หยุดผลิตภัณฑ์ที่สงสัยว่ากระตุ้นอาการ หากผื่นเกิดหลังเปลี่ยนโรลออน สบู่ น้ำหอม หรือครีมกำจัดขน ให้หยุดใช้ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวชั่วคราว หลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่มีน้ำหอมและสารระคายเคือง หากอาการเกิดจากการแพ้หรือระคายเคือง การหลีกเลี่ยงสิ่งกระตุ้นอาจช่วยให้อาการค่อย ๆ ดีขึ้น
รักษาความสะอาดอย่างอ่อนโยน ล้างบริเวณรักแร้ด้วยน้ำและผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดที่ไม่ก่อการระคายเคือง จากนั้นซับให้แห้งโดยไม่ถูแรง เลือกเสื้อผ้าที่ระบายอากาศได้ดีและไม่รัดบริเวณรักแร้มากเกินไป การลดความอับชื้นและแรงเสียดสีอาจช่วยลดการระคายเคืองในบางกรณี
หลีกเลี่ยงการบีบ แกะ หรือเจาะตุ่มเอง โดยเฉพาะเมื่อมีหนองหรือก้อนเจ็บ เพราะอาจทำให้เนื้อเยื่อเสียหายและเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ หากตุ่มมีลักษณะคล้ายฝีหรือมีอาการปวดบวมเพิ่มขึ้น ควรพบแพทย์เพื่อประเมินว่าต้องได้รับการรักษาหรือไม่
หากตุ่มนูนเกิดจากขนคุด ควรพักการโกนหรือถอนขนบริเวณนั้นชั่วคราวจนกว่าผิวหนังจะสงบ หลีกเลี่ยงการใช้ใบมีดทื่อและอย่าโกนซ้ำผ่านผิวหนังที่กำลังอักเสบ หากตุ่มเกิดซ้ำบ่อยหรือมีแผลเป็น ควรปรึกษาแพทย์เพื่อค้นหาสาเหตุเพิ่มเติม
สำหรับผู้ที่มีตุ่มอักเสบเรื้อรังซ้ำบริเวณรักแร้หรือขาหนีบ ไม่ควรเข้าใจว่าเป็นเพียงปัญหาความสะอาด เพราะอาจเป็นโรคต่อมเหงื่ออักเสบเรื้อรัง ซึ่งต้องอาศัยการประเมินและการรักษาเฉพาะ การดูแลที่เหมาะสมช่วยลดอาการและลดความเสี่ยงต่อแผลเป็นในระยะยาวได้
สิ่งที่ไม่ควรทำอีกอย่างคือซื้อครีมสเตียรอยด์ ยาปฏิชีวนะ หรือผลิตภัณฑ์ที่โฆษณาว่ารักษาตุ่มทุกชนิดมาใช้โดยไม่ทราบสาเหตุ เพราะโรคผิวหนังแต่ละชนิดมีวิธีรักษาต่างกัน ยาบางชนิดอาจทำให้เชื้อราหรือการติดเชื้อบางประเภทแย่ลงได้ ควรขอคำแนะนำจากแพทย์หรือเภสัชกรก่อนใช้ยาเมื่อไม่แน่ใจ
ควรรีบรับการตรวจเมื่อผิวหนังมีหนองเพิ่มขึ้น ปวดมาก บวมแดงลาม มีไข้ หรือรู้สึกไม่สบายอย่างชัดเจน รวมถึงเมื่อมีก้อนแข็งใต้ผิวหนังที่โตขึ้นหรือไม่ยุบลงภายในเวลาที่เหมาะสม
การดูแลตัวเองเป็นประโยชน์เมื่ออาการไม่รุนแรงและมีสาเหตุที่เป็นไปได้ชัดเจน แต่ไม่ควรใช้แทนการตรวจเมื่อพบสัญญาณที่น่ากังวล เป้าหมายคือทำให้ผิวหนังปลอดภัยและค้นหาสาเหตุที่แท้จริง ไม่ใช่เพียงทำให้ตุ่มหายไปชั่วคราวโดยไม่เข้าใจปัญหา