เสียงดนตรีในงานแต่งงานยังคงดังอยู่ ท่ามกลางแขกที่กำลังยิ้มและพูดคุยกันอย่างมีความสุข
ฉันกำลังยืนอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาว รอช่วงเวลาที่จะได้เริ่มต้นชีวิตคู่กับผู้ชายที่ฉันรัก
แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป
“มานี่สิลูก…เรียกเธอว่าแม่”
เจ้าบ่าวพูดกับเด็กชายตัวเล็กวัยประมาณ 5 ขวบที่ยืนอยู่ข้างเขา
ฉันหันไปมองเด็กคนนั้นด้วยความสับสน
เด็กชายสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวสีเข้ม ใบหน้าใสซื่อ ดวงตากลมโต และกำลังมองฉันอย่างลังเล
ฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน
ไม่เคยรู้ว่าเขาเป็นใคร
และที่สำคัญ—
ฉันไม่เคยรู้เลยว่าสามีของฉันมีลูก
ก่อนวันแต่งงาน ฉันกับ “ภาคิน” คบกันมานานกว่าสองปี
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาไม่เคยพูดถึงเด็กคนหนึ่งที่ชื่อ “นที”
ไม่มีรูปถ่าย
ไม่มีเรื่องราวเกี่ยวกับลูก
ไม่มีแม้แต่คำใบ้ว่าเขาเคยมีครอบครัวมาก่อน
ฉันจึงเชื่อมาตลอดว่า ภาคินกำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่ไปพร้อมกับฉัน
จนกระทั่งวันแต่งงานมาถึง
หลังจากพิธีช่วงแรกผ่านไป ภาคินก็เดินกลับเข้ามาในงานพร้อมเด็กชายคนหนึ่ง
ตอนแรกฉันคิดว่าเด็กคนนั้นอาจเป็นลูกของญาติ
ฉันจึงยิ้มให้ตามมารยาท
แต่รอยยิ้มของฉันหายไปทันที เมื่อภาคินจับมือเด็กคนนั้นแล้วพาเดินมาหาฉัน
จากนั้นเขาก็พูดประโยคที่ทำให้ฉันแทบลืมหายใจ
“นที นี่คือแม่ของลูกนะ”
ฉันยืนนิ่ง
แขกที่อยู่ใกล้ ๆ เริ่มหันมามอง
