ภายในบ้านมีสมุดบันทึกค่าใช้จ่ายประจำวันอยู่หลายสิบเล่ม ทุกอย่างถูกจดไว้อย่างละเอียด

สมชายเคยเล่าว่า หลายครั้งเขาซื้อข้าวกล่องราคาเพียง 17 บาท แล้วแบ่งครึ่งให้ภรรยากินด้วยกัน

แม้ชีวิตด้านวัตถุจะเรียบง่าย แต่ชีวิตด้านจิตใจของทั้งสองกลับเต็มไปด้วยสิ่งที่พวกเขารัก

ภายในบ้านยังมีสมุดบันทึกเกี่ยวกับหนังสือที่อ่าน หนังสือพิมพ์ที่ตัดและเก็บสะสมไว้อย่างเป็นระเบียบ เครื่องเล่นเพลงเก่า ไวโอลินหนึ่งตัว และอุปกรณ์แบดมินตันที่ยังถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี

สมชายยังให้ความสนใจเรื่องตลาดหุ้นเป็นอย่างมาก สมุดบันทึกหลายเล่มเต็มไปด้วยข้อมูลความเคลื่อนไหวของตลาด รวมถึงบทวิเคราะห์ที่เขาเขียนและศึกษาด้วยตัวเอง

เงินบริจาครวม 5 ล้านบาท ไม่ใช่การทำบุญครั้งเดียวของทั้งสองคน

ในปี 2010 หลังเกิดเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในพื้นที่ทางภาคเหนือของประเทศไทย ทั้งสองได้บริจาคเงิน 10,000 บาท เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย

ต่อมาพวกเขายังบริจาคเงินอีก 10,000 บาท ให้กับโครงการช่วยเหลือแม่และเด็กในพื้นที่ห่างไกล

ในปี 2013 เมื่อเกิดเหตุภัยพิบัติครั้งใหญ่อีกครั้ง ทั้งสองยังคงบริจาคเงิน 80,000 บาท เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย และมอบเงินเพิ่มเติมอีก 20,000 บาท เพื่อสนับสนุนเด็กนักเรียนในพื้นที่

เรื่องราวของสมชายและสุภาวดีถูกนำมาเผยแพร่โดยมูลนิธิในงานนิทรรศการรำลึกถึงผู้ทำความดี ซึ่งจัดขึ้นในช่วงปลายเดือนมิถุนายน

สมชายจากไปในปี 2018 ด้วยวัย 81 ปี เพียงไม่กี่สัปดาห์หลังจากบริจาคเงินก้อนใหญ่เสร็จสิ้น ขณะที่สุภาวดีเสียชีวิตในเดือนสิงหาคม 2025 ด้วยวัย 92 ปี

ก่อนเกษียณ สมชายเคยทำงานเป็นครู ส่วนสุภาวดีเป็นแพทย์ ทั้งสองเคยศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเดียวกันในจังหวัดเชียงใหม่

แม้ทั้งคู่จะไม่ได้ทิ้งทรัพย์สินจำนวนมหาศาลไว้เบื้องหลัง แต่สิ่งที่พวกเขาทิ้งไว้กลับมีคุณค่ามากกว่านั้น

คือโอกาสในการมีชีวิตต่อของเด็ก ๆ ที่ได้รับความช่วยเหลือ

ในงานนิทรรศการรำลึก ตัวแทนของมูลนิธิได้กล่าวถึงทั้งสองคนไว้ว่า:

“ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุด การถูกลืมต่างหากคือจุดสิ้นสุด แม้พวกเขาอาจไม่ได้ทิ้งชื่อเสียงไว้ในประวัติศาสตร์ แต่เด็ก ๆ ทั้ง 455 คนที่ได้รับความช่วยเหลือจะจดจำความรักและความเมตตาของพวกเขาไปตลอดชีวิต”