แต่มีความทรงจำหนึ่งที่ยังคงชัดเจนอยู่เสมอ
นั่นคือภาพของลูกชายที่ชื่นชอบผักดองฝีมือพ่อ
แม้ลูกชายจะออกจากบ้านไปทำงานต่างถิ่นและไม่ได้กลับมาเยี่ยมเป็นเวลานาน แต่ในใจของคุณตา เวลาราวกับหยุดอยู่ที่เดิม
เขายังคงเชื่อว่าลูกชายจะกลับมาที่บ้านในวันใดวันหนึ่ง
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงทำผักดองซ้ำแล้วซ้ำเล่า และรู้สึกว่ารสชาติยัง "ไม่เค็มพอ" จึงออกไปซื้อเกลือเพิ่มอยู่ตลอดเวลา
เกลือทุกซองที่ซื้อมา ล้วนเกิดจากความหวังของพ่อคนหนึ่งที่รอคอยลูกกลับบ้าน
Chapter 5: วันที่ลูกชายกลับมา และคำพูดที่ทำให้หลายคนกลั้นน้ำตาไม่อยู่
