การตรวจสอบทางเทคนิคพบว่าเซ็นเซอร์วัดมุมปะทะอากาศ หรือ Angle of Attack (AoA) มีบทบาทสำคัญต่อเหตุการณ์ เซ็นเซอร์ชนิดนี้ทำหน้าที่วัดมุมระหว่างทิศทางการไหลของอากาศกับปีกเครื่องบิน และส่งข้อมูลให้ระบบควบคุมใช้ประเมินสภาพการบิน หากเซ็นเซอร์ส่งข้อมูลผิดพลาด ระบบที่อาศัยข้อมูลดังกล่าวอาจประเมินสถานการณ์ไม่ถูกต้องและสั่งการที่ไม่เหมาะสมได้
ในกรณีของเที่ยวบิน JT610 การสอบสวนพบว่าเซ็นเซอร์ AoA ด้านซ้ายมีค่าคลาดเคลื่อนอย่างมีนัยสำคัญ โดยเซ็นเซอร์ดังกล่าวได้รับการเปลี่ยนก่อนเกิดเหตุ แต่มีการปรับเทียบที่ไม่ถูกต้อง ทำให้ข้อมูลที่ส่งเข้าสู่ระบบแตกต่างจากสภาพการบินจริง เมื่อเครื่องบินขึ้นบิน ระบบจึงได้รับสัญญาณที่ทำให้เข้าใจว่ามุมปะทะอากาศสูงเกินไป และอาจเกิดความเสี่ยงต่อการสูญเสียแรงยก ทั้งที่ข้อมูลนั้นไม่ตรงกับสถานการณ์จริง
เหตุการณ์ก่อนเกิดอุบัติเหตุจึงนำไปสู่การตรวจสอบทั้งกระบวนการซ่อมบำรุง การตรวจสอบหลังเปลี่ยนอุปกรณ์ และการสื่อสารข้อมูลความผิดปกติระหว่างผู้เกี่ยวข้อง การที่เครื่องบินสามารถกลับมาให้บริการได้ก่อนเกิดอุบัติเหตุไม่ได้หมายความว่าทุกปัญหาได้รับการแก้ไขอย่างสมบูรณ์ แต่ยังต้องพิจารณาว่าข้อมูลที่ผิดปกติได้รับการวิเคราะห์อย่างเพียงพอหรือไม่ และมีมาตรการป้องกันไม่ให้ปัญหาเดิมเกิดซ้ำอย่างไร
อย่างไรก็ตาม อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากเซ็นเซอร์เพียงตัวเดียวเท่านั้น รายงานสอบสวนพิจารณาปัจจัยหลายด้านร่วมกัน ทั้งการออกแบบระบบ การบำรุงรักษา ขั้นตอนการปฏิบัติงาน และการเตรียมความพร้อมของนักบิน เพราะความปลอดภัยในการบินขึ้นอยู่กับการทำงานร่วมกันของอุปกรณ์ บุคลากร และระบบตรวจสอบที่ต้องสามารถรับมือกับความผิดพลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Chapter 4: เปิดปม MCAS ระบบอัตโนมัติที่สั่งกดหัวเครื่องบินลงซ้ำๆ
หัวใจสำคัญของการสอบสวนคือระบบ Maneuvering Characteristics Augmentation System หรือ MCAS ซึ่ง Boeing พัฒนาขึ้นสำหรับเครื่องบินตระกูล 737 MAX เพื่อช่วยปรับลักษณะการควบคุมเครื่องบินในบางสภาวะ ระบบนี้สามารถสั่งปรับตัวปรับสมดุลแนวนอน หรือ Stabilizer Trim เพื่อกดหัวเครื่องบินลงเมื่อระบบประเมินว่ามุมปะทะอากาศสูงเกินไป โดยมีจุดประสงค์เพื่อช่วยให้ลักษณะการควบคุมเครื่องบินเป็นไปตามที่ออกแบบไว้ แต่ในกรณีของเที่ยวบิน JT610 ระบบกลับได้รับข้อมูลที่ผิดพลาดจากเซ็นเซอร์ AoA