วิธีแรกที่ทำได้ทันทีคือใช้กระดาษเช็ดครัวซับและเช็ดคราบส่วนเกินออกอย่างระมัดระวัง โดยเฉพาะเมื่อเพิ่งสัมผัสยางและคราบยังไม่กระจายไปทั่วมือ ควรใช้กระดาษแผ่นใหม่เมื่อแผ่นเดิมเริ่มมีคราบมาก เพราะหากใช้กระดาษที่เปื้อนยางเช็ดซ้ำ อาจทำให้คราบกระจายไปยังบริเวณอื่นได้ วิธีนี้อาจไม่สามารถกำจัดความเหนียวทั้งหมด แต่ช่วยลดปริมาณยางก่อนทำความสะอาดอย่างจริงจังได้
อีกทางเลือกหนึ่งคือใช้น้ำมันสำหรับประกอบอาหารชนิดอื่น หากไม่มีน้ำมันถั่วเหลืองก็อาจใช้น้ำมันรำข้าวหรือน้ำมันดอกทานตะวันได้ โดยใช้ในปริมาณเล็กน้อย นวดเบา ๆ แล้วเช็ดออกก่อนล้างมือ หลักการใช้งานคล้ายกันและไม่จำเป็นต้องใช้น้ำมันจำนวนมาก
หากอยู่นอกบ้านและมีเพียงผลิตภัณฑ์เช็ดมือที่เหมาะสำหรับผิวหนัง ก็สามารถใช้ทำความสะอาดสิ่งสกปรกเบื้องต้นได้ แต่ไม่ควรคาดหวังว่าผลิตภัณฑ์ทุกชนิดจะกำจัดยางขนุนได้หมด โดยเฉพาะเจลแอลกอฮอล์ล้างมือที่ออกแบบมาเพื่อช่วยลดเชื้อโรค ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อขจัดคราบยางโดยเฉพาะ เมื่อมีโอกาสจึงควรล้างมือด้วยสบู่และน้ำสะอาดอีกครั้ง
สิ่งที่ไม่ควรทำคือใช้ทินเนอร์ น้ำมันเบนซิน น้ำยาล้างสี หรือตัวทำละลายสำหรับงานช่างมาเช็ดมือ แม้ว่าสารบางชนิดจะช่วยละลายคราบประเภทต่าง ๆ ได้ แต่ก็อาจทำให้ผิวหนังระคายเคือง แห้ง แตก หรือเกิดอันตรายจากการสัมผัสได้ นอกจากนี้ ไม่ควรใช้ผงขัดหยาบ กระดาษทราย หรือของมีคมขูดคราบออก เพราะอาจทำให้ผิวหนังบาดเจ็บโดยไม่จำเป็น
หากยางขนุนติดเพียงเล็กน้อย การค่อย ๆ เช็ดคราบออกและรอจนสามารถล้างมือได้มักเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกว่าการทดลองใช้สารที่ไม่เหมาะกับผิวหนัง และหากเกิดอาการผิดปกติ เช่น แสบร้อนมาก บวม หรือผื่นขึ้น ควรหยุดใช้ผลิตภัณฑ์ที่สงสัยและทำความสะอาดผิวอย่างเหมาะสม
บทที่ 4: เคล็ดลับป้องกันไม่ให้ยางขนุนติดมือ ตั้งแต่ก่อนเริ่มหั่น
แม้การใช้น้ำมันพืชจะช่วยให้จัดการคราบยางได้สะดวกขึ้น แต่การป้องกันไม่ให้ยางติดมือมากตั้งแต่ต้นย่อมช่วยประหยัดเวลาและลดความยุ่งยากได้มากกว่า โดยเฉพาะคนที่ชอบซื้อขนุนทั้งผลมาปอกเองเป็นประจำ การเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมก่อนเริ่มงานจะช่วยให้ทุกขั้นตอนเป็นระเบียบและทำความสะอาดได้ง่ายขึ้น