สามีจะเพียงแสดงออกว่าเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยผ่านสัญญาณอวัจนภาษา เช่น คำราม หรือพยักหน้า สิ่งที่น่าทึ่งก็คือภรรยาไม่เคยคิดที่จะหย่าร้างหรือแยกทางกัน ทั้งคู่ยังยินดีต้อนรับลูกคนที่สามแม้ว่าสามีจะไม่ได้พูดอะไรกับภรรยาของเขาเลยก็ตาม
หลายปีต่อมา ญาติๆ ถึงได้รู้สาเหตุที่ทำให้สามีนิ่งเงียบกับภรรยาของเขา นั่นเป็นเพราะ “ไม่ได้รับความสนใจจากภรรยามากพอ” เพราะภรรยาของเขาเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับการเลี้ยงลูกเป็นอย่างมาก เขารู้สึกว่าเธอทุ่มเทความสนใจทั้งหมดให้กับลูกๆ และละเลยสามี ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการแสดงสีหน้าบูดบึ้ง
ทางด้านลูกๆ หลังจากเฝ้าดูพ่อแม่ของพวกเขาอยู่กันเงียบๆ มานาน 20 ปี เมื่อเติบโตแล้วทั้งสามคนก็ตัดสินใจทำอะไรบางอย่างเพื่อแก้ไขสถานการณ์นี้ พวกเขาไปออกรายการโทรทัศน์เพื่อขอความช่วยเหลือ แก้ไขข้อขัดแย้งระหว่างพ่อแม่