หลังเกิดเหตุเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2018 หน่วยงานค้นหาและกู้ภัยของอินโดนีเซียได้ระดมกำลังเข้าพื้นที่ทะเลชวาเพื่อค้นหาผู้ประสบภัยและซากเครื่องบิน ปฏิบัติการครั้งนี้ต้องเผชิญกับความยากลำบากจากการค้นหาในทะเล การกระจายตัวของเศษซาก และข้อจำกัดในการทำงานใต้น้ำ เจ้าหน้าที่ใช้เรือค้นหา นักประดาน้ำ และอุปกรณ์เฉพาะทางเพื่อระบุตำแหน่งซากเครื่องบิน รวมถึงค้นหาหลักฐานที่อาจช่วยอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงสุดท้ายของเที่ยวบิน
ความสูญเสียครั้งนี้ส่งผลกระทบต่อครอบครัวของผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ในบรรดาผู้โดยสารมีทั้งคนที่กำลังเดินทางไปทำงาน ผู้ที่กำลังกลับบ้าน และผู้ที่มีภารกิจสำคัญในชีวิตประจำวัน แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าการเดินทางตามปกติจะกลายเป็นการเดินทางครั้งสุดท้าย รายงานเกี่ยวกับผู้เสียชีวิตยังระบุว่ามีเจ้าหน้าที่ภาครัฐของอินโดนีเซียรวมอยู่ด้วย โดยมีบุคลากรจากกระทรวงการคลังหลายคนอยู่บนเครื่องบินลำดังกล่าว ความสูญเสียจึงไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะครอบครัวของผู้โดยสารเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบต่อหน่วยงานและชุมชนที่เกี่ยวข้องด้วย
ระหว่างปฏิบัติการค้นหา เจ้าหน้าที่ต้องทำงานภายใต้ความเสี่ยงจากสภาพแวดล้อมใต้ทะเล การกู้ซากเครื่องบินจำเป็นต้องอาศัยการวางแผนอย่างรอบคอบ โดยเฉพาะการดำน้ำในระดับความลึกที่ต้องควบคุมเวลาและขั้นตอนการกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ มีรายงานว่านักประดาน้ำอาสาสมัครรายหนึ่งเสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวข้องกับการดำน้ำระหว่างปฏิบัติภารกิจ ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าการค้นหาและกู้ภัยหลังอุบัติเหตุทางอากาศมีความเสี่ยงต่อเจ้าหน้าที่ผู้เข้าไปช่วยเหลือเช่นกัน
หนึ่งในภารกิจสำคัญที่สุดคือการค้นหากล่องบันทึกข้อมูลการบินและกล่องบันทึกเสียงในห้องนักบิน เพราะหลักฐานเหล่านี้สามารถช่วยให้ผู้สอบสวนวิเคราะห์การทำงานของระบบเครื่องบิน คำสั่งที่นักบินใช้ และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนเครื่องตกได้อย่างละเอียด การค้นพบหลักฐานสำคัญเหล่านี้ช่วยให้การสอบสวนก้าวหน้า และนำไปสู่การเปิดเผยข้อบกพร่องที่เกี่ยวข้องกับระบบควบคุมการบินของ Boeing 737 MAX ในเวลาต่อมา
Chapter 3: สัญญาณผิดปกติก่อนเกิดเหตุ เครื่องบินเคยเผชิญปัญหามาก่อน
ประเด็นสำคัญประการหนึ่งของการสอบสวนเที่ยวบิน Lion Air JT610 คือความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับเครื่องบินลำเดียวกันก่อนเกิดอุบัติเหตุ โดยเฉพาะเที่ยวบินจากบาหลีไปยังกรุงจาการ์ตาในคืนก่อนหน้า ซึ่งมีรายงานเกี่ยวกับปัญหาข้อมูลการบินและการควบคุมเครื่องบิน นักบินในเที่ยวบินก่อนหน้าต้องรับมือกับค่าความเร็วและความสูงที่ไม่สอดคล้องกัน รวมถึงความผิดปกติของระบบที่เกี่ยวข้องกับการปรับสมดุลเครื่องบิน เหตุการณ์ดังกล่าวกลายเป็นข้อมูลสำคัญที่ผู้สอบสวนต้องนำมาพิจารณาร่วมกับหลักฐานจากเที่ยวบินที่เกิดอุบัติเหตุ