Chapter 1

สะเทือนใจ! สะพานแขวนระหว่างก่อสร้างในอินเดียถล่มซ้ำเป็นครั้งที่ 2 ภายในเวลาเพียง 14 เดือน มีรายงานผู้สูญหายอย่างน้อย 1 ราย หลังโครงสร้างสะพานที่กำลังก่อสร้างพังลงกลางแม่น้ำคงคา เหตุการณ์ครั้งนี้สร้างความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ และทำให้เกิดคำถามถึงสาเหตุที่สะพานแห่งเดียวกันประสบเหตุซ้ำ ทั้งที่ยังไม่สามารถก่อสร้างให้แล้วเสร็จและเปิดใช้งานได้ตามกำหนดเดิม

เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2566 ที่สะพานแขวนซึ่งอยู่ระหว่างการก่อสร้างในเขตภาคคังคา รัฐพิหาร ทางตะวันออกของประเทศอินเดีย สะพานแห่งนี้มีแผนสร้างข้ามแม่น้ำคงคาในพื้นที่เขตภาคัลปูร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ของรัฐพิหาร รัฐที่ถูกระบุว่าเป็นรัฐยากจนที่สุดแห่งหนึ่งของอินเดีย ตามรายงานข่าวที่เผยแพร่ในช่วงเวลานั้น สะพานที่กำลังก่อสร้างเกิดพังถล่มลงมาอีกครั้ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เคยประสบเหตุถล่มมาแล้วเมื่อปี 2565

รายงานจากสำนักข่าว ANI ระบุว่า ในช่วงเวลาที่สะพานพังถล่ม มีผู้ชายอยู่บนสะพานประมาณ 8 คน และมีรายงานว่าผู้ดูแลความปลอดภัยหรือเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย 1 รายสูญหาย เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เจ้าหน้าที่ต้องเร่งตรวจสอบสถานการณ์และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับผู้ที่อยู่ในบริเวณสะพาน ขณะเดียวกัน รายละเอียดเกี่ยวกับสาเหตุของการพังถล่มยังต้องอาศัยการสอบสวนและการตรวจสอบทางวิศวกรรมเพิ่มเติม

ภาพจากวิดีโอที่เผยแพร่โดยสำนักข่าว ANI แสดงให้เห็นส่วนหนึ่งของสะพานที่จมลงไปในน้ำ เหลือเพียงเสาบางส่วนและสายเคเบิลที่ยังมองเห็นเหนือผิวน้ำ ภาพดังกล่าวสะท้อนให้เห็นความเสียหายของโครงสร้างอย่างชัดเจน และทำให้เหตุการณ์นี้ได้รับความสนใจจากประชาชนและสื่อมวลชนในอินเดียอย่างรวดเร็ว

หนึ่งในผู้ที่อยู่ใกล้บริเวณเกิดเหตุชื่อ Rakesh Kumar ให้ข้อมูลกับสำนักข่าว ANI ว่า เขารู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนที่สะพานจะพังลงมา โดยเปรียบเทียบความรู้สึกในขณะนั้นคล้ายกับการเกิดระเบิด เขาเล่าว่าเมื่อเกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้น ผู้คนจึงพบว่าสะพานได้พังถล่มลงแล้ว คำบอกเล่านี้แสดงให้เห็นว่าการพังถล่มเกิดขึ้นอย่างฉับพลันจนสร้างความตกใจแก่ผู้ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง

สะพานแห่งนี้มีประวัติการก่อสร้างที่ล่าช้ากว่ากำหนดเดิม โดยในช่วงแรกมีแผนที่จะก่อสร้างให้แล้วเสร็จภายในปี 2562 แต่กำหนดการดังกล่าวถูกเลื่อนออกไปหลายครั้ง การดำเนินงานที่ยืดเยื้อทำให้โครงการยังคงอยู่ระหว่างการก่อสร้างในช่วงเวลาที่เกิดเหตุครั้งที่สอง และยังไม่สามารถเปิดใช้งานได้ตามแผนที่วางไว้ตั้งแต่ต้น

ก่อนหน้านี้ เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2565 สะพานแห่งเดียวกันเคยพังถล่มมาแล้วครั้งหนึ่ง โดยรายงานในขณะนั้นกล่าวถึงฝนตกหนักและลมแรงว่าเป็นปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ การพังถล่มครั้งแรกทำให้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับความแข็งแรงของโครงสร้างและความคืบหน้าของการก่อสร้าง อย่างไรก็ตาม การจะสรุปสาเหตุที่แท้จริงของการพังถล่มทั้งสองครั้งจำเป็นต้องพิจารณารายงานการตรวจสอบอย่างเป็นทางการและหลักฐานทางวิศวกรรมประกอบกัน

การที่โครงการก่อสร้างขนาดใหญ่เกิดเหตุพังถล่มซ้ำก่อนเปิดใช้งาน ย่อมทำให้ประเด็นด้านความปลอดภัยได้รับความสนใจเป็นพิเศษ เพราะสะพานเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่ต้องรองรับน้ำหนักและแรงกระทำจากหลายปัจจัย ไม่ว่าจะเป็นน้ำหนักของตัวสะพาน แรงลม การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ หรือสภาพแวดล้อมบริเวณแม่น้ำ การออกแบบ การเลือกใช้วัสดุ และการควบคุมคุณภาพระหว่างก่อสร้างจึงเป็นส่วนสำคัญที่ต้องได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด

เมื่อเกิดการพังถล่ม เจ้าหน้าที่ไม่ได้มีหน้าที่เพียงตรวจสอบความเสียหายที่มองเห็นได้เท่านั้น แต่ยังต้องค้นหาสาเหตุที่ทำให้โครงสร้างสูญเสียความมั่นคง รวมถึงพิจารณาว่ามีส่วนใดของโครงการที่ต้องปรับปรุงหรือแก้ไขก่อนจะสามารถดำเนินงานต่อได้ การตรวจสอบในลักษณะนี้จำเป็นต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญและข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ ตลอดจนขั้นตอนการก่อสร้างจริง เพื่อให้ได้ข้อสรุปที่ถูกต้องและสามารถนำไปใช้ป้องกันไม่ให้เกิดเหตุซ้ำในอนาคต

เหตุการณ์ครั้งนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงข่าวสะพานพังถล่มในระหว่างการก่อสร้างเท่านั้น แต่ยังทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับความล่าช้าของโครงการและมาตรการควบคุมความปลอดภัยที่ใช้กับงานก่อสร้างขนาดใหญ่ โดยเฉพาะเมื่อสะพานแห่งเดียวกันเคยประสบเหตุมาแล้วก่อนหน้านี้ และยังคงไม่สามารถสร้างเสร็จตามกำหนดเดิมที่วางไว้ตั้งแต่ปี 2562

Chapter 2

หลังเกิดเหตุสะพานแขวนระหว่างก่อสร้างพังถล่มเป็นครั้งที่สองในรัฐพิหาร ทางการท้องถิ่นได้เริ่มดำเนินการตรวจสอบสถานการณ์และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โดยมีรายงานว่าผู้ดูแลความปลอดภัย 1 รายสูญหาย ขณะที่ข้อมูลจากสำนักข่าว ANI ระบุว่ามีผู้ชายประมาณ 8 คนอยู่บนสะพานในช่วงเวลาที่โครงสร้างพังลงมา รายละเอียดเหล่านี้ทำให้การตรวจสอบผู้ที่อยู่ในพื้นที่และการค้นหาผู้สูญหายเป็นประเด็นสำคัญในช่วงแรกของการจัดการเหตุการณ์

เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2566 Nitish Kumar มุขมนตรีรัฐพิหาร ได้ให้คำมั่นว่าจะดำเนินการอย่างเข้มงวดต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โดยกล่าวถึงปัญหาด้านคุณภาพการก่อสร้าง และระบุว่าสะพานไม่ได้ถูกสร้างขึ้นอย่างถูกต้องตามที่ควรจะเป็น พร้อมย้ำว่าโครงสร้างควรมีความแข็งแรงมากกว่านี้ คำกล่าวดังกล่าวสะท้อนถึงความกังวลของฝ่ายบริหารต่อความเสียหายที่เกิดขึ้น และความจำเป็นในการตรวจสอบว่าเหตุใดโครงการที่ยังไม่แล้วเสร็จจึงพังถล่มลงมาอีกครั้ง