Chapter 1: ชายชรากับพฤติกรรมที่ทำให้ทั้งชุมชนเริ่มตั้งคำถาม
ในเมืองเล็กแห่งหนึ่งของมณฑลเสฉวน ประเทศจีน มีชายชราวัยเกือบหนึ่งร้อยปีที่ใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบตามลำพังภายในบ้านหลังเก่า ทุกเช้าเขาจะเดินออกจากบ้านไปยังร้านขายของชำที่อยู่ไม่ไกลนัก และซื้อสิ่งของชนิดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า นั่นคือ “เกลือ”
ช่วงแรกไม่มีใครสนใจเรื่องนี้มากนัก เพราะการซื้อเกลือเป็นเรื่องปกติของทุกครัวเรือน แต่เมื่อเวลาผ่านไป เจ้าของร้านเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ ชายชราคนนี้ซื้อเกลือครั้งละหลายซอง บางวันมากกว่าสิบซอง และกลับมาซื้ออีกในวันถัดไปอย่างต่อเนื่อง
ตลอดระยะเวลาเพียงสามเดือน จำนวนเกลือที่เขาซื้อสะสมรวมแล้วเกือบ 500 ซอง ตัวเลขดังกล่าวทำให้ผู้คนในละแวกบ้านต่างประหลาดใจ เพราะไม่มีครอบครัวใดสามารถใช้เกลือได้มากขนาดนั้นในเวลาอันสั้น
หลายคนพยายามพูดคุยกับคุณตาอย่างเป็นกันเอง บางคนถามด้วยความห่วงใยว่าเหตุใดจึงต้องซื้อเกลือจำนวนมาก แต่คำตอบที่ได้รับกลับเหมือนเดิมทุกครั้ง
“ยังไม่เค็มพอ ลูกชายชอบกินรสเค็ม”
ประโยคสั้น ๆ นี้ถูกพูดซ้ำอยู่เสมอ แต่เมื่อถามต่อว่าลูกชายอยู่ที่ไหน หรือกำลังจะกลับมาเมื่อไร คุณตากลับตอบไม่ได้ชัดเจน ราวกับความทรงจำบางส่วนของเขาขาดหายไป
ข่าวลือเริ่มแพร่กระจายไปทั่วชุมชน บางคนคิดว่าชายชราอาจกำลังสะสมอาหารเพื่อเหตุการณ์บางอย่าง ขณะที่บางคนกังวลว่าเขาอาจกำลังเผชิญปัญหาด้านสุขภาพโดยไม่มีใครดูแล
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครคาดคิดว่าพฤติกรรมที่ดูแปลกประหลาดนี้ จะนำไปสู่เรื่องราวที่สะเทือนใจเกินกว่าที่ทุกคนจินตนาการไว้
Chapter 2: ความกังวลที่เพิ่มขึ้น และการตัดสินใจแจ้งเจ้าหน้าที่
หลังจากเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของคุณตาอยู่หลายเดือน เจ้าของร้านขายของชำเริ่มรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาพยายามเตือนอย่างสุภาพว่าการซื้อเกลือจำนวนมากเกินไปอาจไม่จำเป็น และเสนอให้คุณตานำของที่มีอยู่ไปใช้ก่อน
แต่คำตอบยังคงเหมือนเดิม
“ยังไม่เค็มพอ ลูกจะกลับมากิน”