การสังเกตพฤติกรรมหลายด้านช่วยให้เข้าใจสถานการณ์ได้ดีกว่าการพิจารณาเฉพาะการดมบริเวณหนึ่งของร่างกาย
2. สังเกตสุขภาพของตัวเองโดยไม่ตื่นตระหนก
หากสุนัขดมบริเวณขาหนีบซ้ำ ๆ ไม่ได้หมายความว่าบริเวณนั้นมีโรค แต่หากเจ้าของสังเกตพบความเปลี่ยนแปลงของร่างกายด้วยตัวเอง ก็ควรให้ความสำคัญกับอาการเหล่านั้น
ตัวอย่างอาการที่ควรสังเกต ได้แก่
-
มีสารคัดหลั่งเปลี่ยนสีหรือมีกลิ่นผิดปกติจากเดิมอย่างชัดเจน
-
มีอาการคัน แสบ หรือระคายเคืองบริเวณจุดซ่อนเร้น
-
ปัสสาวะแสบขัดหรือรู้สึกเจ็บขณะปัสสาวะ
-
มีอาการปวดท้องน้อยหรือปวดบริเวณอุ้งเชิงกราน
-
มีเลือดออกผิดปกติหรือมีไข้ร่วมกับอาการอื่น
อาการเหล่านี้มีสาเหตุได้หลายอย่างและไม่สามารถวินิจฉัยจากกลิ่นเพียงอย่างเดียว หากมีอาการรุนแรง เช่น ปวดมาก มีไข้สูง หรือมีเลือดออกมาก ควรเข้ารับการประเมินทางการแพทย์โดยเร็ว
3. อย่าตรวจสุขภาพด้วยพฤติกรรมของสุนัขเพียงอย่างเดียว
แม้ว่าประสาทรับกลิ่นของสุนัขจะมีความสามารถน่าสนใจ แต่ผลการศึกษาเกี่ยวกับการฝึกสุนัขให้ตรวจจับกลิ่นเฉพาะในสถานการณ์ที่ควบคุม ไม่สามารถนำมาใช้รับรองว่าสุนัขเลี้ยงทั่วไปจะตรวจพบโรคได้ด้วยตัวเอง
การเปลี่ยนพฤติกรรมของสัตว์เลี้ยงอาจเป็นเหตุให้เจ้าของหันมาสังเกตตัวเองมากขึ้น แต่ไม่ควรใช้แทนการตรวจร่างกาย การตรวจทางห้องปฏิบัติการ หรือคำแนะนำจากแพทย์
หากไม่มีอาการผิดปกติ ก็ไม่จำเป็นต้องรีบเข้ารับการตรวจเพียงเพราะสุนัขเข้ามาดมบ่อย แต่ควรตรวจสุขภาพตามความเหมาะสมและติดตามอาการที่เกิดขึ้นจริง
Chapter 4: วิธีจัดการเมื่อสุนัขเข้ามาดมจุดซ่อนเร้น และการดูแลสุขอนามัย
สำหรับเจ้าของที่รู้สึกอึดอัดเมื่อสุนัขเข้ามาดมใกล้ชิดเกินไป วิธีที่เหมาะสมคือการฝึกพฤติกรรมและกำหนดขอบเขตอย่างสม่ำเสมอ ไม่จำเป็นต้องลงโทษสุนัข เพราะการดมเป็นส่วนหนึ่งของพฤติกรรมสำรวจตามธรรมชาติ
ฝึกให้สุนัขเว้นระยะอย่างเหมาะสม
เมื่อสุนัขพยายามเข้ามาดมบริเวณที่เจ้าของไม่ต้องการ ให้ขยับออกอย่างสงบและใช้คำสั่งที่ชัดเจน เช่น “ถอย” หรือ “ไปนั่ง” จากนั้นให้รางวัลเมื่อสุนัขทำตามได้