ฉันพยายามหัวเราะเบา ๆ เพราะคิดว่าเขาอาจกำลังพูดเล่น
แต่สีหน้าของภาคินกลับจริงจังอย่างน่าประหลาด
ฉันจึงถามเขาเสียงเบา
“เด็กคนนี้เป็นใคร?”
ภาคินมองฉันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบเพียงว่า
“ลูกชายของผม”
หัวใจของฉันเหมือนหยุดเต้น
ฉันมองเด็กชายอีกครั้ง
เขายังคงยืนจับมือพ่อของตัวเองแน่น และมองฉันอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงเงียบลง
สิ่งที่ทำให้ฉันเจ็บยิ่งกว่าการรู้ว่าเขามีลูก คือการที่ฉันไม่เคยได้รับรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย
เรากำลังจะเป็นสามีภรรยากัน
แต่เรื่องสำคัญที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตของเขา กลับถูกปิดบังจนถึงวันแต่งงาน
ฉันถามภาคินอีกครั้งว่า
“ทำไมคุณไม่เคยบอกฉัน?”
เขาไม่ได้ตอบทันที
เพียงหันไปมองนที ก่อนจับมือเด็กชายให้เข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น
“ผมอยากให้ลูกมีแม่”
คำพูดนั้นทำให้ฉันนิ่งไป
เพราะสำหรับเขา ดูเหมือนว่าวันนี้ไม่ใช่เพียงวันที่เรากำลังแต่งงานกัน
แต่มันคือวันที่เขากำลังพาเด็กคนหนึ่งเข้ามาในชีวิตของฉัน โดยที่ฉันไม่เคยมีโอกาสเลือกเลย
เสียงเพลงในงานยังคงดังอยู่
แขกยังคงยืนอยู่รอบ ๆ
แต่สำหรับฉัน ทุกอย่างเหมือนเงียบลงในชั่วขณะ
ฉันมองเด็กชายวัย 5 ขวบตรงหน้า แล้วถามตัวเองเพียงคำถามเดียว—
ถ้าเขาสามารถปิดบังเรื่องนี้จากฉันได้จนถึงวันแต่งงาน…แล้วมีอะไรอีกบ้างที่เขายังไม่เคยบอกฉัน?