อาหารทะเลสดควรเก็บอย่างไร
หลังซื้ออาหารทะเล ควรนำกลับเข้าตู้เย็นหรือช่องแช่แข็งโดยเร็ว หากยังไม่พร้อมปรุงและต้องการเก็บไว้หลายวัน การแช่แข็งเป็นทางเลือกที่เหมาะสมกว่าเก็บไว้ในช่องธรรมดานานเกินไป ควรบรรจุอาหารให้มิดชิดและแยกจากอาหารที่ปรุงสุกแล้ว เพื่อป้องกันน้ำจากเนื้อสัตว์ดิบไหลไปปนเปื้อนอาหารอื่น
อาหารทะเลที่มีกลิ่นฉุนผิดปกติ เนื้อเละผิดธรรมชาติ หรือมีลักษณะเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน ไม่ควรนำมารับประทาน แต่ต้องเข้าใจด้วยว่าอาหารที่ดูหรือมีกลิ่นปกติก็อาจมีเชื้อก่อโรคได้ ดังนั้นการดูความสดเพียงอย่างเดียวจึงไม่เพียงพอ ต้องคำนึงถึงระยะเวลาการเก็บรักษา อุณหภูมิ และความสะอาดในการเตรียมอาหารร่วมด้วย
หากนำอาหารทะเลแช่แข็งออกมาละลาย ควรละลายในตู้เย็น หรือใช้วิธีที่ปลอดภัยตามคำแนะนำด้านอาหาร ไม่ควรวางทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์เป็นเวลานาน เพราะด้านนอกของอาหารอาจอุ่นขึ้นจนจุลินทรีย์เพิ่มจำนวนได้ แม้ด้านในยังมีความเย็นอยู่ก็ตาม
ตู้เย็นไม่ใช่เครื่องมือที่ทำให้อาหารเสียกลับมาดีได้
หลายครอบครัวมีความเข้าใจว่าการนำอาหารเข้าตู้เย็นจะช่วยยืดอายุอาหารได้เสมอ แต่ในความเป็นจริง ความเย็นเพียงช่วยชะลอการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์บางชนิดเท่านั้น หากอาหารปนเปื้อนตั้งแต่ก่อนนำไปแช่ หรือถูกวางไว้ในอุณหภูมิห้องนานเกินไป การแช่เย็นภายหลังไม่ได้รับประกันว่าอาหารนั้นจะกลับมาปลอดภัย
เพื่อจัดการอาหารในบ้านให้เป็นระบบ ควรติดวันที่ปรุงหรือวันที่เปิดบรรจุภัณฑ์ไว้บนกล่องอาหาร แบ่งอาหารเป็นส่วนที่พอดีกับการรับประทานหนึ่งมื้อ และวางอาหารที่ควรใช้ก่อนในตำแหน่งที่มองเห็นได้ง่าย หลีกเลี่ยงการอัดอาหารแน่นจนลมเย็นหมุนเวียนไม่สะดวก และตรวจสอบอุณหภูมิตู้เย็นให้เหมาะสมอย่างสม่ำเสมอ
ควรแยกอาหารดิบออกจากอาหารปรุงสุก ใช้เขียงและอุปกรณ์ให้เหมาะกับชนิดอาหาร ล้างมือก่อนเตรียมอาหาร และทำความสะอาดพื้นผิวที่สัมผัสเนื้อสัตว์ดิบทุกครั้ง การป้องกันการปนเปื้อนตั้งแต่ต้นทางมีความสำคัญไม่แพ้การจัดเก็บอาหารอย่างถูกวิธี
อาการแบบใดที่ไม่ควรมองข้าม
หลังรับประทานอาหารที่ปนเปื้อน บางคนอาจมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้อง ท้องเสีย หรือมีไข้ ความรุนแรงและเวลาที่เริ่มแสดงอาการแตกต่างกันตามสาเหตุ หากมีอาการรุนแรง เช่น อาเจียนจนดื่มน้ำไม่ได้ ถ่ายเป็นเลือด ปวดท้องมาก มีสัญญาณขาดน้ำ หรือมีอาการทางระบบประสาท ควรไปพบแพทย์โดยเร็ว โดยเฉพาะเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หญิงตั้งครรภ์ และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ ซึ่งอาจมีความเสี่ยงต่อภาวะแทรกซ้อนมากกว่า
หากมีหลายคนในบ้านป่วยหลังรับประทานอาหารร่วมกัน ควรเก็บข้อมูลว่าแต่ละคนรับประทานอะไรและเริ่มมีอาการเมื่อใด พร้อมแจ้งข้อมูลแก่บุคลากรทางการแพทย์ ไม่ควรสรุปเองว่าอาหารชนิดใดเป็นต้นเหตุจากภาพถ่ายหรือจากการคาดเดา เพราะการหาสาเหตุอาจต้องอาศัยประวัติการรับประทานอาหาร การตรวจทางการแพทย์ และการสอบสวนเพิ่มเติม
สุดท้าย การดูแลอาหารในตู้เย็นไม่จำเป็นต้องยุ่งยาก เพียงควบคุมอุณหภูมิให้เหมาะสม รีบนำอาหารที่เสียง่ายไปแช่เย็น แบ่งอาหารให้เย็นเร็ว รับประทานภายในช่วงเวลาที่แนะนำ และทิ้งอาหารที่เก็บไม่ถูกวิธี ก็ช่วยลดความเสี่ยงได้มาก อย่ารอให้เกิดเหตุเจ็บป่วยในครอบครัวก่อนจึงเริ่มใส่ใจ เพราะนิสัยเล็ก ๆ ในครัวทุกวันคือส่วนสำคัญของการดูแลสุขภาพระยะยาว