ท่ามกลางกองเกลือเหล่านั้น เจ้าหน้าที่พบคุณตานั่งอยู่เงียบ ๆ ในมุมห้อง
ในอ้อมแขนของเขามีกรอบรูปเก่าใบหนึ่งที่ถูกกอดไว้แน่น ราวกับเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต
ภาพถ่ายดังกล่าวเป็นรูปของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข
เมื่อเจ้าหน้าที่ถามว่าเป็นใคร คุณตาตอบทันทีว่า
“ลูกชายของฉัน”
จากนั้นเขาเริ่มเล่าเรื่องเดิมซ้ำ ๆ ว่ากำลังเตรียมผักดองไว้ให้ลูกกิน เพราะลูกชอบรสชาติแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก
คำพูดของชายชราทำให้หลายคนเริ่มสงสัยว่าความจริงอาจซับซ้อนกว่าที่คิด
หลังจากมีการตรวจสอบข้อมูลเพิ่มเติม และพูดคุยกับคนรู้จักในอดีตของครอบครัว เรื่องราวที่แท้จริงจึงค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
และยิ่งรู้ความจริงมากเท่าไร ทุกคนก็ยิ่งเข้าใจว่าทำไมเกลือจำนวนมหาศาลเหล่านั้นจึงถูกเก็บสะสมเอาไว้
Chapter 4: ความทรงจำที่เลือนหาย แต่ความรักไม่เคยจาง

ผลการตรวจสอบพบว่าคุณตากำลังเผชิญภาวะความจำเสื่อมจากโรคอัลไซเมอร์
โรคดังกล่าวส่งผลให้ความทรงจำในชีวิตประจำวันค่อย ๆ เลือนหาย บางครั้งเขาจำไม่ได้ว่าเพิ่งทำอะไรไป หรือเพิ่งพูดคุยกับใคร