“เงินเดือนที่ผมให้แม่… หายไปไหนหมด?”
ผมเป็นลูกคนเดียว ทำงานต่างจังหวัดตั้งแต่อายุ 25 ทุกเดือนผมส่งเงินให้แม่ 70,000 บาท เพื่อให้แม่ใช้ชีวิตสบายขึ้น เพราะตอนเด็กบ้านเราลำบากมาก แม่ไม่เคยซื้ออะไรดี ๆ ให้ตัวเองเลย
แม่มักโทรมาบอกว่า
“ลูกตั้งใจทำงานนะ แม่ใช้แค่นิดเดียว ที่เหลือแม่เก็บไว้ให้ลูกทั้งนั้น”
ผมได้ยินแล้วก็ยิ่งพยายามทำงานหนักขึ้น
จนกระทั่ง 6 เดือนก่อน แม่เริ่มป่วยหนัก ผมพาแม่ไปโรงพยาบาลหลายครั้ง แต่แม่ก็ไม่ยอมให้ผมจ่ายเพิ่ม แม่พูดเพียงว่า
“แม่ยังมีเงินเก็บที่ลูกส่งมา…ไม่ต้องห่วง”
แล้ววันที่ผมกลัวที่สุดก็มาถึง แม่จากไปอย่างสงบ…
หลังงานศพ ผมไปรับสมุดบัญชีและใบแจ้งยอดสุดท้ายของแม่ ผมคิดว่าแม่คงมีเงินเก็บก้อนใหญ่เพราะผมส่งให้ทุกเดือนหลายปี
แต่เมื่อลองเปิดดู…
ยอดเงินในบัญชี = 0 บาท
ผมช็อกจนมือสั่น น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว
ครอบครัวก็ไม่มีใครรู้ว่าเงินหายไปไหน
จนกระทั่งผมเปิดลิ้นชักเก่าของแม่ และพบ ซองเอกสารหนา ๆ หลายซอง ภายในเต็มไปด้วย…ใบเสร็จค่าเทอมเด็กในหมู่บ้าน, ค่ารักษาผู้สูงอายุ, ค่าอาหารกลางวันเด็กกำพร้า และจดหมายเล็ก ๆ ที่แม่เขียนว่า:
“ลูกให้แม่เยอะเกินไป แม่เลยเอาเงินไปช่วยคนที่ลำบากกว่า
ขอให้บุญนี้ปกป้องลูกในวันที่แม่ไม่อยู่แล้ว”
และ shock ยิ่งกว่านั้น—ผมพบ สมุดบัญชีอีกเล่ม บันทึกเงินที่แม่แอบออมให้ผมทีละเล็กทีละน้อย…จนสุดท้ายเก็บได้เพียง 8,500 บาท
แม่เขียนไว้หน้าแรก:
“นี่คือทั้งหมดที่แม่เหลือไว้ให้ลูก
ถึงแม้มันไม่มาก…แต่เป็นรักทั้งหมดของแม่”
วันนั้นผมร้องไห้หนักที่สุดในชีวิต
ไม่ใช่เพราะเงินหายไป
แต่เพราะเพิ่งรู้ว่า…
แม่ไม่เคยใช้แม้แต่บาทเดียวเพื่อตัวเองเลย