สะใภ้ช็อกจนยืนแทบไม่อยู่ เมื่อแม่สามีขอเงินรักษาภาวะมีบุตรยาก 280,000 บาทไปใช้หนี้สร้างบ้าน
“เงิน 280,000 บาทนั่น ไม่ใช่ของเธอคนเดียวสักหน่อย ฉันลูกชายฉันก็ช่วยหา เธอมีลูกไม่ได้มันเป็นความผิดของเธอ ฉันยังไม่เคยโทษว่าเธออาภัพด้วยซ้ำ ตอนนี้จะเอาเรื่องมีบุตรยากมาเถียงเรื่องเงินกับแม่สามีอย่างนั้นเหรอ…”
พิม และ นนท์ แต่งงานกันมาได้ 5 ปีแล้ว ชีวิตคู่ของทั้งสองอบอุ่น รักใคร่ดูแลกันเป็นอย่างดี มีเพียงเรื่องเดียวที่กลายเป็นปมในใจ นั่นคือทั้งคู่ประสบภาวะมีบุตรยาก แม้แต่งงานมานาน แต่พิมก็ยังไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้ เรื่องนี้สร้างความกดดันและเหนื่อยล้าให้เธออย่างมาก หลายครั้งพิมถึงกับคิดขอหย่า เพราะรู้สึกผิดที่ทำให้สามีไม่มีลูก
แต่ทุกครั้ง นนท์ จะคอยปลอบโยนเสมอ
“ถ้าชีวิตนี้ไม่มีเธอ ชีวิตฉันก็ไร้ความหมาย เราสู้ไปด้วยกันนะ เดี๋ยวเราก็มีลูกเอง”
พิมถอนหายใจอย่างอ่อนแรง
“แล้วจะมีได้ยังไงล่ะ อย่าปลอบฉันเลย มันยิ่งเจ็บ”
นนท์ตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ฉันคิดไว้แล้ว เราจะเก็บเงินไปทำเด็กหลอดแก้ว เธอไม่ต้องกังวล และอย่าคิดเรื่องหย่าอีกเลย”
คำพูดของสามีทำให้พิมรู้สึกอบอุ่น อย่างน้อยเธอก็ยังมีคนที่เข้าใจและอยู่เคียงข้าง ทั้งคู่จึงเริ่มประหยัด อดออมทุกบาททุกสตางค์ จนในที่สุดก็เก็บเงินได้ราว 280,000 บาท เตรียมไว้สำหรับการรักษาภาวะมีบุตรยาก
ทุกอย่างดูเหมือนจะไปได้ดี แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น แม่สามีของพิมมาขอยืมเงินก้อนนี้ไปใช้หนี้บ้าน เมื่อปีก่อน แม่สามีไปกู้เงินนอกระบบราว 700,000 บาท เพื่อสร้างบ้านหลังใหม่ที่ต่างจังหวัด ทั้งที่พิมกับนนท์เคยบอกว่า บ้านเก่ายังอยู่ได้ ไม่ได้ชำรุดอะไร แต่แม่สามีกลับไม่ฟัง บอกว่า “คนในหมู่บ้านเขาสร้างบ้านใหม่กันหมดแล้ว จะอยู่บ้านเก่าได้ยังไง”
ผลคือดอกเบี้ยทบต้น หนี้พอกพูนจนเกือบ 1,100,000 บาท เมื่อแม่สามีรู้ว่าลูกชายกับลูกสะใภ้มีเงินเก็บ 280,000 บาท ก็รีบมาขอยืมทันที
พิมปฏิเสธ เพราะเงินก้อนนี้คือหยาดเหงื่อแรงกายของเธอและสามี เพื่อโอกาสมีลูกที่เฝ้ารอมานาน แต่เมื่อไม่ได้ดังหวัง แม่สามีกลับตวาดใส่อย่างรุนแรง
“เงินนั่นไม่ใช่ของเธอคนเดียว ลูกชายฉันก็ช่วยหา เธอมีลูกไม่ได้มันเป็นความผิดของเธอ ฉันยังไม่ด่าว่าเธออาภัพก็ถือว่าดีแล้ว ตอนนี้จะเอาเรื่องมีบุตรยากมาเถียงกับฉันเรื่องเงินเหรอ บ้านที่ฉันสร้างไว้ สุดท้ายฉันตายไป เธอกับลูกชายฉันก็ได้อยู่ไม่ใช่หรือ เอาเงินไปใช้หนี้ก่อน แล้วค่อยหาเงินมีลูกทีหลังก็ยังไม่สาย!”
คำพูดเหล่านั้นทำให้พิมช็อกเหมือนโลกถล่ม เธอไม่อยากเชื่อว่าแม่สามีจะพูดได้โหดร้ายถึงเพียงนี้ ราวกับไม่ต้องการหลานเลยด้วยซ้ำ ตั้งแต่นั้นมา แม่สามีโทรมาทวงเงินแทบทุกวัน ทำให้พิมเครียดจนแทบล้มทั้งยืน
ทั้งพิมและนนท์ตกอยู่ในภาวะอึดอัดใจ ไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไรให้ถูกต้อง ทั้งในฐานะลูก ฐานะสามีภรรยา และในฐานะคนที่กำลังดิ้นรนเพื่อความหวังเล็ก ๆ ที่เรียกว่า “ลูก”
