายุ ซึ่งมักตกเป็นเป้าหมายของมิจฉาชีพที่ใช้วิธีการขายที่ซับซ้อน สร้างภาพลักษณ์น่าเชื่อถือ และจัดตั้งเครือข่ายอย่างเป็นระบบเพื่อหลอกให้ผู้บริโภคหลงเชื่อ
เรื่องราวดังกล่าวจึงเป็นอีกหนึ่งเครื่องเตือนใจว่า ก่อนซื้อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารหรือสินค้าที่อ้างสรรพคุณรักษาโรค ควรตรวจสอบแหล่งที่มา เครื่องหมายรับรอง และข้อมูลผลิตภัณฑ์ให้ละเอียด โดยเฉพาะเมื่อมีการโฆษณาผ่านไลฟ์สดหรืออ้างตัวว่าเป็น “ผู้เชี่ยวชาญ”