“แม่ตามหาลูกที่หายไป 15 ปี จนวันหนึ่งพบว่าเด็กคนนั้นกลายเป็นทายาทมหาเศรษฐี… แต่เขากลับจำแม่ไม่ได้”
ตลอดเวลา 15 ปี ลลิตา ไม่เคยมีวันไหนที่หยุดตามหาลูกชายของตัวเอง
เธอยังคงเก็บรูปถ่ายใบเล็ก ๆ ของเด็กชายวัยสามขวบไว้ในกระเป๋าสตางค์ แม้ภาพนั้นจะเก่าจนขอบกระดาษเริ่มซีดจาง
ในภาพ เด็กชายยิ้มกว้าง มีไฝเล็ก ๆ อยู่ข้างหูซ้าย และกำลังสวมเสื้อสีฟ้าที่เธอเป็นคนซื้อให้ในวันเกิดปีที่สาม
นั่นคือภาพสุดท้ายที่เธอมี
และเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เธอเชื่อว่า…
ลูกชายของเธอยังมีชีวิตอยู่
วันที่ลูกหายไป
เมื่อ 15 ปีก่อน ลลิตาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่หาเช้ากินค่ำ
เธอทำงานหลายอย่างเพื่อเลี้ยงลูกชายชื่อ นนท์
แม้จะไม่มีเงินมาก แต่เธอพยายามทำให้ลูกมีความสุขที่สุด
ทุกคืนก่อนนอน เธอมักกอดลูกแล้วพูดว่า
“นนท์ต้องโตขึ้นเป็นคนดีนะลูก ถึงเราจะไม่มีเงิน แต่แม่จะพยายามให้ลูกมีทุกอย่างที่แม่ให้ได้”
เด็กชายมักยิ้มแล้วกอดคอแม่แน่น
“นนท์รักแม่ครับ”
แต่วันหนึ่ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตลอดกาล
ลลิตาพาลูกไปตลาดใกล้บ้าน
เพียงไม่กี่นาทีที่เธอหันไปซื้อของ…
เมื่อลลิตาหันกลับมาอีกครั้ง
ลูกชายของเธอหายไปแล้ว
เธอวิ่งไปทั่วตลาด ตะโกนเรียกลูกจนเสียงแหบ
“นนท์!”
“นนท์! ลูกอยู่ไหน!”
แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ
หลังจากนั้นชีวิตของเธอก็ไม่เหมือนเดิมอีกเลย
เธอแจ้งตำรวจ ติดรูปตามสถานที่ต่าง ๆ เดินทางไปตามจังหวัดต่าง ๆ และถามทุกคนที่อาจรู้เบาะแส
แต่ผ่านไปหนึ่งปี…
สองปี…
ห้าปี…
สิบปี…
ก็ยังไม่มีใครพบลูกชายของเธอ
หลายคนบอกให้เธอยอมรับความจริง
บางคนบอกว่าเด็กอาจเสียชีวิตไปแล้ว
แต่ลลิตาไม่เคยเชื่อ
เธอมักพูดกับตัวเองเสมอว่า
“ถ้าลูกยังมีชีวิตอยู่ แม่จะต้องหาเขาให้เจอ”
15 ปีต่อมา
วันหนึ่ง ลลิตาเห็นข่าวเกี่ยวกับงานเปิดตัวทายาทคนใหม่ของตระกูลมหาเศรษฐีชื่อดัง
ในข่าวมีภาพชายหนุ่มอายุประมาณ 18 ปี ยืนอยู่ข้างคู่สามีภรรยาผู้ทรงอิทธิพล
เขาสวมสูทหรู ใบหน้าหล่อคม และกำลังยิ้มให้กล้อง
ลลิตาเพียงมองภาพนั้นไม่กี่วินาที…
หัวใจของเธอก็แทบหยุดเต้น
เพราะชายหนุ่มคนนั้นมีบางอย่างที่เธอจำได้
ไฝเล็ก ๆ ข้างหูซ้าย
ตำแหน่งเดียวกับลูกชายของเธอ
ลลิตารีบหยิบรูปเก่าออกจากกระเป๋า
เธอเปรียบเทียบรูปเด็กวัยสามขวบกับภาพชายหนุ่มในข่าว
น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
“นนท์…”
“ลูกใช่ไหม?”
เธอใช้เวลาหลายวันรวบรวมความกล้า ก่อนเดินทางไปยังคฤหาสน์ของตระกูลมหาเศรษฐี
แต่ทันทีที่เธอไปถึง เธอกลับถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกันเอาไว้
“คุณมาพบใครครับ?”
ลลิตากำรูปถ่ายไว้แน่น
“ฉันมาหาลูกชายค่ะ”
“ลูกชายคุณอยู่ที่นี่เหรอครับ?”
เธอพยักหน้าทั้งน้ำตา
“ค่ะ… เขาชื่อ นนท์”
เจ้าหน้าที่มองเธออย่างสงสัย ก่อนแจ้งเรื่องให้คนในบ้าน
ไม่นาน ชายหนุ่มในภาพข่าวก็เดินออกมา
ลลิตามองเขานิ่ง
หัวใจของเธอสั่นจนแทบยืนไม่อยู่
เธอพูดออกมาเบา ๆ
“นนท์…”
ชายหนุ่มหยุดเดิน
เขามองเธออย่างไม่เข้าใจ
“คุณเป็นใครครับ?”
ลลิตาน้ำตาไหลทันที
“แม่ไงลูก…”
ชายหนุ่มขมวดคิ้ว
“ผมไม่รู้จักคุณ”
คำพูดสั้น ๆ นั้นเหมือนมีดที่แทงหัวใจคนเป็นแม่
แต่ลลิตายังไม่ยอมแพ้
เธอหยิบรูปเก่าออกมา
“ดูนี่สิลูก…”
ชายหนุ่มมองรูปเด็กชายตัวเล็ก ๆ
แต่เขากลับส่ายหน้า
“ผมจำไม่ได้”
“แล้วทำไมแม่ถึงทิ้งผมไป?”
เรื่องราวกลายเป็นข่าวใหญ่ในครอบครัว
พ่อแม่บุญธรรมของชายหนุ่มออกมาปฏิเสธทันที
คุณวิชัย และ คุณหญิงอรทัย ยืนยันว่าเด็กคนนี้เป็นบุตรที่พวกเขารับมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก
คุณหญิงอรทัยพูดกับลลิตาอย่างเย็นชา
“คุณไม่มีหลักฐานว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของคุณ”
ลลิตาก้มหน้าร้องไห้
“ฉันไม่มีเอกสารค่ะ… แต่ฉันเป็นแม่ของเขา”
นนท์ยืนมองเธออยู่ด้านหลัง
เขาดูสับสน
ในที่สุดเขาถามคำถามที่ลลิตาไม่เคยคิดว่าจะต้องได้ยินจากปากลูกตัวเอง
“ถ้าคุณเป็นแม่ของผมจริง…”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง
“แล้วทำไมแม่ถึงทิ้งผมไป?”
ลลิตานิ่งงัน
น้ำตาไหลลงบนใบหน้า
เธอส่ายหน้าอย่างช้า ๆ
“แม่ไม่ได้ทิ้งลูก…”
“แม่ตามหาลูกมาตลอด 15 ปี”
แต่ไม่มีใครเชื่อ
ผลตรวจ DNA
เพื่อยุติข้อสงสัย ครอบครัวมหาเศรษฐีจึงยอมให้มีการตรวจ DNA
หลายวันต่อมา ผลตรวจถูกส่งมายังบ้าน
ทุกคนอยู่ในห้องรับแขก
คุณวิชัยเปิดเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ลลิตานั่งอยู่ตรงข้าม มือของเธอสั่นจนแทบควบคุมไม่ได้
ผลตรวจยืนยันว่า…
ลลิตาคือมารดาทางชีวภาพของนนท์จริง
ทั้งห้องเงียบสนิท
นนท์มองเอกสาร
จากนั้นมองลลิตา
“คุณ… เป็นแม่ของผมจริง ๆ เหรอ?”
ลลิตาพยักหน้าทั้งน้ำตา
“ใช่ลูก…”
นนท์เดินเข้ามาใกล้
แต่แทนที่จะกอดเธอ เขากลับถามคำถามเดิม
“แล้วทำไมแม่ถึงทิ้งผม?”
ลลิตาร้องไห้
“แม่ไม่ได้ทิ้งลูก”
“วันนั้นแม่หันกลับมาอีกที ลูกก็หายไปแล้ว”
“แม่ตามหาลูกทุกวัน…”
นนท์เริ่มร้องไห้
แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไรต่อ คุณหญิงอรทัยกลับลุกขึ้นทันที
“พอได้แล้ว!”
เธอพูดเสียงสั่น
“เรื่องนี้ต้องมีอะไรผิดพลาด”
ความจริงที่ถูกซ่อนมานาน 15 ปี
คืนนั้น ลลิตากลับไปยังห้องเช่าเล็ก ๆ ของตัวเอง
เธอนั่งมองรูปถ่ายเก่าและร้องไห้
แต่ในขณะเดียวกัน…
นนท์กลับเริ่มสงสัยบางอย่าง
เขาเปิดกล่องเอกสารเก่าของครอบครัว
ในนั้นมีเอกสารเกี่ยวกับวันที่เขาถูกนำตัวมาอยู่ในบ้าน
วันที่บนเอกสาร…
ตรงกับช่วงเวลาที่เขาหายตัวไปจากตลาดเมื่อ 15 ปีก่อน
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผิดปกติ
ในเอกสารระบุว่าเขาถูกพบเพียงลำพัง
ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับพ่อแม่
ไม่มีที่อยู่