เธอหยุดไปครู่หนึ่ง
“เธอยังเป็นลูก”
ภาคินเริ่มเสียงดัง
“แม่ครับ! ผมแต่งงานใหม่แล้ว!”
คุณมาลีพยักหน้า
“แม่รู้”
“แล้วแม่ก็ไม่ได้ห้าม”
“แต่แม่จะไม่ลืมคนที่เคยดูแลแม่ในวันที่ลูกชายของแม่ไม่อยู่”
ทั้งห้องเงียบ
ความจริงที่ภาคินไม่เคยรู้
คืนนั้นเอง ภาคินได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล
คุณมาลีมีอาการหน้ามืดและล้มในบ้าน
เขารีบเดินทางไปโรงพยาบาลทันที
เมื่อไปถึง เขากลับเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน
ผู้หญิงคนนั้นคือ…
ณิชาพร
ภาคินหยุดเดิน
“เธอมาที่นี่ทำไม?”
ณิชาพรเงยหน้าขึ้น
“แม่โทรหาฉัน”
ภาคินขมวดคิ้ว
“แม่โทรหาเธอ?”
“ใช่”
“แม่บอกว่าไม่อยากรบกวนลูกชาย”
ภาคินเงียบไป
ณิชาพรจึงพูดต่อ
“ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา แม่ไม่ค่อยสบาย ฉันเป็นคนพาแม่ไปหาหมอ”
ภาคินรู้สึกเหมือนมีอะไรหนัก ๆ ตกลงในใจ
“ทำไมเธอไม่บอกฉัน?”
ณิชาพรยิ้มบาง ๆ
“เพราะฉันรู้ว่านายมีครอบครัวใหม่แล้ว”
“ฉันไม่อยากทำให้ชีวิตนายวุ่นวาย”
ทันใดนั้น ประตูห้องฉุกเฉินเปิดออก
หมอเดินออกมา
“คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ”
ภาคินถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แต่หมอกลับพูดต่อ
“โชคดีที่มาถึงโรงพยาบาลเร็วมาก ถ้าช้ากว่านี้อาจอันตรายกว่านี้”
ภาคินหันไปมองณิชาพร
“เธอเป็นคนพามา?”
ณิชาพรพยักหน้า
“ฉันอยู่บ้านใกล้ ๆ”
เขาไม่รู้จะพูดอะไร
ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเป็น “อดีต”…
กลับเป็นคนที่ยังอยู่ข้างแม่ของเขาในวันที่เขาไม่อยู่
คำพูดหนึ่งประโยคที่ทำให้ทุกคนร้องไห้
เมื่อคุณมาลีฟื้น เธอเห็นภาคินกับณิชาพรยืนอยู่ข้างเตียง
เธอมองลูกชายก่อน
แล้วหันไปมองณิชาพร
“ลูก…”
ณิชาพรเดินเข้ามาจับมือเธอทันที
“แม่ไม่เป็นอะไรแล้วนะคะ”
คุณมาลียิ้มทั้งน้ำตา
“แม่คิดว่าหนูจะไม่กลับมาแล้ว”
ณิชาพรส่ายหน้า
“หนูไปจากบ้านได้ค่ะ”
“แต่หนูไปจากแม่ไม่ได้”
ภาคินก้มหน้าลง
เขาเพิ่งเข้าใจว่า…
บางครั้งการหย่าร้างอาจจบความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา
แต่ไม่ได้หมายความว่าความรักระหว่างคนสองคนจะต้องจบลงด้วย
คืนนั้น รินลดาเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วย
เธอมองณิชาพรอยู่พักหนึ่ง
ก่อนพูดเบา ๆ
“ฉันขอโทษค่ะ”
ณิชาพรไม่ได้ตอบ
รินลดาจึงพูดต่อ
“ฉันเคยคิดว่าคุณเป็นแค่ผู้หญิงที่เคยแต่งงานกับเขา”
“แต่วันนี้ฉันรู้แล้วว่า…”
เธอหันไปมองคุณมาลี
“คุณเป็นลูกของแม่จริง ๆ”
คุณมาลีเอื้อมมือไปจับมือของผู้หญิงทั้งสองคน
และพูดว่า
“แม่ไม่ต้องการให้ลูกสองคนเกลียดกัน”
“ภาคินเลือกชีวิตของเขาแล้ว”
“แต่แม่ก็เลือกเหมือนกัน”
เธอมองณิชาพรด้วยรอยยิ้ม
“แม่เลือกให้หนูเป็นลูกของแม่ตลอดไป”
ภาคินยืนอยู่ข้างเตียง น้ำตาคลอ
เขาไม่เคยคิดเลยว่า…
ผู้หญิงที่เขาเคยทิ้งไป
จะกลายเป็นคนที่แม่ของเขายังคงเรียกว่า
“ลูก”
และบางที…
สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดสำหรับเขาในวันนั้น ไม่ใช่การสูญเสียภรรยาเก่า
แต่คือการเพิ่งรู้ว่า…
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาเป็นคนที่ทิ้งครอบครัวไปเอง
ส่วนผู้หญิงที่เขาคิดว่าไม่สำคัญ…
กลับเป็นคนที่ไม่เคยทิ้งแม่ของเขาเลย