ในสังคมเอเชีย พ่อแม่หลายคนฝากความหวังไว้กับการศึกษา เพราะการศึกษาคือหนทางสู่ชีวิตที่ดีกว่าสำหรับลูกๆ สำหรับคนหนุ่มสาวจำนวนมาก ความคาดหวังนี้ไม่เพียงแต่เป็นแรงจูงใจ แต่ยังเป็นภาระที่บีบให้พวกเขาต้องดิ้นรนอย่างไม่หยุดยั้ง ใช้ชีวิตอย่างประหยัดสุดขีด และบางครั้งก็ละเลยการดูแลตัวเอง

เรื่องราวสุดสะเทือนใจของหนิว จงหนาน นักศึกษาปริญญาโทผู้มีความสามารถโดดเด่น เกิดปี 1996 จากมณฑลซานตง (ประเทศจีน) เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของเรื่องนี้ แม้ว่าเรื่องราวจะเกิดขึ้นเมื่อห้าปีก่อน แต่ทุกครั้งที่มีการกล่าวถึง ก็ยังคงทำให้ชาวเน็ตหลั่งน้ำตาอยู่เสมอ

หนิว จงหนาน เกิดในครอบครัวชาวนาที่ยากจนในมณฑลชานตง พ่อแม่ของเขาอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้และใช้ชีวิตทำงานรับจ้างทั่วไป ตั้งแต่ยังเด็ก เขาเป็นเสาหลักทางด้านจิตใจของครอบครัว คอยช่วยพ่อแม่ทำงานในไร่นาหลังเลิกเรียนเสมอ พ่อของหนิว จงหนาน ประสบอุบัติเหตุจากการทำงาน ขาหักขณะทำงานก่อสร้าง สถานการณ์ครอบครัวที่ยากลำบากอยู่แล้วจึงยิ่งเลวร้ายลงไปอีก

แม้ว่าพ่อแม่ของหนิวจงหนานจะไม่ได้มีการศึกษาสูงนัก แต่พวกเขาก็เชื่อเสมอว่าการศึกษาเท่านั้นที่จะช่วยเปลี่ยนแปลงชีวิตลูกชายได้ ด้วยความเข้าใจในความปรารถนาของพ่อแม่ หนิวจงหนานจึงตั้งใจเรียนอย่างหนักตั้งแต่อายุยังน้อยและประสบความสำเร็จทางด้านการเรียนอย่างยอดเยี่ยม ได้รับรางวัลอย่างต่อเนื่องในระดับอำเภอและจังหวัด และต่อมาก็สอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายที่มีชื่อเสียงด้วยคะแนนสูงสุดในภูมิภาค

ต่อมา เขาได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยซีอานเจียวตง ซึ่งเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำของจีน ตั้งแต่ปีที่สอง นิวได้รับคัดเลือกเข้ากลุ่มวิจัยโดยตรง จากนั้นได้รับคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโท และศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก อาจกล่าวได้ว่า ด้วยความพยายามของเขา นิวจงหนานได้ก้าวเดินบนเส้นทางวิชาการที่น่าชื่นชม ซึ่งไม่ใช่ว่านักเรียนทุกคนจะสามารถทำตามได้

แม้จะเป็นนักเรียนที่เก่งกาจและได้รับการยกย่องจากอาจารย์อย่างมาก แต่นิวจงหนานกลับใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย เขาประหยัดค่าใช้จ่ายส่วนตัวทุกอย่างเพื่อส่งเงินกลับบ้าน มักกินอาหารอย่างเร่งรีบหรือแม้กระทั่งอดอาหาร ถึงแม้จะมีวิถีชีวิตที่ประหยัด แต่เขาก็ไม่เคยบ่น ครั้งหนึ่งตอนที่เขายังเรียนอยู่มัธยมต้น เขาเคยช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบอุบัติเหตุ ในมหาวิทยาลัย จงหนานถึงกับซื้อเครื่องกรองน้ำสำหรับห้องปฏิบัติการเพื่อให้ทุกคนได้ใช้ และคอยเปลี่ยนขวดน้ำเมื่อหมดโดยไม่เคยโอ้อวด เมื่อครอบครัวหรือใครก็ตามถาม นิวจงหนานก็จะยิ้มและพูดว่า "ผมมีพอแล้ว"

แล้วโศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้นกับชายหนุ่มผู้ใจดีและอ่อนโยนคนนี้ วิถีชีวิตที่ไม่ดีต่อสุขภาพ โภชนาการที่ไม่เพียงพอ และตารางเรียนที่แน่นเอี้ยด ส่งผลให้สุขภาพของเขาเสื่อมโทรมลง

วันที่ 5 ตุลาคม 2563 นิวจงหนานตื่นนอนแต่เช้า เตรียมที่จะทำวิจัยให้เสร็จก่อนที่จะ...สารภาพความรู้สึกกับเพื่อนร่วมงานหญิงคนหนึ่ง อย่างไรก็ตาม อาการปวดหัวอย่างรุนแรงทำให้เขาหมดสติในห้องทดลอง และถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลในสภาพวิกฤต ผลการวินิจฉัยพบว่าเขาเกิดภาวะเลือดออกในสมองเนื่องจากความผิดปกติของหลอดเลือดแต่กำเนิด ซึ่งเป็นภาวะที่คาดเดาได้ยากมาก

แม้ในช่วงวันสุดท้ายของชีวิต เขาจะหมดเรี่ยวแรงจนพูดประโยคได้ไม่ครบถ้วน แต่เขาก็ยังคงจับมือแม่และพูดปลอบโยนเบาๆ ว่า "แม่ครับ อย่าร้องไห้เลย..." ซึ่งเป็นคำพูดสุดท้ายของเขาก่อนที่ชายหนุ่มจะหมดสติและเสียชีวิตในเวลาต่อมาด้วยวัยเพียง 24 ปี

ขณะที่กำลังตรวจค้นสิ่งของของลูกชาย พ่อของหนิว จงหนาน ก็พบบัตรเอทีเอ็ม 5 ใบ สองใบไม่มีเงิน และอีกสามใบมีเงินอยู่เพียง 22 หยวน (ประมาณ 80,000 ดอง) เมื่อเห็นตัวเลขที่ปรากฏบนหน้าจอเอทีเอ็ม พ่อก็พูดไม่ออก ปรากฏว่าเบื้องหลังท่าทีสงบและคำตอบง่ายๆ ว่า "ผมไม่เป็นไร" นั้น คือช่วงเวลาแห่งการใช้ชีวิตอย่างประหยัดอย่างเหลือเชื่อ เพื่อเก็บออมไว้ให้ครอบครัว

ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต แม้จะเจ็บปวดทรมาน นิวจงหนานก็ยังได้ทำพินัยกรรมบริจาคอวัยวะไว้ ด้วยเหตุนี้ ตับและไตสองข้างของเขาจึงช่วยชีวิตผู้ป่วยสามรายที่รอการปลูกถ่ายอวัยวะ ครอบครัวของนักเรียนคนนี้คัดค้านในตอนแรกด้วยความรักที่มีต่อลูกชาย แต่ในที่สุดก็ยอมทำตามความปรารถนาของเขา แม่ของนิวจงหนานเคยร้องไห้และกล่าวว่า "บางทีที่ไหนสักแห่ง ลูกชายของฉันอาจยังคงมีชีวิตอยู่..." นิวจงหนานจากไปแล้ว แต่ความเมตตาและการเสียสละของเขายังคงอยู่ต่อไปผ่านผู้คนที่เขาช่วยเหลือ

หลังจากลูกชายเสียชีวิต พ่อของหนิวจงหนานต้องกลับไปที่ไซต์ก่อสร้างเพียง 10 วันต่อมา เขากลั้นอารมณ์และน้ำตาเอาไว้ เพื่อดูแลลูกชายคนเล็ก ซึ่งตอนนี้กลายเป็นความหวังเดียวของครอบครัว

เรื่องราวของหนิว จงหนาน เคยสร้างความสะเทือนใจให้กับสื่อสังคมออนไลน์ของจีน ไม่ใช่แค่เพราะพรสวรรค์ของเขา แต่ยังเพราะจุดจบที่น่าเศร้า ชายหนุ่มผู้ใช้ชีวิตอย่างดีงาม เรียนเก่ง และอุทิศตนให้กับครอบครัวอย่างเต็มที่ แต่กลับจากไปก่อนที่จะได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่เพื่อตัวเอง

นี่เป็นการย้ำเตือนอย่างทรงพลังว่า ความทะเยอทะยานและความรับผิดชอบนั้นมีคุณค่า แต่เราไม่ควรเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นเพียงเครื่องจักรที่ให้แต่สิ่งของ การใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ไม่ได้หมายความว่าเราต้องละเลยการดูแลตัวเอง เพราะเมื่อเรามีสุขภาพดีและมีความสุขเท่านั้น เราจึงจะสามารถอยู่กับคนที่เรารักได้อย่างแท้จริงในระยะยาว และเมื่อนั้นเอง สิ่งดีๆ ก็จะยั่งยืนไปได้ไกลยิ่งขึ้น