Chapter 1: ความรักของแม่ที่ยอมเหน็ดเหนื่อยเพื่อลูกเพียงคนเดียว
สำหรับคนเป็นแม่ ความสุขอาจไม่ใช่การมีบ้านหลังใหญ่หรือเงินทองมากมาย แต่อาจเป็นเพียงการได้เห็นลูกเติบโตอย่างมีความสุข มีชีวิตที่มั่นคง และสามารถเดินตามความฝันของตัวเองได้ แม้ในบางครั้งความรักจะต้องแลกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อย การเสียสละ และการอดทนต่ออุปสรรคมากมายก็ตาม
เรื่องราวของคุณแม่ทุ้ยหง็อก หญิงวัย 60 ปี เป็นภาพสะท้อนของความรักลักษณะนี้ได้อย่างชัดเจน ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เธอและสามีเคยตั้งใจทำงานอย่างหนัก เพราะเชื่อว่าการมีฐานะที่มั่นคงจะช่วยให้ครอบครัวมีความสุข ทั้งสองคนวางแผนอนาคตร่วมกัน หวังว่าวันหนึ่งจะมีลูกและมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเด็กคนนั้น
อย่างไรก็ตาม การมีลูกไม่ได้เกิดขึ้นอย่างง่ายดาย ทั้งคู่ต้องรอคอยนานถึงห้าปี พร้อมผ่านความพยายามและการรักษาหลายขั้นตอน ก่อนที่ทุ้ยหง็อกจะตั้งครรภ์ได้สำเร็จ เมื่อเด็กหญิงดิ่งดิ่งลืมตาดูโลก บ้านที่เคยมีเพียงสามีภรรยาก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ความหวัง และความฝันใหม่ของคนเป็นพ่อแม่
ตั้งแต่นั้นมา ดิ่งดิ่งกลายเป็นศูนย์กลางของครอบครัว พ่อแม่พยายามจัดหาสิ่งจำเป็นให้ลูกอย่างเต็มที่ ตั้งแต่การศึกษา อาหารการกิน ไปจนถึงโอกาสในการพัฒนาความสามารถ พวกเขาหวังว่าลูกจะมีชีวิตที่ดีกว่ารุ่นของตนเอง และไม่ต้องเผชิญความยากลำบากแบบที่ผู้ใหญ่เคยผ่านมา
แต่ชีวิตไม่ได้ดำเนินไปตามแผนเสมอไป เมื่อดิ่งดิ่งกำลังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษา ครอบครัวกลับต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ สามีของทุ้ยหง็อกเสียชีวิตอย่างกะทันหันจากอาการป่วยรุนแรง เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เธอต้องรับมือกับความโศกเศร้าไปพร้อมกับภาระการดูแลลูกเพียงลำพัง
การสูญเสียคู่ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะเมื่อผู้เป็นแม่ต้องทำหน้าที่ทั้งดูแลบ้าน หาเลี้ยงครอบครัว และเป็นกำลังใจให้ลูกที่กำลังเติบโต ทุ้ยหง็อกไม่มีเวลามากพอที่จะจมอยู่กับความเศร้า เพราะเธอรู้ดีว่าดิ่งดิ่งยังต้องเรียนหนังสือ และยังมีอนาคตอีกยาวไกลรออยู่ข้างหน้า
เธอจึงตัดสินใจย้ายจากบ้านเกิดเข้าไปทำงานในเมือง ช่วงแรกเธอทำงานเป็นพนักงานบริการในโรงแรม งานแต่ละวันเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่เธอพยายามอดทน เพราะทุกบาทที่ได้รับหมายถึงค่าใช้จ่ายในการเรียนและโอกาสที่ลูกจะได้ก้าวไปสู่ชีวิตที่ดีขึ้น
เมื่อมีงานเสริมที่สามารถทำได้ เธอก็พยายามคว้าโอกาสนั้นไว้ แม้บางวันจะเหนื่อยจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน แต่เมื่อได้ยินข่าวว่าดิ่งดิ่งเรียนได้ดี มีความประพฤติเรียบร้อย และเริ่มประสบความสำเร็จในชีวิต ความเหน็ดเหนื่อยทั้งหมดก็เหมือนจะเบาบางลง
สำหรับทุ้ยหง็อก ความสำเร็จของลูกเป็นเสมือนรางวัลที่มีค่ามากกว่าสิ่งของใด ๆ เธอไม่ได้ต้องการให้ลูกตอบแทนด้วยเงินทอง เพียงหวังว่าวันหนึ่งลูกจะมีงานที่มั่นคง มีคนที่รักและดูแลกันได้ และไม่ต้องเผชิญความโดดเดี่ยวเหมือนที่เธอเคยพบเจอ
แต่บางครั้ง ความรักของพ่อแม่ก็ทำให้เกิดความคาดหวังว่า หากลูกได้เลือกเส้นทางที่ดีแล้ว ชีวิตจะต้องปลอดภัยและมีความสุขเสมอ ความจริงกลับซับซ้อนกว่านั้น เพราะแม้จะมอบการศึกษาและโอกาสให้ลูกได้มากเพียงใด พ่อแม่ก็ไม่อาจควบคุมทุกการตัดสินใจหรือรู้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของลูกได้
นี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ทำให้ทุ้ยหง็อกต้องย้อนกลับมาคิดถึงทุกช่วงเวลาที่ผ่านมา และตั้งคำถามกับตัวเองว่า ความรักที่ทุ่มเทให้ลูกอย่างเต็มหัวใจนั้น เพียงพอที่จะปกป้องลูกจากปัญหาที่เธอมองไม่เห็นหรือไม่
Chapter 2: เมื่อลูกสาวเดินทางไกล แม่ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความคิดถึง
เมื่อดิ่งดิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย เธอได้รับโอกาสเดินทางไปต่างประเทศเพื่อศึกษาต่อหรือฝึกฝนประสบการณ์การทำงาน นับเป็นก้าวสำคัญของคนหนุ่มสาวที่ต้องการเปิดโลกกว้างและสร้างอนาคตด้วยความสามารถของตัวเอง
สำหรับลูกสาว นี่อาจเป็นโอกาสที่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก แต่สำหรับแม่ที่เลี้ยงลูกมาด้วยตัวเองเป็นเวลาหลายปี ข่าวการเดินทางครั้งนี้กลับมาพร้อมความรู้สึกที่หลากหลาย เธอทั้งภูมิใจที่ลูกกำลังเติบโตและกังวลกับระยะทางที่กำลังจะทำให้ทั้งสองคนห่างกันมากขึ้น