Chapter 1: เที่ยวบินที่ไม่มีวันถึงจุดหมาย
เช้าวันที่ 29 ตุลาคม 2018 กลายเป็นวันที่ถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์การบิน เมื่อเครื่องบิน Boeing 737 MAX 8 ของสายการบิน Lion Air เที่ยวบิน JT610 ออกเดินทางจากกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย มุ่งหน้าสู่เมืองปังกัลปีนัง พร้อมผู้โดยสาร 181 คน และลูกเรือ 8 คน รวมทั้งหมด 189 ชีวิต
เพียงไม่กี่นาทีหลังจากทะยานขึ้นจากรันเวย์ นักบินเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติของระบบควบคุมการบิน เครื่องบินมีอาการขึ้นลงผิดจังหวะอย่างต่อเนื่อง แม้ว่านักบินจะพยายามควบคุมสถานการณ์และขออนุญาตกลับสู่สนามบินต้นทาง แต่สถานการณ์กลับเลวร้ายลงเรื่อย ๆ
ข้อมูลจากเรดาร์แสดงให้เห็นว่าเครื่องบินมีการเปลี่ยนระดับความสูงอย่างผิดปกติหลายครั้งในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่สัญญาณทั้งหมดจะหายไปอย่างกะทันหัน
เพียง 13 นาทีหลังจากออกเดินทาง เครื่องบินได้พุ่งลงสู่ทะเลชวาด้วยมุมดิ่งที่รุนแรง ส่งผลให้ไม่มีผู้ใดรอดชีวิต เหตุการณ์ครั้งนี้นับเป็นหนึ่งในอุบัติเหตุทางการบินที่ร้ายแรงที่สุดของอินโดนีเซีย และเป็นเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้ทั่วโลกเริ่มจับตามองเครื่องบินรุ่น 737 MAX อย่างใกล้ชิด
ข่าวการสูญเสียครั้งใหญ่สร้างความสะเทือนใจไปทั่วประเทศอินโดนีเซีย ครอบครัวของผู้โดยสารจำนวนมากเดินทางมายังศูนย์ประสานงานเพื่อรอฟังข่าวด้วยความหวัง แม้ว่าหน่วยกู้ภัยจะเร่งค้นหาอย่างเต็มกำลังในพื้นที่ทะเลกว้างหลายร้อยตารางกิโลเมตร แต่ผลลัพธ์ที่พบกลับเป็นเพียงเศษซากของเครื่องบินและทรัพย์สินส่วนตัวของผู้โดยสาร
ในบรรดาผู้เสียชีวิต มีทั้งข้าราชการ นักธุรกิจ ผู้เชี่ยวชาญในหลายสาขา รวมถึงบุคลากรจากกระทรวงการคลังของอินโดนีเซียจำนวนมาก ความสูญเสียครั้งนี้จึงไม่ได้กระทบเพียงครอบครัวของผู้โดยสารเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อหลายหน่วยงานของประเทศอีกด้วย
เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ผู้คนทั่วโลกเริ่มตั้งคำถามว่า เหตุใดเครื่องบินรุ่นใหม่ที่เพิ่งเข้าประจำการได้ไม่นาน จึงประสบเหตุร้ายแรงเช่นนี้ และคำตอบที่ตามมาภายหลังกลับเปิดเผยปัญหาที่ลึกซึ้งกว่าที่หลายคนคาดคิด